Παρασκευή 10 Απριλίου 2020

Στο μπαλκόνι της Οροσειράς Ροδόπης

























γράφει o Πέτρος Γιαγτζογλου (Pedro Giatzo)





Παπίκιο Ροδόπης

Η κορυφή του Νομού Ροδόπης - Το μπαλκόνι της Οροσειράς 
Ροδόπης

Μάρτιος 2020 και η Παγκόσμια κοινή γνώμη και η ανθρωπότητα είναι στραμμένη σε όσα διαδρμαμτιζονται με την Πανδημία να χτυπάει κόκκινο σε όλη την Ευρώπη!

Εμείς παρακολουθουμε από απόσταση αλλά και από ψηλά τα δρώμενα μέσα στο μήνα αυτό πραγματοποιώντας όχι 1 ούτε 2 αλλά  3 επισκέψεις στο βουνό και την Ψηλοτερη κορυφή (πάντα προβλεπομενοι)






Παπίκιο ή "Αητόβουνο" ή "Καρτάλ Ντάγ" (υψόμετρο 1483μ.)

Ίσως είναι ένα από τα βουνά, που προσελκύει πολλούς ορειβάτες και περιπατητές. Ενδεχομένως και η τοποθεσία του το ευνοεί ιδιαίτερα, λόγω δυσκολίας στην προσβασιμότητα και υψoμετρική διαφοράς. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι υστερεί ενδιαφέροντος, ποικιλομορφίας σε χλωρίδα και πανίδα και σε αρχαιολογικό «πλούτο» από άλλες κορυφές της Ελλάδας.

Το Παπίκιο αποτελεί το μεγαλύτερο ορεινό όγκο στο Β.Δ. άκρο του Ν. Ροδόπης στα σύνορα με τη Βουλγαρία και Β.Δ. της Κομοτηνής και ταυτόχρονα το ανατολικότερο τμήμα της οροσειράς της Ροδόπης.

Η ονομασία του αναφέρεται από τον 12ο αιώνα όταν το όρος υπήρξε απο τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα του Βυζαντίου την περίοδο του 11ου-12ου αιώνα. Ερείπια των μνημείων βρίσκονται στις Ν.-Ν.Δ. πλαγιές του και μεταξύ των οικισμών Πολυάνθος, Ληνός, Σώστης, Μίσχος και Κερασιά.

Από το όρος Παπίκιο σχηματίζονται οι ποταμοί Βοζβόζης (στην αρχή του ονομάζεται Χιονόρεμα) που καταλήγει στην λίμνη Ισμαρίδα και ο Ασπροπόταμος ή Τραύος που καταλήγει στην λίμνη Βιστονίδα. Η ονομασία Μποσμπός ή Ποσπός που αναφέρουν διάφορα βιβλία και χάρτες είναι λανθασμένη (προφέρεται μόνο ένα μέρος του ποταμού από ντόπιους κάτοικους της περιοχής).





Στα Δυτικά και Ν.Δ. του Παπίκιου βρίσκεται ο ποταμός Κομψάτος με την κοιλάδα του, ο οποίος έχει ενταχθεί στο δίκτυο προστατεύομενων περιοχών και έχει χαρακτηριστεί σημαντική περιοχή για τα πουλιά.


Το Παπίκιο διασχίζει και το ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε6 (διερχόμενο απο Σάτρες-Τρίκορφο-Κρυστάλλη-Κερασιά-Σώστης) και καταλήγει στον Ίσμαρο Μαρώνειας. Το βουνό έχει εκτεταμένα δάση απο οξύες, δρυές, μαύρη πεύκη κ.α., ενώ τα πετρώματα που συναντά κανείς είναι γνεύσιοι και σχιστόλιθοι με μάρμαρα.







Πως προσεγγίζουμε την κορυφή. 


Με αφετηρία το βορειοδυτικό κομμάτι της Κομοτηνής και κατεύθυνση προς το Βορρά αφήνουμε στα δυτικά το νεόδμητο οικισμό των Παλιννοστούντων (Νέα Μοσυνούπολη) και ακολουθούμε την άσφαλτο μέχρι τη διασταύρωση των εγκαταστάσεων του Δ.Π.Θ. Ακριβώς μετά τη 2η διασταύρωση (ΤΕΦΑΑ)  αντικρύζοντας την πινακίδα  που δείχνει το ξενοδοχείο ARCADIA και συνεχίζουμε προς το χωριό Θάμνα. Προτού μπούμε στο μειονοτικό χωριό και ακριβώς μετά την πρώτη γέφυρα που συναντάμε, ακολουθούμε τον χωματόδρομο που το κυριότερο μέρος του βρίσκεται σε καλή κατάσταση, εκτός από 1-2 κακοτράχηλα σημεία. 



Στις δύο διασταυρώσεις που θα συναντήσουμε στην ανοδική μας πορεία θα ακολουθήσουμε την πινακίδα προς "Φυλάκιο Μαχαίρα". Εκεί σε υψόμετρο 660 μέτρων βρίσκεται σε μια πλαγιά το πρώην στρατιωτικό φυλάκιο "Μαχαίρα" το οποίο διαχειριστής είναι η Ε.Ο.Δ. Κομοτηνής και είναι κλειστό για τους επισκέπτες. 

Από το σημείο αυτό ξεκινάνε και οι σηματοδοτημένες διαδρομές για την Οροσειρά της Ροδόπης προς το Ορειβατικό Καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Κομοτηνής μέσω "χιονορέματος" καθώς και για την κορυφή του Παπικίου Όρους.




Η Κορυφή  - το Μπαλκόνι του Θρακικού Πελάγους


Από Βόρεια συναντά κανείς ολόκληρη την Οροσειρά της Ροδόπης που ανήκει σε Βουλγάρικο έδαφος-ακριβώς απέναντι είναι η κορυφογραμμή με τις Πυραμίδες που αποτελούν σύνορο Βουλγαρίας - Ελλάδας και τα διάσπαρτα χωριά της Βουλγαρίας και από τη Νότια πλευρά συναντά κανείς την πόλη της Κομοτηνής, τον κάμπο με τις λίμνες του Μητρικού και Βιστονίδας καθώς και  τα παράλια του θρακικού πελάγους. Στα Δυτικά και εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες είναι ορατές οι κορυφές της Δυτικής Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας (Τσάλ, Παγγαίο και το Φαλακρό) .











Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020

MENOYME ΣΠΙΤΙ


Γράφει ο Πέτρος Γιαγτζόγλου





















Μένουμε σπίτι και κάνουμε τα απολύτως απαραίτητα, μένουμε σπίτι για το καλό των λιγότερο δυνατών μένουμε σπίτι για το καλό όλων. 





Κόμοτηνη, 22-3-20, δεύτερη μέρα της Άνοιξης. 


Μένουμε σπίτι και κάνουμε τα απολύτως απαραίτητα, μένουμε σπίτι για το καλό των λιγότερο δυνατών. #μενουμε_σπιτι


Την ώρα που ανακοινώνονται τα μέτρα κατ' οικον περιορισμού περιδιαβαίνω τους δρόμους της πόλης. Στην πόλη που ζούνε αρμονικά Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, Φοιτητές και γηγενείς. 



Κομοτηνή, 22-3-20, δεύτερη μέρα της Άνοιξης. Την ώρα που ανακοινώνονται τα μέτρα Κατ' οίκον περιορισμού περιδιαβαίνω τους δρόμους της πόλης. 



Στην πόλη που ζούνε αρμονικά Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, Φοιτητές και γηγενείς. Στη πόλη που σε άλλες συνθήκες θα γιόρταζε τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της και απελευθέρωση από τους κατακτητές 1920-2020 κανείς δεν φανταζόταν ότι αυτή την περίεργη σιγή και ηρεμία.... νεκρική σιγή πριν από την καταιγίδα. 




Η πρώτη φορά που ανακοινώνονται μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας και ατομικών δικαιωμάτων στην ελεύθερη χώρα στη Θράκη μας είναι για το κοινό καλό και την και συνέχιση της ύπαρξης μας.
#μένουμε_σπιτι



Τετάρτη 4 Μαρτίου 2020

ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ






ΝΙΨΑ  -  ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ

Όλη η Ευρώπη παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που διαδραματιζονται στην περιοχή του Εβρου με τις ορδές παράνομων λογής λογής ατόμων που ετοιμάζονται να κάνουν απόβαση στη χώρας μας και εμείς.....Καθαρά Δευτέρα πάμε να πετάξουμε στα σύνορα της πατρίδας μας στο Δέλτα του Εβρου




Με σύμμαχο την λιακάδα και καλοκαίρια 2 Μαρτίου 12 φίλοι και φίλες εξοπλισμένα με τα κατάλληλα εργαλεία ....ότι μας είναι απαραίτητο για αυτό το εγχείρημα αλλά και Σαρακοστιανά τρόφιμα κατευθυνομαστε στο επίκεντρο της Κρίσης στην Ευρώπη. 

Η περιοχή γνωστή από την αρχαιότητα αλλά και από την εποχή της ανταλλαγής των πληθυσμών 22 μιας και Πόντιοι εγκατασταθηκαν εδώ..... με την συνθήκη της Λωζανης



Εγώ την άκουσα πρώτη φορά από τον Αντωνιαδη τον παλιό Φωτογράφο της πόλης μας και νουνό μου όταν έλεγε ότι στο στρατιωτικό του...βάζαν Νάρκες στην περιοχή για αποτροπή των εισβολέων.



Οι εποχές άλλαξαν από τότε οι νάρκες έφυγαν άλλα οι εισβολείς παρέμειναν και ήταν απέναντι μας....Μιλάμε οχι για το βόρειο κομμάτι του Εβρου Καστανιές που διαδραματιζεται το επιχειρισιακο αυτό φιάσκο της Τουρκικής Κυβέρνησης αλλά το νότιο το κυρίως Σύνορο με την γειτονική Τουρκία!



Η Κορυφή που αγγίξαμε είναι γνωστή στις Ε.Δ καθότι παρατηρεί την περιοχή από ψηλά Προφήτης Ηλίας 458μ. και το σημείο συνάθροισης το ιστορικό εκκλησάκι του Άι Γιάννη με τα ταμματα!





Ο σύγχρονος οικισμός της Νίψας είναι κτισμένος περίπου 20 χλμ. βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης.  Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το χωριό είναι γνωστό με το όνομα Δομούζ Δερέ και κατοικείται κυρίως από Βουλγάρους. Το 1924 η Νίψα αναγνωρίζεται ως κοινότητα του ελληνικού κράτους και εγκαθίστανται στο χωριό Πόντιοι πρόσφυγες, όπως και στα γειτονικά χωριά Πεύκα και Αετοχώρι.




Πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σημερινού χωριού, βρίσκονται τα ερείπια της παλιάς Νίψας, που ερημώθηκε κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου, μεταξύ 1947 και 1950 Μπορεί κανείς να φτάσει εύκολα μέσω βατής διαδρομής. Εκεί υπάρχει ακόμα ναός του 19ου αιώνα, πιθανώς αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου, με ξεχωριστό καμπαναριό. Πάνω από τη νότια πύλη του ναού υπάρχει επιγραφή με τη χρονολογία 1844, που προσδιορίζει την ανέγερσή του.



Κοντά στη Νίψα του Έβρου οι αρχαιολογικές έρευνες εντόπισαν τείχη αρχαίας ακρόπολης, που χρονολογήθηκε τον 9ο αιώνα π. Χ. Στο σημείο βρέθηκε ακόμα λαξευτός τάφος, ενώ ανατολικότερα της Νίψας, έχει ανακαλυφθεί προϊστορικό ιερό των αρχαίων Θρακών, με λαξευτά σύμβολα του ήλιου, βωμό και αστρικούς σχηματισμούς. Οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως λατρευόταν εδώ ο ήλιος και τα αστέρια ως θεότητες. Σε άλλη θέση, βόρεια της Νίψας αυτή τη φορά, οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει βραχογραφίες με ανθρωπόμορφα σχέδια.




Σύμφωνα με τον Όμηρο, που περιγράφει το λαό της Θράκης με το όνομα Κίκονες, ο ιερέας των Κικόνων Μάρωνας ζούσε σε ένα ιερό άλσος. Σήμερα οι μελετητές το ταυτίζουν με την δασώδη περιοχή πέριξ της Νίψας του Έβρου.


Γτάφει ο Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2020

Brevet Κομοτηνή Κεραμωτή Κομοτηνή 200km

Το πρώτο ελληνικό brevet της νέας χρονιάς διοργανωθηκε στην πόλη μας. Η Κομοτηνή λοιπόν ήταν η πόλη που φιλοξένησε τους ποδηλάτες που συμμετείχαν στο brevet Κομοτηνή Κεραμωτή Κομοτηνή.
35 περίπου πήραν εκκίνηση την 11 Ιανουαρίου στις 08.30 το πρωί από το καφέ μπουγάτσα "Το κάτι άλλο" απέναντι από το νοσοκομείο της πόλης. 
Η διαδρομή γνωστή στους περισσότερους. Κομοτηνή μέσω της παλιάς εθνικής Πόρτο Λάγος, Ξανθη, Τοξότες, Χρυσούπολη, Κεραμωτή και πίσω μέσω Ιάσμου τερματισμός στην Κομοτηνή. Σύνολο 200 χιλιομέτρων ποδηλασίας. 

Το πρωί λοιπόν της 11 Ιανουαριου 2020 ένα κρύο πρωινό χειμωνιάτικο με -1 βαθμούς να δείχνει το θερμόμετρο αλλά με μια ηλιοφάνεια που σου μας έδινε ελπίδες ότι ώρα με την ώρα η θερμοκρασία θα ανέλθει. Όντως σε όλη την διαδρομή ο ήλιος ήταν σύμμαχος και μας βοήθησε στο εγχείρημα μας. Η θερμοκρασία έφτασε προς το μεσημέρι τους 12 βαθμούς κελσίου. 
Οι συμμετέχοντες από την πόλη μας και τους , breveterians ήταν οι :Δομβριδης Δημητριος, Λεχουδης Κυριάκος, Ορφανουδακης Γιάννης, Σεβδυνιδης Μάριος, Λυκογλου Κώστας, Πάτσαρης Παναγιώτης, Σιωπιδης Κώστας, Τοκαλατσιδης Γιώργος, Ράντος Μιχάλης, Λιανουριδης Δήμος. Όλοι τερμάτισαν εντός ορίου χρονου. 

Το τέμπο από την αρχή υψηλό με το πελοτον των πρωτοπόρων να δημιουργείτε νωρίς και να κινειτε με ψηλές ταχύτητες κοντά στα 35 με 40. Μέση στα 33 περίπου. Φαίνονταν από την αρχή ότι όσοι μπορέσουν να ακολουθήσουν το πελοτον θα είχαν και ποιο καλή διαχείριση της διαδρομής και της κούρασης.  Και έτσι έγινε. Κάποιοι φίλοι που βγήκαν νωρίς έξω δεν μπόρεσαν να ξαναπιάσουν το πελοτον.  

Φυσικά και το brevet δεν είναι αγώνας αλλά όταν διεξάγεται σε κρύο περιβάλλον πρέπει να είσαι ζεστός συνεχώς. Και αυτό επιτυγχάνεται με το σωστό έστω και γρήγορο πολλές φορές τέμπο. Άρα πρέπει να ακολουθήσεις ένα πελοτον  μια ομάδα δηλαδή ποδηλάτων που θα σε βοηθήσει να κρατήσεις έναν ρυθμο.
Αν δεν είσαι σωστά ντυμένος αν έχεις βάλει πολλά ρούχα ιδρώνεις και φυσιολογικό να σταματήσεις για να βγάλεις κάποια ρούχα. Εκεί όμως έχεις χάσει το πελοτον το οποίο σε βοηθά και δεν  κουράζεσαι εύκολα λόγω μη αεροδυναμικών αντιστάσεων. 
Η σωστή λοιπόν προετοιμασία και στον ρουχισμό αλλά και στην υδροδοσια και τροφοδοσία, ειδικά όταν το κρύο είναι τσουχτερό είναι το παν. 
 Κατά την διαδρομή συναντήσαμε μαγικά τοπία. Οπως η λιμνοθάλασσα Βιστωνίδα του Πόρτο Λάγος, με τόσα είδη πουλιών να ζουν σε όλο αυτό το σύμπλεγμα λιμνών, τον ποταμό Νέστο με τα παγωμένα του νερά και το πλήθος πουλιων, την όμορφη πόλη της Ξάνθης και Χρυσούπολης αλλά και στην επιστροφή η διαδρομή πανέμορφη δίπλα στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης, με τα όμορφα χωριά, το μεγαλύτερο από αυτό ο Ίασμος.

Οι στάσεις ελάχιστες πρώτη στάση για σφράγιση των καρτών η Κεραμωτη. Στην μέση της διαδρομής ένα παραθαλάσσιο χωριό που έχει πορθμείο για να περάσεις στο όμορφο νησί της Θάσου.  Η θάλασσα φτάνοντας ήταν λάδι. Φοβερή διαύγεια στην ατμόσφαιρα. Έναν καφέ στο καφέ μπαρ όπου είχε στηθεί το κοντρόλ και ξεκινήσαμε για επιστροφή. Περασαμε και πάλι τα στενά του Νέστου και την γέφυρα με το ποτάμι, εξαιρετικό τοπίο με πολλα πουλιά να βρισκονται πάνω στα παγωμένα νερά του ποταμού.  Περάσαμε μέσα από την πόλη της Ξάνθης και επιστροφή μέσω από την βόρεια οδό και τον Ίασμο επιστρέψαμε στην Κομοτηνή κοντά στο μεσημερι για το δικό μας γκρουπ.
 Φτάνοντας μας υποδέχτηκε ο Κώστας από την διοργανώτρια αρχή ble cycling, ο οποίος αφού σφραγισε τις καρτες μας ,μας έδωσε και το μετάλλιο μας. Το πρώτο για το 2020 και διαφορετικό καθώς τα μετάλλια των brevet αλλάζουν  σχεδιασμό από την Γαλλική ομοσπονδία ανά 4 χρόνια. Ειμασταν ίσως από τους πρώτους χρονολογικά rantoneurs κάτοχοι αυτού του  μετάλλιου παγκοσμίως.

Εντυπώσεις.
Το brevet αυτό από θέμα υψομετρικών ήταν ένα από τα ευκολότερα της Ελλάδας. Με 900 περίπου υψομετρικα στο σύνολο των 200 χιλιομέτρων ήταν μια καλή ευκαιρία για νέους φίλους να κάνουν το πρώτο τους brevet. Φυσικά και κανένα brevet δεν είναι εύκολο. Παίζουν ρόλο πολλά ο καιρός η ποιότητα της ασφάλτου της διαδρομής η διαχείριση κυριως των δυνάμεων σε έναν αγώνα αντοχής, το σωστό ντύσιμο λόγω του κρύου και πολλοι ακόμα αστάθμητοι παράγοντας όπως σκασμενα ελαστικά ,τεχνικά προβλήματα, θέματα υγείας ,θλάσεις , κράμπες κ.α.
 
Κάποιος έμπειρος δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερο πρόβλημα στην ολοκλήρωση του. Κυρίως πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι νεότεροι που δεν έχουν ξανατρεξει σε brevet κυρίως από ψυχολογικής άποψης αλλά και πνευματικής και σωματικής διαχείρισης του εγχειρήματος.
Η χρονιά λοιπόν ξεκίνησε να ευχηθούμε σε όλους καλή χρονιά και  να ευχηθούμε να λάβουν μέρος όσοι δεν έχουν  ακόμα, δοκιμάσει τις δυνάμεις τους  σε ένα brevet. 
Γιατί πάνω από όλα ένα brevet είναι μια ποδηλατική περιπέτεια με καλή παρεα  που κάθε ποδηλάτης πρέπει να ζήσει. 

Κοπή πίτας Ποδηλατών Νομού Ροδόπης 2020 στην μνημη του Πέτρου Λιανουρίδη

Πιστοί στο ραντεβού μας με την καθιερωμένη πίτα που κόβουμε κάθε χρόνο, έτσι και φέτος χθες 22 Ιανουαρίου, συγκεντρωθήκαμε στη ταβέρνα τα κεφτεδάκια του Γιάννη, για να τιμήσουμε εναν απο τους πρωτοστάτες της ποδηλασίας στην περιοχή μας και αείμνηστου Πέτρου Λιανουρίδη.
Ο Πέτρος ήταν από τους πρώτους που ασχολήθηκαν ενεργά με την αγωνιστική ποδηλασία και παρότρυνε με την αγάπη του για το ποδηλατο και αλλους φίλους να ασχοληθούν ενεργά. Ηταν η σπίθα για να ανάψει αυτό που ακολούθησε τα επόμενα χρόνια, και με τον σύλλογο Θράκα Ιππεα, αλλα και όλους τους φίλους που ασχολήθηκαν και ερασιτεχνικά με την ποδηλασία στον νομό μας και στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης.

Στην εκδήλωση αναλύθηκαν  τα πεπραγμένα του έτους (συμμετοχή σε brevet, αγώνες, και αλλες εκδηλώσεις) και τέθηκαν και καποιοι στόχοι για το νέο έτος.
Αυτο που εχει σημασία πανω απ όλα είναι η αγάπη μας για το ποδήλατο και την ποδηλασία ειτε αγωνιστική δρόμου είτε Mtb δεν εχει σημασία. Το ποδηλατο ειχε την τιμητική του χθες το βράδυ. Η παρέα μεγάλη, στα 22 ατομα (καποιοι δεν μπορεσαν να παρευθεθούν λόγω υποχρεώσεων) Μέλη απο τις ομαδες  Breveterians, Lazy Crazy Mtb και μεμονωμένοι φίλοι ποδηλατες εδωσαν το παρών.  Παρών και ο υπευθυνος των ακαδημιών ποδηλασίας της Ολυμπιάδας και μέλος της Εθνικης ομαδας ποδηλασίας Χαρούν Μολλα. Παρούσα και η χηρα του εκλιπόντος Νίκη Λιανουρίδου τίμησε με την παρουσία της το γεγονος.

Ετσι αφου ήπιαμε το κρασάκι μας ευχηθήκαμε καλή χρονιά με πολλά και ασφαλή χιλιόμετρα και πανω απ όλα υγεία σε όλους, κόψαμε και την πιτα μας. Τυχερός αναδείχθηκε ο κ. Παυλίδης Δημήτρης του ευχόμαστε υγεία και ευτυχία.


Τέλος να στείλουμε και ενα μηνυμα προς όλους τους συμπολίτες μας. Να δείξουμε ιδιαίτερο βαρος στην μετακίνηση με το ποδήλατο μέσα και έξω απο την πόλη, καθως αυτο θα βοηθήσει ολους μας και αυτοκινιτιστές και πεζούς για την αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας στην πόλη μας. Να ειναι ιδιαίτερα προσεκτικοί οι οδηγοί όπου συναντούν ποδηλάτες, ώστε να μην θρηνήσουμε αλλα θύματα στην ασφαλτο.
Ο δρόμος ανήκει σε όλους και πρέπει να τον μοιραζόμαστε σωστα. Ολοι να ειμαστε νομιμοι και προσεκτικοί ποδηλατες αυτοκινητιστες πεζοί. 
Επίσης καλούμε όλους τους ποδηλάτες να ενεργοποιηθούν και να πλαισιώσουν τις ομάδες που υπαρχουν στο FB  ώστε η πόλη μας να γίνει μια πόλη πρότυπο όπως τόσες στην Ευρώπη.


Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό απο την εκδήλωση