Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Pedro. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Pedro. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2020

Περπατουμε στο Αγιο Όρος της Ροδόπης

 Γράφει ο Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου











Το Παπίκιο Όρος έχει ύψος 1483 μέτρα. Το άγριο αυτό περιβάλλον προσέλκυσε τους ασκητές και τους ερημίτες που επιζητούσαν την πλήρη απομόνωση από τους πειρασμούς για να πλησιάσουν το θείο. Σύμφωνα πάντα με τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι στο Παπίκιο Όρος υπήρχαν από τον 11ο μέχρι τον 14ο αιώνα ιερές μονές και ήταν από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα της Βυζαντινής περιόδου.



Οι ιερές μονές του Παπικίου ήταν εντελώς αυτοκέφαλες. Στο Παπίκιο Όρος μόνασαν επιφανή πρόσωπα του Βυζαντίου. Είναι μέρος αγιασμένο από την θυσία και την ασκητική ζωή των μοναχών καθώς ήταν κατά την βυζαντινή περίοδο μοναστικό ξακουστό κέντρο οργανωμένο σύμφωνα με το σύστημα του Αγίου Όρους.



Εδώ μόνασαν τρεις Άγιοι, ο βασιλιάς της Σερβίας, η κόρη του βασιλιά της Γεωργίας, σύζυγος δύο βυζαντινών αυτοκρατόρων και μητέρα συναυτοκράτορα, ένας βυζαντινός σεβαστοκράτορας, ένας βυζαντινός πρωτοστάτορας, επίσης πλήθος ανώνυμων αγίων μοναχών 




Από τον μεγάλο αριθμό των 350-370 μονών που υπήρχαν σύμφωνα με τα γραπτά των μοναχών και περιηγητών μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί οι 70 μονές και έχουν ανασκαφεί μόνο οι πέντε.




Οικισμοί οπως είναι ο παλαιός Ληνός (Κιουπλού) η Γενετή, η Πόα (Κουγιού Ντερέ), η Κερασιά, η Μ. Άδα, τα Σύμβολα, η Θάμνα, η παλιά Φωλιά και γενικά όλα τα χωριά του Γιακά 





Ίσως είναι ένα από τα βουνά, που προσελκύει πολλούς ορειβάτες και περιπατητές. Ενδεχομένως και η τοποθεσία του το ευνοεί ιδιαίτερα, λόγω δυσκολίας στην προσβασιμότητα και υψoμετρική διαφοράς. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι υστερεί ενδιαφέροντος, ποικιλομορφίας σε χλωρίδα και πανίδα και σε αρχαιολογικό «πλούτο» από άλλα βουνά και Οροσειρές της Ελλάδας.



Το Παπίκιο αποτελεί το μεγαλύτερο ορεινό όγκο στο Β.Δ. άκρο του Ν. Ροδόπης στα σύνορα με τη Βουλγαρία και Β.Δ. της Κομοτηνής και ταυτόχρονα το ανατολικότερο τμήμα της οροσειράς της Ροδόπης.


Η ονομασία του αναφέρεται από τον 12ο αιώνα όταν το όρος υπήρξε απο τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα του Βυζαντίου την περίοδο του 11ου-12ου αιώνα. Ερείπια των μνημείων βρίσκονται στις Ν.-Ν.Δ. πλαγιές του και μεταξύ των οικισμών Πολυάνθος, Ληνός, Σώστης, Μίσχος και Κερασιά.



Η Διαδρομή της  14 μελούς ομάδας μου (που το επιπεδο της ηταν Αρχάριοι) ξεκίνησε απο Υψόμετρο 90μ. - χωριό Μ.Πιστό και μέσα από το Βυζαντινό μη σηματοδοτημένο Μονοπάτι και δια μέσου της Μονής Μάξιμου Καυσοκαλυβήτη και Ερειπίων του παλιού Ναού - Μοναστηριού οδηγήθηκε σε απόσταση περίπου 5,5χλμ και Υψόμετρο 550μ. στον οικισμό Κερασιά Α οπού και φιλοξενήθηκε από τον μοναδικό κάτοικο της περιοχής Σωτήρη.




Το χωριό - οικισμός Κερασιά Α θεωρείται από τα πιο όμορφα οικιστικά και αρχιτεκτονικά τοπία του Παπικίου Όρους









Πηγές - Παραπομπές : 


1. https://pedrogiatzo.blogspot.com/2014/10/1483-11.html


2. εφημερίδα Χρόνος https://www.xronos.gr/arthra/agio-oros-tis-rodopis?fbclid=IwAR1WwpP0VJEi7AtGwFJkD1EL-O9iRa2GU6o5vCO3qXcvmWYVFDfJRr_NeoE


Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020

MENOYME ΣΠΙΤΙ


Γράφει ο Πέτρος Γιαγτζόγλου





















Μένουμε σπίτι και κάνουμε τα απολύτως απαραίτητα, μένουμε σπίτι για το καλό των λιγότερο δυνατών μένουμε σπίτι για το καλό όλων. 





Κόμοτηνη, 22-3-20, δεύτερη μέρα της Άνοιξης. 


Μένουμε σπίτι και κάνουμε τα απολύτως απαραίτητα, μένουμε σπίτι για το καλό των λιγότερο δυνατών. #μενουμε_σπιτι


Την ώρα που ανακοινώνονται τα μέτρα κατ' οικον περιορισμού περιδιαβαίνω τους δρόμους της πόλης. Στην πόλη που ζούνε αρμονικά Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, Φοιτητές και γηγενείς. 



Κομοτηνή, 22-3-20, δεύτερη μέρα της Άνοιξης. Την ώρα που ανακοινώνονται τα μέτρα Κατ' οίκον περιορισμού περιδιαβαίνω τους δρόμους της πόλης. 



Στην πόλη που ζούνε αρμονικά Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, Φοιτητές και γηγενείς. Στη πόλη που σε άλλες συνθήκες θα γιόρταζε τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της και απελευθέρωση από τους κατακτητές 1920-2020 κανείς δεν φανταζόταν ότι αυτή την περίεργη σιγή και ηρεμία.... νεκρική σιγή πριν από την καταιγίδα. 




Η πρώτη φορά που ανακοινώνονται μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας και ατομικών δικαιωμάτων στην ελεύθερη χώρα στη Θράκη μας είναι για το κοινό καλό και την και συνέχιση της ύπαρξης μας.
#μένουμε_σπιτι



Τετάρτη 4 Μαρτίου 2020

ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ






ΝΙΨΑ  -  ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ

Όλη η Ευρώπη παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που διαδραματιζονται στην περιοχή του Εβρου με τις ορδές παράνομων λογής λογής ατόμων που ετοιμάζονται να κάνουν απόβαση στη χώρας μας και εμείς.....Καθαρά Δευτέρα πάμε να πετάξουμε στα σύνορα της πατρίδας μας στο Δέλτα του Εβρου




Με σύμμαχο την λιακάδα και καλοκαίρια 2 Μαρτίου 12 φίλοι και φίλες εξοπλισμένα με τα κατάλληλα εργαλεία ....ότι μας είναι απαραίτητο για αυτό το εγχείρημα αλλά και Σαρακοστιανά τρόφιμα κατευθυνομαστε στο επίκεντρο της Κρίσης στην Ευρώπη. 

Η περιοχή γνωστή από την αρχαιότητα αλλά και από την εποχή της ανταλλαγής των πληθυσμών 22 μιας και Πόντιοι εγκατασταθηκαν εδώ..... με την συνθήκη της Λωζανης



Εγώ την άκουσα πρώτη φορά από τον Αντωνιαδη τον παλιό Φωτογράφο της πόλης μας και νουνό μου όταν έλεγε ότι στο στρατιωτικό του...βάζαν Νάρκες στην περιοχή για αποτροπή των εισβολέων.



Οι εποχές άλλαξαν από τότε οι νάρκες έφυγαν άλλα οι εισβολείς παρέμειναν και ήταν απέναντι μας....Μιλάμε οχι για το βόρειο κομμάτι του Εβρου Καστανιές που διαδραματιζεται το επιχειρισιακο αυτό φιάσκο της Τουρκικής Κυβέρνησης αλλά το νότιο το κυρίως Σύνορο με την γειτονική Τουρκία!



Η Κορυφή που αγγίξαμε είναι γνωστή στις Ε.Δ καθότι παρατηρεί την περιοχή από ψηλά Προφήτης Ηλίας 458μ. και το σημείο συνάθροισης το ιστορικό εκκλησάκι του Άι Γιάννη με τα ταμματα!





Ο σύγχρονος οικισμός της Νίψας είναι κτισμένος περίπου 20 χλμ. βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης.  Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το χωριό είναι γνωστό με το όνομα Δομούζ Δερέ και κατοικείται κυρίως από Βουλγάρους. Το 1924 η Νίψα αναγνωρίζεται ως κοινότητα του ελληνικού κράτους και εγκαθίστανται στο χωριό Πόντιοι πρόσφυγες, όπως και στα γειτονικά χωριά Πεύκα και Αετοχώρι.




Πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σημερινού χωριού, βρίσκονται τα ερείπια της παλιάς Νίψας, που ερημώθηκε κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου, μεταξύ 1947 και 1950 Μπορεί κανείς να φτάσει εύκολα μέσω βατής διαδρομής. Εκεί υπάρχει ακόμα ναός του 19ου αιώνα, πιθανώς αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου, με ξεχωριστό καμπαναριό. Πάνω από τη νότια πύλη του ναού υπάρχει επιγραφή με τη χρονολογία 1844, που προσδιορίζει την ανέγερσή του.



Κοντά στη Νίψα του Έβρου οι αρχαιολογικές έρευνες εντόπισαν τείχη αρχαίας ακρόπολης, που χρονολογήθηκε τον 9ο αιώνα π. Χ. Στο σημείο βρέθηκε ακόμα λαξευτός τάφος, ενώ ανατολικότερα της Νίψας, έχει ανακαλυφθεί προϊστορικό ιερό των αρχαίων Θρακών, με λαξευτά σύμβολα του ήλιου, βωμό και αστρικούς σχηματισμούς. Οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως λατρευόταν εδώ ο ήλιος και τα αστέρια ως θεότητες. Σε άλλη θέση, βόρεια της Νίψας αυτή τη φορά, οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει βραχογραφίες με ανθρωπόμορφα σχέδια.




Σύμφωνα με τον Όμηρο, που περιγράφει το λαό της Θράκης με το όνομα Κίκονες, ο ιερέας των Κικόνων Μάρωνας ζούσε σε ένα ιερό άλσος. Σήμερα οι μελετητές το ταυτίζουν με την δασώδη περιοχή πέριξ της Νίψας του Έβρου.


Γτάφει ο Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2019

Μπάνιο στο… βουνό! Δυτικό Ζαγόρι - Ήπειρος 2019

Γράφει ο Πέτρος Γιαγτζόγλου









Οι «ορεινές παραλίες» της Ηπείρου
Τα νησιά αποτελούν νούμερο ένα προορισμό το καλοκαίρι, αλλά για όσους προτιμούν τις εναλλακτικές διακοπές, αγαπούν όμως και το μπάνιο, υπάρχει μια άλλη λύση.
Για όσους αγαπούν το βουνό, λοιπόν, υπάρχουν και οι ορεινές παραλίες κι αυτές της Ηπείρου είναι ιδανικές. Γνωρίστε τα μέρη που μπορείτε να κολυμπήσετε και θα γοητευτείτε...



Το έχουμε δηλώσει και στο παρελθόν εδώ....https://pierregiatzo.blogspot.com/2016/08/dont-talk-actdont-say-showdont-promise.html. Μας αρέσει το καλοκαίρι να κάνουμε περιηγήσεις στα beach bar των Ελληνικών Ποταμών και Λιμνών που βρίσκονται στις Οροσειρές της Πίνδου και αλλού https://pierregiatzo.blogspot.com/2010/10/blog-post_12.html. Μας αρέσουν οι Κολυμπήθρες και οι βάθρες των ελληνικών Βουνών. 



Μύθοι Ιστορίες 



Μύθος 1ος 

Η Δρακόλιμνη είναι ορεινή υποαλπική λίμνη στην Βόρεια Πίνδο. Βρίσκεται σε απρόσιτες βουνοκορφές ανέγγιχτες από ανθρώπινο χέρι, πηγή ξεκούρασης και ομορφιάς για τους λάτρεις της φύσης, ανεκτίμητο αντικείμενο μελέτης για τους επιστήμονες. Το όνομά της θυμίζει παραμύθι και η ύπαρξή της ένα πολύτιμο διαμάντι της φύσης.



Το όνομά της οφείλεται στο δράκο με μυθικές διαστάσεις, ο οποίος λέγεται ότι κατοικούσε σε αυτή και ήταν σε διαρκή διαμάχη με το δράκο που ζούσε στο Σμόλικα.  Το βάθος της δεν ξεπερνά τα 5 μ. 
Ο μύθος εξηγεί, σύμφωνα με τους ντόπιους, το γιατί οι όχθες της Δρακολίμνης του Σμόλικα έχουν άσπρο χρώμα με διάσπαρτες μαύρες πέτρες και οι όχθες της λίμνης της Τύμφης έχουν μαύρο χρώμα με διάσπαρτες άσπρες πέτρες.



Στα νερά της ζει ο αλπικός Τρίτωνας (tritus alpestris), ένα αμφίβιο με μήκος 8 - 12 εκ. με γκρίζα - καστανόμαυρη ράχη και κοκκινωπή κοιλιά χωρίς κηλίδες. Θεωρείται σπάνιο είδος και προστατεύεται από την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία.


Μύθος 2ος 

Σύμφωνα με άλλο θρύλο, ένα βράδυ βγήκε από τα νερά της Δρακολίμνης ένα μεγάλο άγριο κριάρι, που πρώτη φορά το έβλεπαν οι γύρω βοσκοί. Το κριάρι βέλαξε, καλώντας τα πρόβατα που έβοσκαν στο βουνό γύρω από τη λίμνη, και τότε όλα έτρεξαν ξοπίσω του. Τότε κι’ εκείνο πήδησε μέσα στη Δρακολίμνη και τα νερά κατάπιαν τα κοπάδια των τσοπάνηδων, που απόμειναν μονάχοι να κλαίνε την ξαφνική συμφορά τους. Το μεγάλο εκείνο κριάρι ήταν ο Δράκος της λίμνης, πού είχε επιθυμήσει αρνίσιο κρέας. Από τότε, οι Σαρακατσάνοι αποφεύγουν να βοσκούν τα κοπάδια τους κοντά στις Δρακολίμνες.



Μύθος 3ος 

Ο θρύλος του Αλή Πασά. Σύμφωνα με το θρύλο, οι Δράκοι δεν επιτρέπουν να αναμειχθεί στις λίμνες τους κανένας άλλος και βομβαρδίζουν με άγριο χαλάζι εκείνον πού θα επιχειρίσει να το κάνει. Οι κάτοικοι στα Ζαγόρια διηγούνται, ότι ο Αλή Πασάς. τον Ιούλιο τού 1814, θέλησε να ανεβάσει πάνω στη Δρακολίμνη της Γκαμήλας δύο βάρκες, δύο μονόξυλα, από τη λίμνη των Ιωαννίνων. Κατόρθωσε να φέρει τις βάρκες του ως την κορυφή των Ζαγοριών, αγγαρεύοντας άντρες και γυναίκες της περιοχής. Η μια βάρκα όμως καταστράφηκε και διαλύθηκε επί τόπου και από τότε ή κορυφή εκείνη ονομάζεται Μονόξυλο. Την άλλη την ανέβασαν ως το χωριό Ροδόβολη. 



Ξαφνικά ξέσπασε απροσδόκητα τρομερή καταιγίδα με βροχή, κεραυνούς και χοντρό χαλάζι, που αναποδογύρισε τις τέντες τού Πασά και κατέστρεψε τη βάρκα. Τόσο πολύ τρομοκρατήθηκε ο Αλή Πασάς από τη φοβερή εκείνη χαλαζοθύελλα, ώστε καβάλησε αμέσως το άλογό του και μέσα από στενά μονοπάτια κατρακύλησε ως το Σκαμνέλι. Μόλις εγκατέλειψε το βουνό αμέσως η καταιγίδα σταμάτησε και ο ουρανός καθάρισε. Εκείνος όμως δεν τόλμησε να ξαναγυρίσει. Λίγο διάστημα αργότερα, κάποιος Φάλαρης προσπάθησε κι’ αυτός ν’ ανεβάσει βάρκα στη μια Δρακολίμνη. Αλλά και αυτός δέχθηκε επίθεση σφοδρότατης χαλαζοθύελλας. Από τότε κανείς ποτέ, δεν επιχείρησε να ανεβάσει βάρκα στις Δρακολίμνες, οι οποίες παραμένουν απομονωμένες και ανεξερεύνητες.


Κολυμπήθρες - Άγρια ομορφιά στις φυσικές πισίνες.


Οι λεγόμενες κολυμπήθρες είναι στην πραγματικότητα κοιλώματα στα ασβεστολιθικά πετρώματα τα οποία δημιουργήθηκαν από τα νερά του ρέματος Ρογκοβού και συγκεκριμένα την κίνησή τους. Το ρέμα σχηματίζει στην πραγματικότητα φυσικές πισίνες που τους καλοκαιρινούς μήνες είναι ιδανικές ακόμη και για βουτιές. Το συγκεκριμένο ρέμα προέρχεται από την δυτική κορυφή της Τύμφης, δηλαδή τον Λάπατο και περνάει ανάμεσα στα δύο χωριά, το Μικρό και το Μεγάλο Πάπιγκο.






Εκεί, ανάμεσα στα δύο όμορφα και γραφικά αυτά χωριά βρίσκονται και οι κολυμπήθρες και το τοπίο είναι μαγευτικό όλες τις εποχές του χρόνου καθώς η φύση οργιάζει και τα χρώματα καθηλώνουν τον επισκέπτη. Για να φτάσει κανείς στις κολυμπήθρες θα δει περίπου 500 μέτρα πριν το Μικρό Πάπιγκο αριστερά, σχεδόν πάνω στο δρόμο, μια πινακίδα που οδηγεί προς το ρέμα Ρογκοβό και τις κολυμπήθρες. Μετά από λίγα μέτρα μέσα από ένα μοναπάτι ο επισκέπτης συναντά τις πρώτες κολυμπήθρες, ενώ μετά από μια απόσταση περίπου 10 λεπτών φτάνει κανείς και στις επόμενες.



Η διαδρομή δεν είναι μεγάλη και σίγουρα το τοπίο και η ομορφιά της φύσης θα σας ανταμείψουν. Το νερό είναι πάντα κρύο και οι λίγο τολμηροί που κάνουν μπάνιο σε ποτάμι δοκιμάζουν να κάνουν βουτιές. Η ιστορία  λέει ότι ακόμη και ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων απολάμβανε τους καλοκαιρινούς μήνες το μπάνιο του στις κολυμπήθρες.



Βουτιά στο καθαρότερο ποτάμι της Ευρώπης

Ο Βοϊδόμάτης χαρακτηρίζεται ως ένας από τους καθαρότερους ποταμούς της Ευρώπης, καθώς δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ρύπανσης. Διασχίζει μία από τις ομορφότερες ορεινές τοποθεσίες της Ελλάδας, η οποία έχει χαρακτηριστεί Εθνικός Δρυμός από το 1973, καθώς και Φαράγγι του Βίκου  που αποτελεί μνημείο φυσικής ομορφιάς. Κατά μήκος του Βοϊδομάτη συναντώνται ορισμένα από τα ομορφότερα μονότοξα, ηπειρώτικα γεφύρια.


Το μήκος του είναι 25 χλμ., το υψόμετρο της διαδρομής του ξεκινάει στα 1.500 μ. και καταλήγει στα 500 μ., ενώ τα νερά του είναι ιδιαίτερα κρύα με μέγιστη θερμοκρασία τους 5 C. Ο Βοϊδομάτης διακρίνεται για το χρώμα των νερών του που είναι έντονα γαλάζιο και για τις εντυπωσιακές πηγές του που βγαίνουν με πίεση από τις ρίζες της Τύμφης. Ένα όμορφο και άγριο μονοπάτι ξεκινάει από το χωριό Βίκος και κατεβαίνει στις πηγές του ποταμού, περνώντας δίπλα από κάθετα βράχια και μέσα σε πυκνή βλάστηση. Το ποτάμι και το γύρω οικοσύστημα βρίσκεται μέσα στον Εθνικό Δρυμό Βίκου-Αώου, αποτελώντας ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματά του. Ιδιαίτερα το κομμάτι που ξεκινάει από τις πηγές και καταλήγει στο γεφύρι της Αρίστης, είναι από τις πιο απομονωμένες περιοχές της χώρας, όπου πολλά ζώα και φυτά βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο.


Η ονομασία του Βοϊδομάτη προέρχεται από τις σλαβικές λέξεις voda (= νερό) και mati (= πηγή), και όχι από την καθιερωμένη παρετυμολογία βόιδι δηλ. βόδι και μάτι (μάτι του βοδιού).

  Ηπειρώτικα Βουνά  σας Ευχαριστούμε θερμά για την  Φιλοξενία -  ΕΟΣ Θεσσαλονίκης για το πανέμορφο αυτό ταξίδι....



Πηγές - Παραπομπές 









Πέμπτη 18 Απριλίου 2019

Στην Πρωτεύουσα της Σλοβακίας για την συμμετοχή στον 14. CboB Marathon




Μπρατισλάβα..... μία από τις νεώτερες πρωτεύουσες του κόσμου σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τον προορισμό των ονείρων σας, ωστόσο μια επίσκεψη θα σας πείσει ότι η πρωτεύουσα της Σλοβακίας είναι μια ευχάριστη έκπληξη της κεντρικής Ευρώπης



Η πρωτεύουσα της Σλοβακίας είναι από τα μέρη εκείνα που δε σε κατακτούν αμέσως. Με την πρώτη ματιά μοιάζει ουδέτερη, συνηθισμένη, ακόμη ίσως και βαρετή. Η κρυμμένη ομορφιά της αποκαλύπτεται στα μάτια του προσεκτικού παρατηρητή, εκείνου που διαθέτει αρκετό χρόνο για να την ανακαλύψει. για το λόφο αυτό και εμείς με την παρέα μας επιχειρήσαμε να την τρέξουμε όχι μια ούτε δύο αλλά τέσσερις φορές μέσα από το γεγονός του 14 Cbob Marathon of Bratislava, του Mercedes Benz Hαlf Marathon, του 10km Birell road race και του Mini Marathon of Bratislava



Η πρωτεύουσα της Σλοβακίας και η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πληθυσμό 500.000 Η Μπρατισλάβα βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Δούναβη, στα σύνορα της Σλοβακίας με την Αυστρία και την Ουγγαρία, και σχετικά κοντά στα σύνορα με την Τσεχία. Απέχει μόλις 50 χλμ. (45-65 λεπτά με το τρένο) από τη Βιέννη. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Κεντρικής Ευρώπης και η μοναδική πρωτεύουσα ευρωπαϊκού κράτους που βρίσκεται σχεδόν πάνω στα σύνορα με άλλο κράτος (Αυστρία). Η οροσειρά των Καρπαθίων ξεκινά εντός της περιοχής της πόλης με τα βουνά Μικρά Καρπάθια (Malé Karpaty).
 Η Μπρατισλάβα είναι η ιδανική πόλη για να κάνει κανείς βόλτες στις όχθες του Δούναβη. Είναι η low cost version της Βιέννης αλλά και η όχι-και-τόσο-ρομαντική version της Βουδαπέστης και γι’αυτό το λόγο μπορεί κανείς να πάει τόσο με παρέα όσο και μόνος του και να μην αισθανθεί άβολα. Μια βόλτα το βράδυ στη γέφυρα Novy Most που ενώνει την παλιά πόλη με την περιοχή Petržalka θα κάνει ακόμα και τους μη ρομαντικούς να αφήσουν “ένα κομμάτι τους” στο Δούναβη



Μόλις 324 χιλιόμετρα από την Πράγα, η Μπρατισλάβα έχει τη διπλή ”ατυχία” όχι μόνο να είναι μόλις 26 χρόνια πρωτεύουσα κράτους αλλά και να επισκιάζεται από το δημοφιλέστερο τουριστικό προορισμό της κεντρικής Ευρώπης, την πρωτεύουσα του κράτους από το οποίο αρκετά χρόνια πάλευε για να αποσχιστεί. Έτσι, παρ’ όλο που σε γενικότερο πλαίσιο αναπτύσσεται ραγδαία, η τουριστική της ανάπτυξη βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο, αν τη συγκρίνουμε με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.


«Για ποιο λόγο να πάω στην Μπρατισλάβα;»

....μα φυσικά για να απολαύσεις τις μπύρες σου....το  αγαπημένο ποτό των Σλοβάκων. Mάλιστα σύμφωνα με έρευνες το φθηνότερο μέρος στον κόσμο για να πιει κανείς μια μπύρα είναι η Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, όπου θα πληρώσει κατα μέσο όρο 1,47 ευρώ. Το ακριβότερο είναι η Λωζάνη της Ελβετίας, όπου η μέση τιμή της μπύρας είναι 8,47 ευρώ. Ανάμεσα στα δύο άκρα βρίσκεται η Αθήνα.


....για τις βόλτες στον Δούναβη (εμείς προτιμήσαμε να διανυκτερεύσουμε πάνω σε αυτόν αφού κλείσαμε διαμονή σε ποταμόπλοιο) Ο Δούναβης απλώνεται μπροστά σου μέσα από τους γοτθικούς πύργους του κάστρου, ενώ τιτιβίσματα συνοδεύουν τη ματιά σου που δεν χορταίνει πράσινο!



...για να διασχίσεις ή τρέξεις μια από τις πεζογεφυρες της πόλης. Εμείς τρέξαμε πάνω στις γέφυρες συνολικά σε όλους τους αγώνες πάνω από 10 φορές διερχόμενοι πάνω από τον Δούναβη.




...για το μεσαιωνικό κάστρο της Μπρατισλάβας



...για την φουτουριστική γέφυρα Novy Most (Καινούρια Γέφυρα), που ενώνει τις όχθες του Δούναβη



...για να βρεθείτε στα αυστριακά λιβάδια της πόλης , Είναι γνωστό ότι η πόλη διαθέτει τεράστια πάρκα, από τα οποία περάσαμε συμμετέχοντας στους παραπάνω αγώνες αλλά και ότι βρίσκεται πάνω στην συνοριογραμμη της Σλοβακίας με την Αυστρία (μέρος της πόλης θεωρείται ότι ανήκει στην Αυστρία) 




Δυο λόγια για την διοργάνωση....


Την διοργάνωση μπορούμε να την αξιολογήσουμε ως ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΗ και να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα αφού και οι 5 φίλοι συμμετείχαμε σε όλες τις εκδηλώσεις συνολικα -4-. Το να τερματίζεις σε 4 διαφορετικούς αγώνες σε λιγότερο από 24 ώρες μας δίνει αναμφισβήτητα αυτό το συμπέρασμα!


Καταρχίν θέλω να πώ το πόσο δέος και σεβασμό αποτίουν οι Σλοβακοι μονο στο άκουσμα της λέξης ότι ερχόμαστε από την Ελλάδα να τρέξουμε Μαραθώνιο στην πόλη τους. Σεβασμό τεράστιο για την ιδέα του Μαραθωνίου, του Ολυμπιακού ιδεώδους και της γενικότερης παιδείας που τρέφουν προς την Αρχαία Αθήνα και Αρχαία Ελλάδα!



Το κόστος συμμετοχής αλλά και ή όλη υποστήριξη θεωρείται πολύ πιο οικονομική από πολλές άλλες διοργανώσεις που συμμετείχαμε εντός και εκτός Ελλάδας -δίχως όμως να πιάσει το best value for money της Κωνσταντινούπολης με κόστος εγγραφής μαραθωνίου εκεί στις 40 T.L. κάπου 6 ευρώ με πλήρες πακέτο.



Έτσι λοιπόν οι τιμές των 33 ευρώ για τον μαραθώνιο, τα 31 για τον Ημί, τα 14 για το 10αρακι και 12 ευρώ για τον mini marathon αποτελούν σημαντικό και δελεαστικό λόγο να συμμετέχεις όταν μάλιστα με κόστος συνολικό 49 ευρώ προσφορά για την παρέα μας πήραμε εκκίνηση και στους 3 αγώνες την στιγμή που σε διπλανή πόλη φίλοι δρομείς επιβαρυνθηκαν για την ίδια διοργάνωση του Μαραθωνίου με κόστος 135 ευρώ (Βιέννη).




Όσον αφορά τις διαδρομές  ήταν βατές και με λίγες ανηφοροκατηφόρες, ιδανικές για προσωπικό ρεκόρ. Η διέλευση μέσα από κατά πράσινα Αυστριακά πάρκα , το κέντρο της παλιάς πόλης κάτω ακριβώς από την Πύλη του Μιχαήλ, πάνω από την Γέφυρα του Δούναβη και μάλιστα αρκετές φορές περίπου 10 τις σε όλους τους αγώνες αλλά και δίπλα από το UFO με την θέα του Δούναβη να σε συντροφεύει στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, καθιστά αναμφισβητητα την διοργάνωση σαν μια από τις ομορφότερες Παραποτάμιες διαδρομές που έχουμε διέλθει!



Τα μετάλλια συμμετοχής-  4 διαφορετικά σε κάθε αγώνα, τα μπλουζάκια δώρο - έκπληξη σε όλους τους τερματίσαντες στους 2 μεγάλους αγώνες, το πάστα πάρτυ πριν, οι μπύρες στον τερματισμό αλλά και την προηγούμενη του αγώνα ( Birell επίσημος χορηγός τους αγώνα) η γενικότερη Υποστήριξη από εθελοντές και διασώστες, κατατάσσουν την όλη διοργάνωση σε άρτια επαρκής και value for money. Μάλιστα η συγκέντρωση του κόσμου στον Μαραθώνιο δεν πρέπει να πέρασαν τις 1200 συμμετοχές στον μεγάλο αγώνα και πάνω από 3500 στον Ημί είναι ότι ακριβώς αναζητά και επιθυμεί ο μέσος Δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Στους μικρότερους αγώνες και επαρκής τροφοδοσία υπήρχε επαρκής αλλά η συμμετοχή ήταν λίγο μεγαλύτερη. 
Στα + της διοργάνωσης η τοποθεσία τερματισμού και εκκίνησης ακριβώς δίπλα στο εμπορικό κέντρο EUROVEA ακριβώς στις παρυφές του Δούναβη και πλάι στα εστιατόρια και μπυραρίες αλλά και γρασίδι οπού μπορείς άνετα να ξεκουραστείς είτε σαν συνοδός είτε σαν συμμετέχοντας! 


Summary (En)


We can evaluate the event as SUCESSFULL and make safe conclusions as all 5 friends have participated in all the celebrations 4. Ending in 4 different races in less than 24 hours gives us this conclusion without doubt!


First of all, I want to declare how much awe and respect the Slovaks only pay attention to Greeks that we come from Greece to run a Marathon in their city. Respect huge for the idea of ​​Marathon, the Olympic Ideal and the general education that feeds to Ancient Athens and Ancient Greece!


The cost of participation, or all the support, is considered much more cost-effective than many other events that we participated in and outside of Greece - but not to catch the best value for money in Istanbul at the cost of marathon registration there at 40 T.L. some 6 euros with a full package.


So the prices of 33 euros for the marathon, 31 for Semi, 14 for the 10km and 12 for the mini marathon are important and tempting to participate if at a cost of a total of 49 euro offer for our company we started and in the 3 rallies at the moment when friends in the next town were charged for the same marathon at a cost of 135 euros (Vienna).




As far as the routes are concerned, they were easy and with few upstairs, ideal for personal records. Passing through green Austrian parks, the center of the old town just below the Michael Gate, over the Danube Bridge and several times around 10 in all the races and next to the UFO with the view of the Danube to accompany you for the most part of the journey, undoubtedly organizes the event as one of the most beautiful Paragliding routes we have passed!



The medals - 4 different in each match, the T-shirts - surprise to all the finalists in the 2 big matches, the pasta party before, the beers at the finish and the previous match (Birell official sponsor of the race) volunteers and rescuers, classify the whole event at a fairly adequate and value for money. In fact, the gathering of the world in the Marathon must not have passed the 1200 entries in the big fight and more than 3500 in Semi is exactly what the average long-distance runner wants and wants. In the smaller races and adequate catering there was sufficient but the participation was a bit bigger.


In + the finish and start-up location right next to the EUROVEA shopping center right on the edge of the Danube and next to the restaurants and beer-gardens, as well as lawn where you can comfortably rest either as a companion or as a participant!