Γράμμος 2021 στα μονοπάτια της Ιστορίας

 

Μια από τις πετυχημένες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκε το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος που πέρασε.

Συνήθης ύποπτος και οργανωτής τέτοιων εξορμήσεων ο ΕΟΣ Θεσσαλονίκης οδήγησε με επιτυχία 42 φίλους του βουνού και εναλλακτικού τουρισμού όχι σε μια ούτε σε δύο, αλλα σε 5 Κορυφές (Κορυφή Πύργος, Κορυφή Χάρος, Κορυφή Περήφανο, Κορυφή Κιάφα, Κορυφή Ανω Αρένες) επισκέφτηκε δύο Μουσεία (Πάρκο Εθνικής συμφιλίωσης Γράμμου και Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Αετομηλίτσας) δύο αλπικές λίμνες (λίμνες Μουτσαλια)

Η 42μελης ομάδα - σύλλογος συναντήθηκε κατά τη διάρκεια της ανάβασης με "ζωντανά"  - ορατά κομμάτια της Ιστορίας σε μια από τις πιο φορτισμένες συναισθήματικά αναβάσεις της χώρας καθώς και με μέλη άλλων συλλόγων ΕΟΣ Καβάλας και ΕΟΣ Ηγουμενίτσας.

Ταυτόχρονα υπενθύμισε σε παλιούς και νεώτερους ότι στο σημείο αυτό σημειώθηκε μια από τις πιο μελανές σελίδες της σύγχρονης Ελλάδας....

Το βουνό του Γράμμου το οποίο αποτελεί δείγμα ασύγκριτης  φυσικής ομορφιάς και σπάνιας  βιοποικιλότητας της Ευρώπης (φιλοξενει πάνω από 186 είδη πανίδας πολλά από τα οποία απειλούνται με εξαφάνιση) χαρακτηρίστηκε και βραβεύτηκε από την αρμόδια διεθνή οργάνωση "friends of Nature" με τίτλους όπως landscape of the year...κλπ κλπ. 

Δηλώνουμε για άλλη μια φορά θαμπωμένοι και εντυπωσιασμένοι από το μεγαλείο της φύσης και πλούτου που κρύβεται πίσω από τα μονοπάτια της παράδοσης και ιστορίας του τόπου μας και δηλώνουμε από τώρα ότι σύντομα θα το ξανά επισκεφτουμε....

Ήπειρωτικα βουνα σας ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία και ξενάγηση ....

ΣΠΟΡΑΔΕΣ

 

 

Καταρχήν ξεκινώντας την αφήγηση αυτή τη φορά θα αναφέρω ότι το συγκεκριμένο άρθρο άλλα και τρόπος διακοπών απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό : τι εννοώ με αυτό; εννοώ σε άτομα που το έχουν δοκιμάσει, τους αρέσει και έχουν εκπαιδευτεί για αυτό, ή απλά θέλουν να υποστούν την όποια ταλαιπωρία του να ταξιδεύεις 24 ώρες το 24ωρο μέσα στα πελάγη με ότι καλό και κακό συνεπάγεται αυτό.

Εμείς το έχουμε ξανακάνει όχι μια ούτε δυο, αλλά  5 φορές (Ιόνιο πέλαγος - 7ημερο, Μονεμβασια - 7ημερο, Σποράδες - 7ημερο, Χαλκιδική - 4ημερο, Σαμοθράκη - 2ημερο και τουλάχιστον άλλες 15 φορές μονοήμερα) οπότε  έχουμε έναν αριθμό αρκετών ωρών στη πλατη μας  και κάποια εξοικείωση - εμπειρία άνεση να το ξανακάνουμε. Σε κάθε περίπτωση αυτό που χρειάζεται είναι κάποια βασική εκπαίδευση ή έστω μια υποτυπώδης υποψία σε όποιον επιθυμεί  - καθότι αυτό που θα κάνει πάνω στο σκάφος δεν έχει και πολύ σχέση με όσα θα έκανε στο ξενοδοχείο ή στο δωμάτιο του!

Έχοντας ετοιμάσει τα πράγματά μας ξεκινήσαμε οδικώς για τον Πλατανιά, ένα παραθαλάσσιο  μέρος στο νομό Μαγνησίας  , από όπου και θα αναχωρούσαμε. Καλό είναι  να μην φάτε βαριά πριν το ταξίδι και σίγουρα να έχετε δραμαμίνες  ή ειδικές τσίχλες για παν ενδεχόμενο.
 

Σκέφτεστε το πώς αλλά και το πού θα περάσετε τις διακοπές σας το φετινό καλοκαίρι; Αν ναι, τότε βρίσκεστε στο κατάλληλο μέρος. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως θα ήταν να ζεις…μέσα στη θάλασσα; Δεν εννοώ κυριολεκτικά, πιθανό βέβαια να γίνεται και αυτό, αλλά αναφέρομαι στη μοναδική εμπειρία ενός ταξιδιού με ιστιοπλοϊκό. Ναι, εκείνα τα σκάφη με ψηλά κοντάρια και πανιά, μπορούν να σε ταξιδέψουν σε μέρη της Ελλάδας που δεν έχεις φανταστεί. Καταγάλανα ή γαλαζοπράσινα νερά, ανάλογα  με το τι σου αρέσει, με ύφαλο ή και όχι, θα σου προσφέρουν αξέχαστες αναμνήσεις. Εκτός από τις θάλασσες, μπορείς παράλληλα να επισκεφτείς και τα κοντινά νησιά, αν σου μένει χρόνος. Μαζί με τον skipper, την παρέα σου ή την οικογένεια σου ετοιμαστείτε για να πλεύσετε στις Σποράδες, ίσως και πιο μακριά.....

 

Φτάνοντας, και αφού παρκάραμε το αμάξι, συναντήσαμε τον skipper μας, Γιάννη Βαίτση από την  Escape Way. Η πρώτη εντύπωση με την είσοδο στο σκάφος θα μείνει αξέχαστη, ίσως να αναρωτηθείτε  πως θα μείνετε εκεί μακριά από τις ανέσεις  ενός δωματίου, αλλά στο τέλος δε θα θέλετε να το αποχωριστείτε, καθώς θα καταλήξει να είναι το ίδιο σας το σπίτι. Ένα 45αρι (45 πόδια αφού τα σκάφη μετριούνται στο αγγλοσαξωνικο μετρικό σύστημα) που είναι δεν είναι 15 μέτρα σκάφος είναι έτοιμο να γίνει το πλωτό μας ξενοδοχείο Αφού ξεναγηθήκαμε στα κατατόπια, μεταφέραμε τα πράγματα μας και πληροφορηθήκαμε  για τα σωστικά μέσα. Το εσωτερικό του ιστιοπλοϊκού διαθέτει ακόμα και κουζίνα κατάλληλα εξοπλισμένη, έτσι ώστε να μπορείτε να μαγειρέψετε και να ευχαριστηθείτε όλα σας τα γεύματα.

Οι Σποράδες είναι σύμπλεγμα νησιών του Αιγαίου πελάγους τα οποία βρίσκονται στην περιοχή βορείως της Εύβοιας και ανατολικά της Μαγνησίας. Κατά την αρχαία γεωγραφική αντίληψη ως Σποράδες καλούνταν όλα τα διάσπαρτα νησιά του Αιγαίου εκτός των πέριξ της ιερής νήσου Δήλου Κυκλάδων. Αρχικά μετά την ανεξαρτησία ως Βόρειες Σποράδες χαρακτηρίστηκαν όλες οι βόρεια των Κυκλάδων νήσοι, του νεοσύστατου τότε Βασιλείου, και Νότιες Σποράδες όλες οι δυτικές των Κυκλάδων νήσοι. Μετά τη προσάρτηση και των υπολοίπων νήσων του Αιγαίου ορίσθηκαν όλοι οι παραπάνω προσδιορισμοί των Σποράδων. Κάποιες ακόμη φορές ως Νότιες Σποράδες θεωρήθηκαν και τα σημερινά Δωδεκάνησα. Τελικά και μετά τη δεκαετία του 1960 ο όρος περιορίσθηκε μόνο στις σημερινές Σποράδες, λαμβάνοντας οι άλλες νήσοι τον προσδιοριστικό όρο νήσοι Βορείου Αιγαίου, Ανατολικού Αιγαίου, και νήσοι Αργοσαρωνικού. 
 
 
 
 
Οι σημερινές Σποράδες είναι οι άλλοτε Θεσσαλικές και κατά την αρχαιότητα οι Μαγνήτων νήσοι. Αποτελούνται από αρκετά νησιά, άλλα μεγαλύτερα και άλλα μικρότερα. Τα σημαντικότερα είναι τέσσερα: η Σκύρος, η Σκιάθος, η Σκόπελος και η Αλόννησος. Από τα νησιά αυτά η Σκύρος ανήκει διοικητικά στο νομό Ευβοίας, ενώ τα υπόλοιπα (μαζί με όλα τα άλλα μικρότερα νησιά) ανήκουν στο νομό Μαγνησίας και είναι γνωστά και ως Βόρειες Σποράδες.
 

ΣΠΟΡΑΔΕΣ

Πρόκειται για κάποια από τα ομορφότερα και πιο πράσινα νησιά της χώρας μας, με φοβερά νερά και ξεχωριστό στιλ το καθένα. Όποιος δεν έχει επισκεφτεί κανένα ΑΣ ΣΠΕΥΣΕΙ, διότι.. Χ Α Ν Ε Ι !!! Τόσο απλά! Προσωπικά πιστεύω ότι η Σκιάθος είναι για αντροπαρέες ή κοριτσοπαρέες και δευτερευόντως για κάποιο ζευγάρι που αναζητά έντονη ζωή και διασκέδαση, η Σκόπελος για τους πάντες (κυρίως για ζευγάρια και οικογένειες ή δευτερευόντως μικρές παρέες που δεν αποζητούν όμως άγρια ξενύχτια) και η Αλόννησος εννοείται για ζευγάρια κ δη... «στα μέλια»! (δυστυχώς όμως γλυκά ερωτευμενάκια μου, θα συναντήσετε εκεί κ κάποιες οικογένειες αλλά κ –κυρίως- τεράστιες παρέες φασαριόζικων Ιταλών!! Μην πτοηθείτε!!!)
 
 
Η Σκιάθος 

 

Το πιο κοντινό στη στεριά από τα νησιά των Σποράδων. Απέχει 41 ναυτ. μίλια από την πρωτεύουσα του νομού Μαγνησίας, το Βόλο και μόλις 2,4 μίλια από τις ακτές του νοτίου Πηλίου, έχει ανατολικά τη Σκόπελο σε απόσταση περίπου 6 ναυτικών μιλίων,προς νότο την Εύβοια από την οποία απέχει 16 ν.μ και προς βορά βρίσκεται ο Θερμαϊκός κόλπος και απέχει 95 ν.μ. από τη Θεσσαλονίκη. Η έκταση του νησιού είναι 48 τ.χλμ.

 

 
H… «MAMAMIA» (ΣΚΟΠΕΛΟΣ)

Φοβερό νησί που συνδυάζει πολλές ομορφιές (πανέμορφες παραλίες, πράσινο τρελό, σχετικά καλή ζωή, γραφικότητα, πολλά αξιοθέατα κ ιδίως εκκλησάκια, σχετική ηρεμία κ.α.). Δυστυχώς προσφάτως υπέστη βιβλικές καταστροφές από τις πλημμύρες κ δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει να αποκατασταθούν οι τεράστιες ζημιές, ώστε να θαυμάσουν κ οι επόμενοι τουρίστες αυτό που θαύμασα φέτος το καλοκαίρι εγώ, ελπίζω ωστόσο και εύχομαι να γίνει σύντομα ό,τι είναι δυνατό… Πιο ειδικά, για τα πλεονεκτήματα κ μειονεκτήματα του νησιού (επειδή δυστυχώς υπάρχουν κ κάποια τέτοια, όπως παντού άλλωστε..) θα γράψω σε τόπικ της Σκοπέλου..εδώ θα αρκεστώ να παραθέσω συγκεκριμένα highlightsαπό παραλίες, μαγαζιά κτλ.

Παραλίες: Εντυπωσιακές! Κ μάλλον το δυνατότερο χαρτί του νησιού! Νερά απίστευτα διαυγή και συχνά γαλαζοπράσινα, αρκετά βαθιά ενίοτε από τα 5 πρώτα βήματα εντός της θάλασσας (άρα πολύ προσοχή σε όσους δεν ξέρουν καλό κολύμπι), λεπτό βοτσαλάκι στις πλείονες περιπτώσεις, παραλίες γενικά οργανωμένες οι περισσότερες, όπου όμως αν καθίσεις σε ξαπλώστρα-ομπρέλα πληρώνεις μόνο την παραγγελία σου (έτσι κ το νομικά ορθό!) και όχι τη χρήση του αιγιαλού (εξαίρεση αποτελεί ο Στάφυλος όπου το σετ ομπρελοξαπλώστρας για 2 άτομα είναι στα 6 Ευρώπουλα –αν δεν κάνω λάθος- χώρια αυτά που θα παραγγείλεις… προς αποφυγή λοιπόν!!) Αξίζει να αναφερθεί ότι σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τα πεύκα σχεδόν ακουμπούν τη θάλασσα, αυτό όμως σημαίνει πλήθος μελισσών (ναι, ακόμη κ κατά την ώρα του δειλινού, και ναι ακόμη κ σε απομονωμένα σημεία) οπότε δεν πάμε πουθενά χωρίς αμμωνία κ φενιστίλ, δείχνουμε δε ιδιαίτερη προσοχή αν είναι να φάμε κάτι κοντά σε παραλία (προσωπικά θα έλεγα να το ψιλοαποφεύγετε). Το ίδιο ισχύει κ για Σκιάθο κ για Αλόννησο (σε λίγο πιο ήπιο βαθμό όμως).

Η Σκόπελος είναι ένα από τα νησιά των Βορείων Σποράδων, το δεύτερο νησί στη σειρά μετά τη Σκιάθο. Έχει έκταση περίπου 96 τετρ. χλμ. και περίμετρο 67 χιλιόμετρα. Έχει δύο βουνά, τη Δέλφη (680 μ. ύψος) και το Παλούκι (565 μ. ύψος).
Γεμάτη με πυκνά δάση που καλύπτουν σχεδόν το 80% της έκτασής της, θεωρείται το πιο πράσινο νησί του Αιγαίου. Έχει καλή τουριστική υποδομή, συγκεντρώνει όμως λιγότερο κόσμο (30.000 άτομα 15/8/2007) από τη γειτονική κοσμοπολίτικη Σκιάθο και διατηρεί σε μεγαλύτερο βαθμό τον παραδοσιακό χαρακτήρα της

Η Αλόννησος 

Βρίσκεται στο Αιγαίο πέλαγος και ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Σποράδων. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 64,5 τχλμ. και το μήκος των ακτών του τα 67 περίπου χλμ. Μέγιστο μήκος περίπου 20 χλμ. και πλάτος από 3 μέχρι 4,5 χλμ. Χωρίζεται από τη Σκόπελο νοτιοδυτικά με τον πορθμό Αλοννήσου, εύρους 2 ν.μιλίων και βορειοανατολικά από τη νήσο Πελαγονήσι με τον πορθμό Πελαγονησίου, εύρους 3,5 ν.μ. Ο όρμος Πατητήρι αποτελεί το επίνειο της νήσου, όπου και συνδέεται ακτοπλοϊκά με το Βόλο, τη Σκιάθο, τη Σκόπελο και τη Θεσσαλονίκη. 
Η Αλόννησος αποτελεί το απόλυτο σκηνικό για πραγματικά ήρεμες διακοπές. Είναι το πιο απομακρυσμένο νησί του συμπλέγματος των Βορείων Σποράδων και το μοναδικό κατοικημένο στην κυρίως περιοχή του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Σποράδων, που δημιουργήθηκε το 1992. Αποτελεί καταφύγιο σπάνιων πτηνών και κυρίως της μεσογειακής φώκιας Monachus - Monachus.
Η Αλόννησος είναι το συνώνυμο της γαλήνης. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το μέρος διάλεξαν οι μονάχους-μονάχους, ούτε ότι εκεί βρίσκεται πλέον Κέντρο Ομοιοπαθητικής, ούτε ότι έγινε το αγαπημένο νησί ανθρώπων που γνωρίζω και δεν ικανοποιούνται σχεδόν με τίποτα. Μπορεί να μην είναι για όλους, άλλα είναι σίγουρα για τους περισσότερους…
Υπάρχουν διάφοροι μύθοι αναφορικά με την Αλόννησο, όπως π.χ. είναι από τα πιο ήσυχα νησιά από άποψη διασκέδασης και νυχτερινής ζωής (σίγουρα δεν συγκρίνεται με τη Σκιάθο, αλλά κάποιος που έχει περάσει καλά π.χ. στην Αντίπαρο ή στην Αστυπάλαια ή ακόμη και στην Αμοργό, δύσκολα θα δυσαρεστηθεί με τη ζωή της Αλοννήσου, αν μάλιστα αφιερώσατε κάποιες μέρες του καλοκαιριού σας σε νησιά όπως η Σίκινος, η Ανάφη και η Δονούσα… δεν τίθεται θέμα συζήτησης.. από άποψη διασκέδασης, η Αλόννησος στην καρδιά του καλοκαιριού είναι μια μικρή "Μύκονος" μπροστά τους –πού λέει ο λόγος!! Όσο την διπλανή Σκόπελο, τα ωράρια στα μπαράκια είναι πάνω-κάτω τα ίδια, κανένα απ’ τα 2 αυτά νησιά δεν προτείνεται για άγριο, ολονύχτιο ξεφάντωμα), άλλος μύθος, η Αλόννησος δεν έχει κόσμο (αν πάτε Αύγουστο, ακόμη κ τέλος Αυγούστου όπως εγώ, έχει ΠΟΛΥ κόσμο, αλλά ευτυχώς ευχάριστο, ίσως το ίδιο να ισχύει κ για τέλος Ιούλη), δεν έχει πολλά μαγαζιά (έχει 2-3 μπαράκια στο λιμάνι, άλλα 3-4 στη Χώρα κ ικανοποιητικό αριθμό από ταβέρνες- καφέ – σνακ μπαρ σε ΠΟΛΛΑ σημεία του νησιού, όπως το λιμάνι, τον διπλανό Ρουσούμ Γυαλό, το παρακείμενο Βότσι, στη Στενή Βάλα στα μέσα του νησιού, σε ορισμένες παραλίες κ φυσικά στη Χώρα. Αν αυτά δεν σας αρκούν… σηκώνω ψηλά τα χέρια!), πάνε μόνο λίγα ξενέρωτα ζευγαράκια κ γέροι (πάει ΑΡΚΕΤΟΣ νέος κόσμος, σίγουρα πολλά ζευγαράκια, αλλά κ αρκετές οικογένειες, άνθρωποι μέσης ηλικίας κ μεγάλες παρέες από ξένους τουρίστες –ιδίως φωνακλάδες Ιταλούς!), είναι μικρό νησί που γυρίζεται εύκολα (αν δεν έχετε δικό σας μέσο δεν γυρίζεται δυστυχώς καθόλου εύκολα, για να δείτε τις βασικές ομορφιές θα πρέπει να ξεπαραδιαστείτε στα βαρκάκια κ στα ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ιδιωτικά εκδρομικά πούλμαν που πάνε συγκεκριμένες ώρες ΚΑΙ μέρες(!) όπου τους καπνίσει χρεώνοντας ό,τι να ‘ναι! Αντιθέτως είναι ιδανικό νησί για μηχανάκι και για όσους λατρεύουν τις πεζοπορείες, θα εξηγήσω παρακάτω γιατί..) Σπουδαιότερος (ημι-)μύθος (πώς λέμε ημίθεος!!): έχει τις ωραιότερες θάλασσες των Σποράδων κ κάποιες από τις ωραιότερες του Αιγαίου (έχει πραγματικά πολύ αξιόλογες παραλίες, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι δεν φτάνουν επ’ ουδενί αυτές της διπλανής Σκοπέλου, ούτε κ ορισμένων έτερων νησιών που επισκέφτηκα. Βλ. για περισσότερα στο «Κοκκινόκαστρο»…)
Και μια ΑΛΗΘΕΙΑ: Η Αλόννησος έχει το πανέμορφο Παλιό Χωριό, μια από τις ωραιότερες νησιωτικές χώρες (και κατά τη γνώμη μου, ΤΗΝ ωραιότερη!). Και άλλη μια αλήθεια: Η Αλόννησος είναι ο πλέον ΙΔΑΝΙΚΟΣ τόπος για να χαλαρώσεις, να σου φύγει το άγχος και να γαληνέψει η ψυχή σου. Αν έχετε σκοτούρες κ θέλετε απλά ένα ήρεμο (αλλά ζωντανό!) νησάκι για να ξεκουραστεί το μάτι σας, αν είστε επίσης φυσιολάτρεις.. ξεχάστε για μια φορά τις πολυαγαπημένες Κυκλάδες, τα άγρια, άγονα τοπία κ τα μικροσκοπικά νησάκια που τον Αύγουστο βουλιάζουν από κόσμο κ τολμήστε να επισκεφτείτε την Αλόννησο… Διότι, άντε, να το δεχτώ κι αυτό που άκουσα, πως δλδ η ιλιγγιώδης θέα της Σαντορίνης μπορεί να σε μεθύσει, να σε ζαλίσει και να σε… ισοπεδώσει (!), αλλά όπως είχα διαβάσει κάπου: <<αν δεν καταφέρεις να χαλαρώσεις κ να ξεαγχωθείς ΟΥΤΕ στην ΑΛΟΝΝΗΣΟ…, ε, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα!>>
 

Η Σκύρος 

Το νοτιότερο και μεγαλύτερο σε έκταση (210 τετρ. χλμ.) νησί των Βορείων Σποράδων, με πληθυσμό 2.994 κατοίκων. Βρίσκεται ανατολικά της Εύβοιας, από την οποία απέχει γύρω στα 35 χλμ. Το νησί, κατά το μεγαλύτερο μέρος, είναι ορεινό κυρίως στα νοτιοανατολικά, όπου υπάρχουν τα όρη Κόχυλας (792 μ.), Κουμάρι, Πιριώνες και Φανόφτης. Το κλίμα του νησιού χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες με μέση ετήσια θερμοκρασία 17 βαθμούς Κελσίου. Στα δυτικά σχηματίζονται οι όρμοι Καλογριάς, Πεύκου, Αγίου Νικολάου και Τριστόμου. Στη δυτική ακτή βρίσκεται το λιμάνι του νησιού, η Λιναριά.
Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Σκύρος (ή Χώρα), που βρίσκεται στην ανατολική ακτή. Συνδέεται με τη Λιναριά με ασφαλτοστρωμένο δρόμο μήκους 11 χιλιομέτρων. Άλλοι συνοικισμοί της Σκύρου είναι τα Μαγαζιά, η Λιναριά και το Λουτρό (αγροτικός συνοικισμός).
 

Η Σκύρος, απομακρυσμένη από το χάρτη και την υπόλοιπη Ελλάδα, κρύβει απίστευτη ομορφιά. Το λιμάνι της είναι το μόνο που διαθέτει τόσες υποδομές για τους θαλάσσιους ταξιδιώτες της. Wi-fi, βιβλία, μπάνια στολισμένα με disco μπάλες και μουσική, πλυντήρια και στεγνωτήρια, είναι μερικές από τις ανέσεις που σπάνια βρίσκεις όσο πλέεις στη θάλασσα. Λόγω, μη επιτρεπτών καιρικών συνθηκών δεν ήταν εφικτό να επισκεφθούμε τις παραλίες της, όμως η Χώρα της η οποία είναι χτισμένη σε ύψωμα δε μας άφησε παραπονεμένους.
Η ζωή στη θαλάσσα είναι κάτι μοναδικό. Η ηρεμία που αποπνέει  σε συνδυασμό με τους διαφορετικούς χρωματισμούς των νερών της μαγεύει  όποιον την επισκεφθεί. Τι περιμένετε λοιπόν; Το φετινό καλοκαίρι έχει ιστιοπλοϊκό στο πρόγραμμα.
 

Η Σκύρος, από όπου ξεκίνησε κατά την παράδοση ο Αχιλλέας για την Τροία, είναι το νοτιότερο νησί των Σποράδων, υπαγόμενο διοικητικά στην Εύβοια, με την οποία μάλιστα και μοιάζει ως προς τη μορφολογία του εδάφους.
Διαθέτει ωραίες παραλίες στις οποίες οδηγεί το καλό οδικό δίκτυο, όπως η Ατσίτσα, το Πεύκο, η Καλαμίτσα, ενώ δεν λείπουν τα καταπράσινα βουνά και οι εύφοροι κάμποι.
Στο νότιο τμήμα του νησιού ζουν ελεύθερα τα άγρια μικρόσωμα σκυριανά άλογα, είδος μοναδικό στον κόσμο. Στη Χώρα του νησιού, η οποία απέχει 10 χιλιόμετρα από το λιμάνι που ονομάζεται Λινάρια, αξίζει να περιπλανηθεί κανείς στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια και να απολαύσει τις κληματαριές, τα λουλούδια στις αυλές αλλά και τη μαγευτική θέα, όπως επίσης και να επισκεφθεί το Δημοτικό Σκυριανό Σπίτι, το λαογραφικό μουσείο και το αρχαιολογικό μουσείο, όπου υπάρχουν ευρήματα κυρίως από τον αρχαίο οικισμό Παλαμάρι στα βόρεια του νησιού.
Ονομαστά είναι τέλος τα διακοσμητικά ξυλοσκάλιστα αντικείμενα της Σκύρου, πραγματικά έργα τέχνης
 

Σκάντζουρα
 
Τα Σκάντζουρα είναι ένα ακατοίκητο νησί μεταξύ της Αλοννήσου και της Σκύρου. Αποτελεί ένα από τα συχνά μέρη που μπορεί να βρει κάποιος τη φώκια Μονάχους-Μονάχους. Τα νερά του σε μερικά σημεία γαλάζια και σε άλλα μπλε δημιουργούν μια αίσθηση εξωτικής παραλίας. Αν το ιστιοπλοϊκό σας διαθέτει κανό, τότε σας παροτρύνω να κάνετε μια βόλτα, απολαμβάνοντας το τοπίο και τη βλάστηση του νησιού.

 

 

Καλές Πλεύσεις!

Mε τους "Αργοναύτες" στον 1ο αγώνα Πρίγκηπου Κωνσταντινουπόλεως

Πως θα σας φαινόταν αν την τελευταία Κυριακή της αποκριάς σας γινόταν η πρόταση να ντυθείτε και να περιηγηθείτε ως Πρίγκηπες για ένα Σαββατοκύριακο και να κυκλοφορήσετε ως γαλαζοαίματοι στο πιο Πριγκιπικό αλλά και πιο Πράσινο πιο Οικολογικό, πιο ήσυχο πιο όμορφο νησί της θάλασσας του Μαρμαρά; 

https://www.relive.cc/view/2201740054

Να κάνετε βόλτες δηλαδή με τα ποδήλατα ή τα παϊτόνια, να ανεβείτε στο ψηλότερο σημείο του νησιού εκεί που βρίσκεται η πιο σημαντική ορθόδοξη Εκκλησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου ( Αί Γιώργης ο Κουδουνάς), να περιηγηθείτε στα σοκάκια που κάποτε μεγάλοι Έλληνες Ευεργέτες και σημαντικοί Κωσταντινοπολίτες είχαν τις εξοχικές κατοικίες τους; 

Να φιλοξενηθείτε στο πιο ιστορικό Κτίριο το Anadolu Kulubu στο σημείο που παραθέριζαν και φιλοξενούταν σημαντικότατες προσωπικότητες (Ισμέτ Ινονού, Κεμάλ Αττατούρκ, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ αλλά και Βασίλισσα Ελισσάβετ, Πρίγκηπες κ.α) ως δώρο από την διοργάνωση του δρομικού  γεγονότος; 

η δρομική μας παρέα που αυτή τη φορά μετανομάστηκε σε ARGONAUTES - ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ για ευνόητους λόγους και προσάραξε στον πιο όμορφο απ' όλα τα νησιά.

Εμείς απλά θα σημειώσουμε ότι άλλο ένα μετάλλιο τερματισμού προστέθηκε σε αυτή την όμορφη περιήγηση μας σε όμορφες διαδρομές εντός και εκτός της Ελλάδας  - και μάλιστα ένα μετάλλιο ξεχωριστής σημασίας αφού αποτελεί τον 1ο νησιωτικό μας αγώνα και μάλιστα στην Ήπειρο της Ασίας (έχει προηγηθεί και στο παρελθόν άλλος αγώνας Ασιατικός αλλά στην Ενδοχώρα της Ασίας εδώ.....https://pierregiatzo.blogspot.com/2015/11/blog-post.html

"Τhe Argonauts" 

Οι Αργοναύτες είναι η ελληνική εκδοχή - αποστολή στον πρώτο Μαραθώνιο αγώνα Πριγκηπονήσου στο Βόσπορο Κωνσταντινούπολης. Οι Αργοναύτες στην αρχαιότητα ήταν μια εκστρατευτική ομάδα που διήλθε στην Ανατολική πλευρά του Βοσπόρου για να παραλάβει το χρυσόμαλλο δέρας. Εμείς είμαστε μια δρομική παρέα από την Ελλάδα (συγκεκριμένα από τη Θράκη) που επισκεφτομαστε την Πριγκηπονησο για να δηλώσουμε ότι ο αθλητισμός ενώνει τους λαούς και τις θρησκείες, το τρέξιμο είναι υγεία και να κάνουμε φυσικά νέους φίλους από την τη γειτονική χώρα.

Aya Giorgi Kiliseri 

Δεσπόζει επιβλητικά στην κορυφή του νότιου λόφου της Πριγκήπου, του μεγαλύτερου και ίσως ωραιότερου από όλα τα Πριγκηπονήσια στη θάλασσα του Μαρμαρά. Πρόκειται για το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, όπου ενώνονται οι προσευχές χριστιανών και μουσουλμάνων που συρρέουν κατά χιλιάδες, για να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου και να ζητήσουν να εισακούσει τις παρακλήσεις τους.

Η παράδοση θέλει τη μονή να χτίστηκε το 963, όταν βασίλευε ο Νικηφόρος Φωκάς, και τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου να έχει δοθεί στο μοναστήρι από τη γυναικεία Μονή της Ειρήνης της Αθηναίας. Η εικόνα αυτή έμεινε χωρίς να υποστεί καμία φθορά μέχρι την εύρεσή της από κάποιο βοσκό. Σύμφωνα με το θρύλο, ο βοσκός είδε στον ύπνο του τον Άη Γιώργη να του προτείνει να ανέβει στο λόφο για να τον βρει. Του είπε να σκάψει εκεί όπου θα άκουγε κουδούνια να χτυπούν. Έτσι και έγινε. Ο βοσκός ακολούθησε κατά γράμμα αυτά που του είπε ο Άγιος και βρήκε την εικόνα σκεπασμένη από μια αρμαθιά κουδούνια, γι' αυτό πήρε την ονομασία «Κουδουνάς». Στη συνέχεια, επανίδρυσε τη μονή προς τιμή του Αγίου. Από τότε δίνονται στους χιλιάδες προσκυνητές κουδουνάκια ως ευλογία του Αγίου τα οποία κατά τους ίδιους «θαυματουργούν». Σύμφωνα με την παράδοση και μέχρι σήμερα, όσοι κάνουν τάμα παίρνουν ένα «κουδουνάκι» και όταν υλοποιείται το τάμα τους το επιστρέφουν, φέρνοντας στο μοναστήρι λάδι, χρήματα κ.ά.

Μάλιστα, κάθε χρόνο το επισκέπτονται 250.000 άτομα, κυρίως Τούρκοι, γυναίκες, άντρες και παιδιά που ανεβαίνουν προς το μοναστήρι κρατώντας στα χέρια τους καρουλάκια. Ξετυλίγουν την κλωστή μέχρι να φτάσουν στην είσοδο της εκκλησίας. Δεν επιτρέπεται να μιλάνε όσο ανεβαίνουν. Μπορούν να μιλήσουν μόνο στην επιστροφή όταν θα έχουν αφήσει την ευχή τους στον Άγιο. Μόνο έτσι θα τους ακούσει ο Άγιος και θα πραγματοποιήσει την ευχή τους. Ο καθένας γράφει ό,τι θέλει σε ένα χαρτάκι και το αφήνει στον Άγιο. Πολλοί θα επιστρέψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα για να ευχαριστήσουν τον Άη Γιώργη που άκουσε την προσευχή τους και ικανοποίησε την επιθυμία τους ή βρήκε λύση στο πρόβλημά τους.

Μια βόλτα μέχρι τα Πριγκηπονήσια

Τα Πριγκηπονήσια, είναι ένα σύμπλεγμα νησιών στη Θάλασσα του Μαρμαρά, νότια της Κωνσταντινούπολης, στο στόμιο του κόλπου της Νικομηδείας.

Αποτελείται από 4 μεγάλα νησιά (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος) και 5 μικρότερα (Πίτα, Νέανδρος, Οξειά,Πλάτη, Αντιρόβυθος).

Τα νησιά απέχουν 8 ως 11 μίλια από την Κωνσταντινούπολη. Τα τέσσερα μεγάλα κατοικούνταν ανέκαθεν, ενώ τον 20ο αιώνα κατοικήθηκε και η Αντιρόβυθος.

Τα Πριγκηπονήσια μνημονεύονται για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αριστοτέλη με το όνομα «Χαλκηδόνιοι νήσοι» ή «Δημόνησοι», από το όνομα κάποιου Δημόνησου, ο οποίος πρώτος κατεργάστηκε τον υποθαλάσσιο χαλκό, που ανέσκαπταν στον παρακείμενο βυθό είλωτες εργάτες.
Έκτοτε το νησί ονομάστηκε «Νήσος του Πρίγκηπος» και κατ’ επέκταση τα γύρω νησιά «Πριγκηπόνησα».
η Χάλκη (το δεύτερο μεγαλύτερο με 2500 κατοίκους), ηΑντιγόνη με 1500 κατοίκους και η Πρώτη με 1000 κατοίκους.
Στην καθημερινή ομιλία οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης τα αποκαλούσαν «τα Νησιά», ενώ η σημερινή  επίσημη τουρκική ονομασία τους είναι: Istanbul adalari (Τα νησιά της Πόλης).

Μετά από τους σεισμούς του 1999 υπάρχει μια αξιοσημείωτη επιστροφή Ρωμιών για επιδιορθώσεις σπιτιών καθώς και για προσωρινή μετοίκηση η οποία τονώνει τόσο την τοπική /νησιωτική οικονομία των νησιών όπως και η άφιξη τουριστών από Ελλάδα και Κύπρο.

Τα νησιά αυτά αποτέλεσαν από ενωρίς τόπο εξόρυξης χαλκού, που ήταν πολύτιμο μετάλλευμα εκείνα τα χρόνια, από αποίκους Μεγαρείς, Αιολείς και Μιλησίους.

Η σημερινή ονομασία προήλθε από την εποχή που το μεγαλύτερο νησί υπήρξε ιδιοκτησία του βυζαντινού πρίγκηπα Ιουστίνου Κουροπαλάτη, στα 569 μ.Χ., ο οποίος έκτισε και ανάκτορο σε αυτό.

Πλήθος πριγκήπων και βυζαντινών αξιωματούχων κατέφευγαν στα ειδυλλιακά αυτά νησιά για ξεκούραση και συλλογισμό.

Τον 19ο αιώνα τα νησιά έγιναν τόπος παραθερισμού για τις πλούσιες οικογένειες της Κωνσταντινούλης οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν έμποροι και τραπεζίτες, Ελληνικής και Εβραϊκής καταγωγής.

Τα Πριγκηπονήσια -ο παράδεισος για τους ντόπιους αστούς πλέον- αποτέλεσαν σημαντικό κέντρο για τον Ελληνισμό της Τουρκίας.

Πληθώρα αρχοντικών τονίζει την παρουσία των Ρωμιών στα νησιά..

Η Πρώτη συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό Αρμενίων και Εβραίων αναλογικά για κοινότητα στη Τουρκία.

Η Αντιγόνη διαθέτει εξίσου μοιρασμένο πληθυσμό όπως και τα δυο μεγαλύτερα νησιά.

Νησιά και Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης

Τα Πριγκηπονήσια αποτέλεσαν το αγαπημένο καλοκαιρινό θέρετρο παραθερισμού για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων της Πόλης.

Πολλά σπίτια, αρχοντικά καθώς και παραθεριστικές κατοικίες χτίστηκαν από το 1850 και ύστερα ενώ η ελληνική παρουσία πάνω στα νησιά ανέκαθεν ήταν έντονη.

Πολλές σημαντικές οικογένειες της Πόλης προέρχονταν από εδώ ή είχαν τα εξοχικά τους.

Σημαντικού ελληνικού ενδιαφέροντος είναι η Μονή του Αγίου Γεωργίου στην Πρίγκηπο και η Μονή της Αγίας Τριάδας στη Χάλκη,

Η Σχολή της Χάλκης μέχρις ότου έκλεισε ήταν ο θεσμός που έδινε στο Πατριαρχείο Έμψυχο δυναμικό αφού από αυτήν αποφοίτησαν διάκονοι.

Η Σχολή  σύμφωνα με τον νόμο 433/1924 ήταν θρησκευτικό ίδρυμα το οποίο υπαγόταν στο Τουρκικό Υπουργείο Παιδείας με αυτοδιοικούμενο Δ.Σ.

Η Θεολογική Σχολή λειτουργούσε έως και τον Αύγουστο του 1971 οπότε και έκλεισε. Το λύκειο της Σχολής λειτούργησε έως και το 1983 οπότε και έκλεισε λόγο έλλειψης μαθητών αλλά και της μείωσης της Ελληνικής κοινότητας που κατοικεί στα Πριγκηπονήσια.

Σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής με μεγάλες φθορές έπρεπε να έχει ανασκευασθεί από την αρχή εξ’ολοκλήρου.

Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου 

Το 1903 με δωρεά της Ελένης Ζαρίφης προς το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στεγάστηκε το Εθνικό Ορφανοτροφείο. Λειτούργησε μέχρι και το 1964 και προσέφερε πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε 5744 παιδιά

Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ξύλινα κατασκευάσματα στην Ευρώπη, είναι πενταόροφο και διαθέτει 206 δωμάτια, αίθουσες χορού, τραπεζαρίες και άλλους χώρους.

Σήμερα στα Πριγκηπονήσια βρίσκεται σχετικά μικρός Αριθμός Ελλήνων ο οποίος όμως πολλαπλασιάζεται την περίοδο του καλοκαιριού.

Στα νησιά μπορείτε να μεταβείτε σχετικά εύκολα απο την Ανατολική (Ασιατική) ή την Δυτική ακτή τηςΑπλά θα πληρώσετε το προκαθορισμένο αντίτιμο για την μετάβαση σε οποιοδήποτε από αυτά.

Βασικός κανόνας: Δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα παρά μόνο δημόσιας ανάγκης και κρατικά οχήματα.

Τα Πριγκιποννήσια στην θάλασσα του Μαρμαρά είναι από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσε να κάνει κάποιος που επισκέπτεται την μητροπολιτική περιοχή της Κωνσταντινούπολης, αναζητώντας μια όαση μακριά από τα πλήθη της πολύβουης αλλά αγαπημένης στους αιώνες μεγαλούπολης, πρωτεύουσα για πάνω από χίλια έτη σημαντικών Αυτοκρατοριών. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επιλέξεις το νησί της αρεσκείας σου και να επιβιβαστείς στο φέρι μποτ! 

Αποτελούν αγαπημένο προορισμό ιδίως το καλοκαίρι, διότι τα Πριγκιπόννησα διαθέτουν μοναδικό φυσικό κάλος και βρίσκονται μια ανάσα από την Πόλη. Εδώ οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα (τρέξιμο, κολύμβηση, πεζοπορία, ποδήλατο) λαμβάνουν μια ανεπανάληπτη κατανυκτική διάσταση! 

Τα νησιά διακρίνονται από πολλά σημεία της Κωνσταντινούπολης και της Χαλκηδόνας (Kadıköy), ενώ μπορείς να φτάσεις εκεί μέσα σε 30-45 λεπτά χρησιμοποιώντας τα τακτικά δρομολόγια των τοπικών πλοίων. Στις Νήσους των Πριγκίπων θα νιώσετε ότι χάνεστε πίσω στον χρόνο. Οι ήχοι από τις άμαξες (φαετόνια), τα άλογα που καλπάζουν, μικροί και μεγάλοι που κάνουν βόλτες με το ποδήλατο, τα αρώματα της φύσης θα σας μεταφέρουν μια γλυκιά νοσταλγία την ώρα που ατενίζετε ανάμεσα σε πανέμορφες επαύλεις που χτίστηκαν πριν από εκατό χρόνια. Τα πλοία αποπλέουν από τα πορθμεία Sirkeci & Eminönü στο ιστορικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, κάτω από το παλάτι Τοπ Καπί και την Αγία Σοφία, Από το λιμάνι της Χαλκηδόνας (Kadıköy) στην Ασιατική πλευρά, από τα πορθμεία του Μποσταντζί (Bostancı) και Καρτάλ (Kartal) πολύ κοντά στην Χαλκηδόνα και πλησίον του Ασιατικού Αεροδρομίου της Πόλης Σαμπιχά Γκιοκτσέν (Sabiha Gökçen),  και τέλος από το λιμάνι του Καμπατάς (Kabataş) που βρίσκεται δίπλα από το παλάτι Ντολμά Μπαχτσέ και κάτω από την πλατεία Ταξίμ και τον Πύργο του Γαλατά.

Ας δούμε αναλυτικά τα 4 μεγαλύτερα Πριγκιποννήσια:

1. Πρίγκηπος (Büyükada = Μεγαλόνησος)

Είναι το μεγαλύτερο από το σύμπλεγμα των νήσων και το πιο ανεπτυγμένο. Υπάρχει ένας μεγάλος ποδηλατόδρομος για όσους θέλουν να κάνουν τον γύρο του νησιού με πετάλι, ενώ παράλληλα προσφέρεται η πιο ξεκούραστη λύση της βόλτας με τις άμαξες, τα παραδοσιακά Παετόνια (Fayton). Αρκετοί προτιμούν να περπατήσουν το μονοπάτι που οδηγεί στο ψηλότερο σημείο του νησιού. Εκεί, βρίσκεται η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και μια φανταστική πανοραμική θέα που μαγεύει τον επισκέπτη. Το μοναστήρι του Χριστού και το Ελληνικό Ορφανοτροφείο είναι δύο ακόμα σημαντικά σημεία ενδιαφέροντος, ενώ οι βόλτες σας μπορούν να γίνουν πιο δροσιστικές με ένα πεντανόστιμο παγωτό από το λιμάνι!

2. Αντιγόνη (Burgazada = Πυργονήσι)

Η Αντιγόνη είναι το δεύτερο στην σειρά νησί ερχόμενοι με το καραβάκι από την Κωνσταντινούπολη και το τρίτο σε μέγεθος. Το όνομά της το οφείλει στο Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο οποίος έκτισε εκεί ένα κάστρο και έδωσε στο νησί το όνομα του πατέρα του, Αντίγονου του Μονόφθαλμου. Το 19ο αιώνα η Αντιγόνη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη αφού εξελίχθηκε σε θέρετρο διακοπών των εύπορων Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης. Είχαν το ναό, το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου Καρύπη και σχολεία αρρένων και θηλέων. Ο σεισμός του 1894 ανέκοψε κάπως τους ρυθμούς αλλά σύντομα ξανακτίστηκε και συνέχισε να προσελκύει παραθεριστές. Μεγάλα αρχοντικά δημιουργήθηκαν και πολλά εμπορικά μαγαζιά.

Η παρουσία των Ρωμιών άρχισε να λιγοστεύει από τη δεκαετία 1960-70, ύστερα από τις ανασφαλείς συνθήκες που επικράτησαν για τον ελληνισμό της Τουρκίας. Το 1965 άνοιξε το πρώτο τουρκικό μαγαζί στην αγορά του νησιού. Το 1978 έκλεισε και το τελευταίο ρωμαϊικο μαγαζί που λειτουργούσε ακόμα, το μπακάλικο του Χαράλαμπου Σπυρόπολου. Σήμερα στο νησί ζουν μόνο δεκαπέντε μόνιμοι Έλληνες κάτοικοι. 

Στο κέντρο του νησιού υπάρχει οροπέδιο ύψους 170 μ., στο οποίο παλιότερα ορθωνόταν η εντυπωσιακή Μονή Θεοκορυφώτου, κτισμένη τον 9ο αιώνα στα χρόνια της βασιλείας του βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ Μακεδόνα. Τη μονή ανήγειρε ο ίδιος ο Βασίλειος ως μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού, πιθανόν του Διός. Μετονομάστηκε σε μονή Θεοκορυφώτου από μεταγενέστερους μοναχούς. Ο περίβολος της μονής καταλάμβανε σχεδόν όλο το οροπέδιο. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού (δάση, βουνά κλπ) αποτελούσε ιδιοκτησία της, πλην των κήπων και των αμπελώνων γύρω από τη Χώρα, το μοναδικό οικισμό της Αντιγόνης. Επίσης, κατείχε εκτάσεις στην απέναντι ασιατική ακτή.

Εκτός από την ιστορική μονή Θεοκορυφώτου, στο νησί υπάρχει και δεύτερο μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου "Καρύπη", χτισμένο σε ειδυλλιακή τοποθεσία, σε μια έυφορη πλαγιά, απέναντι από τη νήσο Πρώτη. Το σημερινό βαρύ πέτρινο κτίριο της μονής είναι κτίσμα του 19ου αιώνα. Πότε κτίστηκε η μονή αυτή δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Πάντως, δεν είναι παλιότερη του 17ου αιώνα, αφού δεν αναφέρεται από κανέναν παλιότερο περιηγητή. Πρώτος ο Μελέτιος μιλά για ένα μοναστήρι στο νησί το 1728, χωρίς να το κατονομάζει. Το 1774 μετά το τέλος των ρωσοτουρκικού πολέμου στη μονή Αγ. Γεωργίου Καρύπη εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Τένεδο. Τότε έχουμε την πρώτη σαφή αναφορά στη μονή.

Μετέπειτα είναι γνωστό ότι η μονή αποτελούσε μετόχι της μονής Μεγάλου Σπηλαίου των Καλαβρύτων. Μάλιστα, στα χρόνια της επανάστασης του 1821 στη μονή έγιναν πολλές συγκεντρώσεις Φιλικών. Το 1894 το καθολικό της μονής έπαθε μεγάλες ζημιές από σεισμό. Είναι χαρακτηριστικό, πως οι ρωγμές έφτασαν ως τα θεμέλια. Την εκ νέου ανέγερση του ναού ανέλαβε ο Συμεωνάκης Σινιόσογλου, ο οποίος ανακηρύχτηκε μέγας ευεργέτης της μονής. Η μονή υπάρχει ακόμα και στο καθολικό της συγκεντρώνονται πλήθος προσκυνητές, όχι μόνο χριστιανοί αλλά και μουσουλμάνοι.

3. Πρώτη (Kınalıada = Κοκκινονήσι της Χέννας)

Η Πρώτη είναι το πιο κοντινό προς την Κωνσταντινούπολη νησί του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, χρησίμευε ως τόπος εξορίας, με πιο διάσημο εξορισθέντα τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ' Διογένη.

Η Πρώτη έχει το λιγότερο πράσινο από όλα τα Πριγκηπονήσια και η θάλασσά της έχει κοκκινωπό χρώμα, από τα ορυχεία χαλκού και σιδήρου που βρίσκονταν εκεί.

Το 1761 περίπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωαννίκιος Γ΄ Καρατζάς πούλησε την Πρώτη μαζί με τη Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος στον άρχοντα Πιτάρη κυρίτζη Διαμαντή, ο οποίος την μεταπούλησε στον Αλέξανδρο Ιωάννου Υψηλάντη, ηγεμόνα της Βλαχίας. Ως τα χρόνια της επανάστασης του εικοσιένα το νησί αποτελούσε μετόχι της μονής Καμαριώτισσας της Χάλκης. Όταν η ελληνική κοινότητα αυξήθηκε, έκτισε το ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χώρο που υπήρχε άλλοτε η Κάτω Μονή. Επίσης, ίδρυσε τριτάξιο σχολείο. Ναό διατηρούσε και η αρμενική κοινότητα, η οποία τη νεότερη εποχή ήταν πάντα πολυπληθέστερη της ελληνικής.

Το 1906 στα κτίρια της Μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ιδρύθηκε το "Εθνικό του Γένους Ορφανοτροφείο Θηλέων" από τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, έπειτα από γενναία ευεργεσία του Συμεωνάκη Σινιόσογλου.

Κατά τον 20ό αιώνα στο νησί κτίστηκαν κάποιες αρχοντικές κατοικίες από Έλληνες, Λεβαντίνους και Αρμένιους (οικίες: Σεϊμήρη, Φρυδά, Ράκα, Αρσενάκη, Νικολαΐδη, Ελισσαίου, Menevich, Servichen κ.ά.) χωρίς να χάσει τον ψαράδικο χαρακτήρα του. Αποτελούσε θέρετρο των πλούσιων οικογένειών της Πόλης. Για πολλά χρόνια λειτουργούσε το πολυτελές ξενοδοχείο Chahab από την ομώνυμη αρμένικη οικογένεια, που κατεδαφίστηκε το 1960. Η Πρώτη όπως πάντοτε, είχε την μικρότερησε αριθμόελληνική κοινότητα των Πρίγκηπονήσων με 50 κατοίκους. Παλαιότερα υπήρχε και τριταξια σχολή που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.Η μοναδική εκκλησία, Ελλήνων στο νησί είναι ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

4. Χάλκη (Heybeliada)

Το χειμώνα, ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 3.000 άτομα, αλλά το καλοκαίρι, ο συνολικός πληθυσμός του νησιού φτάνει και τα 10.000 άτομα. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι αποτελεί θέρετρο και γίνονται μικρές υπαίθριες συναυλίες, καθόσον υπάρχει μια λέσχη κολύμβησης και γυμναστήρια δίπλα στη θάλασσα. Επί της βόρειας ακτής της σε ύψωμα βρίσκεται το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του 11ου αιώνα, η Αγία Τριάδα, το οποίο στέγαζε την περιώνυμη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, την κύρια ελληνορθόδοξη θεολογική σχολή στην Τουρκία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό το μοναστήρι προσελκύει πολλούς τουρίστες από Ελλάδα και Τουρκία.

Ο παλιός οικισμός εκτεινόταν από το λιμάνι και τον παλαιό ναό του Αγ. Νικολάου και αναπτυσσόταν σε στενά καλντερίμια και στριφογυριστά αδιέξοδα δρομάκια, συχνά καμαροσκέπαστα. Η ναυτική πολιτεία είχε ως επίκεντρο την πλατεία της Γλύφας, όπου το κεντρικό πηγάδι που είχε ανοιχτεί το 1768. Υπήρχαν επίσης άλλες οκτώ αστείρευτες πηγάδες. Το νερό ήταν πάντα λιγοστό στη Χαλκη και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τα σπίτια ήταν πάντα ξεκλείδωτα, οι κάτοικοι διπλοκλείδωναν τα πηγάδια και τις στέρνες τους για να ασφαλίσουν το πολύτιμο νερό. Στις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη καταστράφηκε δυο φορές από πυρκαγιά και χτίστηκε ξανά.

Ο ενοριακός ναός του Αγίου Νικολάου υπήρχε από τη βυζαντινή εποχή και ήταν κτισμένος σε ερείπια αρχαίου ναού. Ξαναοικοδομήθηκε το 18ο αιώνα και πάλι το 1857 λαμπρότερος και εντυπωσιακός σε σχέδια του Χατζή Στεφανή Γαϊτανάκη. Σε αυτή τη μορφή υπάρχει μέχρι σήμερα.

Το 1907 κτίστηκε το κτίριο του κοινοτικού σχολείου του νησιού με δαπάνη του μεγάλου ευεργέτη Κωνσταντίνου Ηλιάσκου, ο οποίος διατηρούσε επιβλητικό αρχοντικό στην παραλία με 22 δωμάτια κτισμένο το 1860. Ο ίδιος χρηματοδότησε την επισκευή της στέγης και του τρούλου του ναού.

Πολλά από τα εντυπωσιακά θέρετρα των εύπορων Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα και ορισμένα έχουν αναπαλαιωθεί φανερώνοντας την παλιά αρχοντιά του νησιού.

Πέρα από την πόλη απλώνονταν το ύψωμα του Κουτρουλόμυλου και ο λόφος της Αγίας Τριάδας. Οι πέραν της χώρας περιοχές του νησιού ανήκαν στα τρία μοναστήρια που υπήρχαν στη Χάλκη: της Παναγίας Καμαριώτισσας, της Αγίας Τριάδας (όπου και η περίφημη Θεολογική Σχολή) και του Αγίου Γεωργίου, που ήταν μετόχι του Πανάγιου Τάφου. Στο νησί υπήρχαν επίσης δύο σκήτες (σώζεται αυτή του Αγίου Σπυρίδωνα) και τα σκηνώματα δέκα πατριαρχών.

Οι Έλληνες κάτοικοι του νησιού συντηρούν μια μικρή ενορία 310 κατοίκων. Όπως σε όλα τα γύρω Πριγκηπόνησα έτσι και στη Χάλκη υπάρχει ένας αέρας επιστροφής Ελλήνων κατοίκων. Το καλοκαίρι οι Έλληνες κάτοικοι πολλαπλασιάζονται και φτάνουν κάπου στους 1000. Οι εκκλησίες στο νησί είναι οι ακόλουθες:

Ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Νικολάου (ενορία με 310 άτομα), σε άριστη κατάσταση

Ο Κοιμητηριακός ναός της Αγίας Βαρβάρας

Summary (EN)

This is one of the best places to run in Istanbul, if you have time for an excursion. Büyükada is the largest of the Prince Islands, with a population of 7,000. Most interestingly, there are no cars! Only horse-drawn carriages and bikers. The island is reachable by ferry and takes about 2 hours. 

https://www.relive.cc/view/2203225369

There are gorgeous water views and good shaded sections.

It is possible to do a loop of the entire island, which is 11.8 km, (7.3 miles), following the perimeter road. There are water views for much of the way, though the road does turn inland for some sections. There are interesting Ottoman era buildings, and lovely trees and flowers — a very Mediterranean feel.

Istanbul's Prince Islands | 

The Prince Islands are among the most preferred destinations in the summer as they are close to the city and have natural beauty. Here any kind of workout and every fitness activity (running, cycling, trekking, swimming) becomes a unique experience by its own...

The islands can be seen from many parts of Istanbul and you can get there in 30-45 minutes with sea bus services. On the Prince Islands you can hear carriage sounds and see children riding their bikes while enjoying the nostalgia of the island and seeing century-old mansions. You can travel by ferries departing from Sirkeci, Eminönü, Kadıköy, Bostancı, Kabataş and Kartal.

1. BÜYÜKADA or Pringipos

The biggest of the Prince Islands, Büyükada is also the most advanced one. There is a wide bike path for those who want to ride around Büyükada, while carriage tours are a tradition.

People who trek up the island’s hill deserve the spectacular views Aya Yorgi Church, located on the highest point of the island. The Hristos Monastery and Greek Orphanage are other places to visit on the island. You can also take a delightful tour of the island while having an ice cream from Roma Ice Cream, located at the center of the island.

2. BURGAZADA or Antigoni

Burgazada, the next stop after Kınalıada, is the third largest of the Princes Islands. The flag hill atop the island promises a spectacular view. You can reach the flag hill by renting a bike or a 45-minute walk. Another important point on the island is the restaurant located on the top of Kalpazankaya hill. Here you can get the chance to watch the sunset while sipping your drinks. Faik Abasıyanık’s mansion, where he lived years ago, is also among the places to visit on the island.

3. KINALIADA or Proti

Although there are not so many historic buildings on Kınalıada, the ferry first stop, it enchants visitors with its beautiful nature. Kınalıada has many beaches where people choose to swim. You can also breathe in the fresh air of the island while sitting in the cozy tea gardens.

4. HEYBELİADA or Chalki

Heybeliada, the second largest island, stands out as the richest one in terms of green areas. Therefore, it is the right address for those who want a picnic. The Aya Triada Monastery, on the top of the island’s highest hill, can be visited with special permission. You can also enjoy this green island by joining a bike or carriage tour.

Πηγές - Παραπομπές

http://buyukadakosusu.com/en/

http://runnismos.blogspot.com/2017/11/istanbuls-prince-islands.html

http://constantinoupoli.com/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CF%8C%CE%BB%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%B7%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1/

Γράφει ο : 

Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου