Μια βόλτα στα έλατα της Ροδόπης

 Η ερυθρελάτη ή αλλιώς νορβηγικό έλατο - fir (επιστημονική ονομασία picea abies) είναι κωνοφόρο δέντρο, κοινό στην Ευρώπη. Διαθέτει χαρακτηριστικό ίσιο κορμό και το ύψος της κυμαίνεται από 20 μέχρι 60 και πλέον μέτρα. Το νοτιότερο ευρωπαϊκό μέρος, στο οποίο φύεται, είναι η Ροδόπη, όπου σχηματίζει πλούσια δάση. Η ερυθρελάτη καλλιεργείται ευρέως για το ξύλο της, ενώ είναι και το είδος που χρησιμοποιείται κυρίως ως χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Βράχοι του Θεού Ορφέα.

Το μονοπάτι του Θεού Ορφέα και τα βράχια του βρίσκονται στα 1875μ. κάτω από την κορυφή Snezhanka και μέσα σε ένα απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς μονοπάτι γεμάτο από πανύψηλα ελατα.

Σύμφωνα με την παράδοση ο θεός της Μουσικής μαγεμένος από το τοπίο έπαιρνε τη λύρα του και συνέθετε κομμάτια μαγεύοντας τις νεράιδες του Δάσους.

Orpheus rocks

Orpheus rocks are located at the foot of Mount “Snezhanka”.

A unique panoramic view is revealed there toward the valley of Cherna River and the Smolyan Lakes.

According to the legend preserved and passed from generation to generation by the inhabitants of the Rhodope Mountains, Orpheus was inspired by the view, revealed from this place, and this is why the rocks bear his name. This is one of the most visited tourist spots in the resort

Το φαραγγι με τους καταρρακτες (23 Καταρράκτες)

Το καλύτερο καταφύγιο για την καλοκαιρινή ζέστη στην περιοχή της Ορεινής Ροδόπης είναι η προστατευόμενη περιοχή «Σόσκοβτσετο» που διακρίνεται για την εκπληκτική ποικιλία της χλωρίδας και της πανίδας. Όμως οι τουρίστες έρχονται εδώ κυρίως λόγω της πρασινάδας και ενός από τα πιο όμορφα οικολογικά μονοπάτια στη Βουλγαρία, γνωστό ως «Το φαράγγι των καταρρακτών»..

Ούτε ένας ούτε δύο ούτε τρεις.....αλλά 23 στον αριθμό Καταρράκτες με τον μεγαλύτερο να φτάνει σε ύψος τα 63μ. Έχουν την ευκαιρία οι δεκάδες πεζοπόροι να συναντήσουν στο εξαιρετικης ομορφιάς και ΑΡΙΣΤΑ διατηρημένο μονοπάτι που έχει κατασκευαστεί με χρήματα της ΕΕ. Στην έναρξη του μονοπατιού υπάρχουν αρκετά σημεία κιόσκια ξεκούρασης , τουλάχιστον τρία σημεία με σταθμούς Πρώτων βοηθειών και ένα ολοκαίνουργιο info - point εστιατόριο που παρέχει κάθε είδους βοήθεια στους επισκέπτες.

Η διαδρομή είναι ολόκληρη κάτω από έλατα και υπάρχουν δεκάδες βαθρες που μπορεί να δροσιστεί κανείς. Η κατασκήνωση η φωτιά και το κυνήγι απαγορεύεται αφού η περιοχή είναι σε καθεστώς προστασίας....

Το ίδιο μονοπάτι οδηγεί στη Ψηλότερη κορυφή της οροσειράς της Ροδόπης PereliK στα 2190μ.

The Canyon of Waterfalls

It is one of the most Scenery and Beutiful paths we ever walked

The rout is full of wooden bridges, waterfalls, cold water and excellent marked path.

The total lenght is about 8 km and the highest point of the path is about 1450m. There is a restaurant - info point in the start of the trail.

Tip: Try to avoid using car in the start of 2 km of the way to the trail...It is not so much scenic and forestering but in the end you ll find the way to the woods and trut me y ou ll enjoy it!

Το οικολογικό μονοπάτι «Νεβιάστατα» 

βρίσκεται ανάμεσα στην πόλη Σμόλιαν και το θέρετρο Παμπόροβο. Ως εισαγωγικές πληροφορίες, μπορώ να πω ότι δεν είναι ένα από αυτά τα μακρά και κουραστικά μονοπάτια, έχει μήκος περίπου ένα χιλιόμετρο, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, γιατί εδώ το τελικό σημείο είναι σημαντικό, η πανοραμική θέα πάνω από την πόλη του Σμόλιαν και την περιοχή…….Συναρπαστική

Τo «Νεβιάστατα» περνα μέσα από ένα πανέμορφο και πανεμορφο δάσος με βρύα και Ελατα «Νεβιάστατα». Στην πορεία υπάρχουν πολυάριθμοι πίνακες πληροφοριών με λεπτομερείς πληροφορίες για τη βλάστηση και τα είδη ζώων που μπορούν να φανούν στην περιοχή. Σε όλη τη διαδρομή υπάρχουν μερικές ξύλινες σκηνές για χαλάρωση, καθώς και δύο πανοραμικές πλατφόρμες. Η σήμανση του μονοπατιού είναι εξαιρετική και υπάρχουν πινακίδες με οδηγίες.

Τo «Νεβιάστατα» περνα μέσα από ένα πανέμορφο και πανεμορφο δάσος με βρύα και Ελατα «Νεβιάστατα». Στην πορεία υπάρχουν πολυάριθμοι πίνακες πληροφοριών με λεπτομερείς πληροφορίες για τη βλάστηση και τα είδη ζώων που μπορούν να φανούν στην περιοχή. Σε όλη τη διαδρομή υπάρχουν μερικές ξύλινες σκηνές για χαλάρωση, καθώς και δύο πανοραμικές πλατφόρμες. Η σήμανση του μονοπατιού είναι εξαιρετική και υπάρχουν πινακίδες με οδηγίες.

Τo «Νεβιάστατα» περνα μέσα από ένα πανέμορφο και αρωματικό δάσος με βρύα και Ελατα «Νεβιάστατα». Στην πορεία υπάρχουν πολυάριθμοι πίνακες πληροφοριών με λεπτομερείς πληροφορίες για τη βλάστηση και τα είδη ζώων που μπορούν να φανούν στην περιοχή. Σε όλη τη διαδρομή υπάρχουν μερικές ξύλινες σκηνές για χαλάρωση, καθώς και δύο πανοραμικές πλατφόρμες. Η σήμανση του μονοπατιού είναι εξαιρετική και υπάρχουν πινακίδες με οδηγίες.

Σχετικά με το όνομα του:

Κατά τη διάρκεια της τουρκικής κυριαρχίας ζητήθηκε από ένα κορίτσι Σμόλιαν να παντρευτεί τον τοπικό τουρκικό ηγέτη. Συμφώνησε, αλλά ζήτησε πριν από το γάμο να θαυμάσει για τελευταία φορά για την πόλη της γέννησής της. Αφού έφτασε στο βράχο, αναστεναξε Neviastata και πέταξε. Ο βράχος ονομάζεται "Νεβιαστάτα" από τότε.

 

Nevyastata Ecotrail...  Legend and Stories

Nevyastata Ecotrail....the Rhodopes.

It is not just an ordinary mountain, it is much more than that. It has the power and soul of a natural force that can open your eyes and senses to centuries-old secrets which are stored under the strong embrace of the high and lean forests.....

There is a .... traditional legend :

"During the Turkish rule, a Smolyan girl was asked to merry  the local Turkish ruler. She agreed, but she asked before the wedding to look for the last time over her town of birth. After she got to the rock, she broke away and threw herself.  The rock has been called “Neviastata” since then."

Μονοπάτι των τριών λιμνών - Екопътека Трите Смолянски езера 

Υπέροχο μέρος για να περπατήσετε .... Μικρο - συντομο αλλα εξαιρετικά ομορφο και απολαυστικό!!!

Όμορφες λίμνες και φύση....Φύση Ατόφια Σιωπή και Ειρήνη...

Και πολύ δροσιά...... Αυτό!!!! 

The Three lakes Ecopath....

From early dawn start to your destination, before it gets full of people who visited in order to relax. So go aheaded to the Smolyan lakes, or rather to the highest three ones, because afterwards we realized that we were confused and missed the other lakes.

we found ourselves in front of the Misty Lake, one of the eight remaining lakes nowadays (before they were more than 20). It is the highest lake, located at 1,500 meters, and is the deepest – 4.5 meters. I have to confess that it instantly mesmerized us with its beautiful blue-green colours, that fitted incredibly well into the nature surrounding us. He gave a touch of calm, accompanied by the smell of coniferous forests, through which the summer sun’s rays were passing.

Useful information:
You can leave your car at the parking lot in front of the church “St. Spirit “; We started our walk from the place Chair Lift Three Lakes trail.
The place is favorable for people of all ages, as well as for a family walk, accompanied by a picnic;

Tip: Dont miss the mysterious tree called The pond of Orpheus which is in the on the path of the Misty Lake;

Be careful and keep an eye on the small markings (in my case, they were yellow pieces of cloth);


Do not underestimate this place, but visit it because every second you spend here is worth it!

Από τον Πετρο Γιατζόγλου

Περπατουμε στο Αγιο Όρος της Ροδόπης

 Γράφει ο Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

Το Παπίκιο Όρος έχει ύψος 1483 μέτρα. Το άγριο αυτό περιβάλλον προσέλκυσε τους ασκητές και τους ερημίτες που επιζητούσαν την πλήρη απομόνωση από τους πειρασμούς για να πλησιάσουν το θείο. Σύμφωνα πάντα με τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι στο Παπίκιο Όρος υπήρχαν από τον 11ο μέχρι τον 14ο αιώνα ιερές μονές και ήταν από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα της Βυζαντινής περιόδου.

Οι ιερές μονές του Παπικίου ήταν εντελώς αυτοκέφαλες. Στο Παπίκιο Όρος μόνασαν επιφανή πρόσωπα του Βυζαντίου. Είναι μέρος αγιασμένο από την θυσία και την ασκητική ζωή των μοναχών καθώς ήταν κατά την βυζαντινή περίοδο μοναστικό ξακουστό κέντρο οργανωμένο σύμφωνα με το σύστημα του Αγίου Όρους.

Εδώ μόνασαν τρεις Άγιοι, ο βασιλιάς της Σερβίας, η κόρη του βασιλιά της Γεωργίας, σύζυγος δύο βυζαντινών αυτοκρατόρων και μητέρα συναυτοκράτορα, ένας βυζαντινός σεβαστοκράτορας, ένας βυζαντινός πρωτοστάτορας, επίσης πλήθος ανώνυμων αγίων μοναχών 

Από τον μεγάλο αριθμό των 350-370 μονών που υπήρχαν σύμφωνα με τα γραπτά των μοναχών και περιηγητών μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί οι 70 μονές και έχουν ανασκαφεί μόνο οι πέντε.

Οικισμοί οπως είναι ο παλαιός Ληνός (Κιουπλού) η Γενετή, η Πόα (Κουγιού Ντερέ), η Κερασιά, η Μ. Άδα, τα Σύμβολα, η Θάμνα, η παλιά Φωλιά και γενικά όλα τα χωριά του Γιακά 

Ίσως είναι ένα από τα βουνά, που προσελκύει πολλούς ορειβάτες και περιπατητές. Ενδεχομένως και η τοποθεσία του το ευνοεί ιδιαίτερα, λόγω δυσκολίας στην προσβασιμότητα και υψoμετρική διαφοράς. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι υστερεί ενδιαφέροντος, ποικιλομορφίας σε χλωρίδα και πανίδα και σε αρχαιολογικό «πλούτο» από άλλα βουνά και Οροσειρές της Ελλάδας.

Το Παπίκιο αποτελεί το μεγαλύτερο ορεινό όγκο στο Β.Δ. άκρο του Ν. Ροδόπης στα σύνορα με τη Βουλγαρία και Β.Δ. της Κομοτηνής και ταυτόχρονα το ανατολικότερο τμήμα της οροσειράς της Ροδόπης.

Η ονομασία του αναφέρεται από τον 12ο αιώνα όταν το όρος υπήρξε απο τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα του Βυζαντίου την περίοδο του 11ου-12ου αιώνα. Ερείπια των μνημείων βρίσκονται στις Ν.-Ν.Δ. πλαγιές του και μεταξύ των οικισμών Πολυάνθος, Ληνός, Σώστης, Μίσχος και Κερασιά.

Η Διαδρομή της  14 μελούς ομάδας μου (που το επιπεδο της ηταν Αρχάριοι) ξεκίνησε απο Υψόμετρο 90μ. - χωριό Μ.Πιστό και μέσα από το Βυζαντινό μη σηματοδοτημένο Μονοπάτι και δια μέσου της Μονής Μάξιμου Καυσοκαλυβήτη και Ερειπίων του παλιού Ναού - Μοναστηριού οδηγήθηκε σε απόσταση περίπου 5,5χλμ και Υψόμετρο 550μ. στον οικισμό Κερασιά Α οπού και φιλοξενήθηκε από τον μοναδικό κάτοικο της περιοχής Σωτήρη.

Το χωριό - οικισμός Κερασιά Α θεωρείται από τα πιο όμορφα οικιστικά και αρχιτεκτονικά τοπία του Παπικίου Όρους

Πηγές - Παραπομπές : 

1. https://pedrogiatzo.blogspot.com/2014/10/1483-11.html

2. εφημερίδα Χρόνος https://www.xronos.gr/arthra/agio-oros-tis-rodopis?fbclid=IwAR1WwpP0VJEi7AtGwFJkD1EL-O9iRa2GU6o5vCO3qXcvmWYVFDfJRr_NeoE

Στο μπαλκόνι της Οροσειράς Ροδόπης

γράφει o Πέτρος Γιαγτζογλου (Pedro Giatzo)

Παπίκιο Ροδόπης

Η κορυφή του Νομού Ροδόπης - Το μπαλκόνι της Οροσειράς 

Ροδόπης

Μάρτιος 2020 και η Παγκόσμια κοινή γνώμη και η ανθρωπότητα είναι στραμμένη σε όσα διαδρμαμτιζονται με την Πανδημία να χτυπάει κόκκινο σε όλη την Ευρώπη!

Εμείς παρακολουθουμε από απόσταση αλλά και από ψηλά τα δρώμενα μέσα στο μήνα αυτό πραγματοποιώντας όχι 1 ούτε 2 αλλά  3 επισκέψεις στο βουνό και την Ψηλοτερη κορυφή (πάντα προβλεπομενοι)

Παπίκιο ή "Αητόβουνο" ή "Καρτάλ Ντάγ" (υψόμετρο 1483μ.)

Ίσως είναι ένα από τα βουνά, που προσελκύει πολλούς ορειβάτες και περιπατητές. Ενδεχομένως και η τοποθεσία του το ευνοεί ιδιαίτερα, λόγω δυσκολίας στην προσβασιμότητα και υψoμετρική διαφοράς. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι υστερεί ενδιαφέροντος, ποικιλομορφίας σε χλωρίδα και πανίδα και σε αρχαιολογικό «πλούτο» από άλλες κορυφές της Ελλάδας.

Το Παπίκιο αποτελεί το μεγαλύτερο ορεινό όγκο στο Β.Δ. άκρο του Ν. Ροδόπης στα σύνορα με τη Βουλγαρία και Β.Δ. της Κομοτηνής και ταυτόχρονα το ανατολικότερο τμήμα της οροσειράς της Ροδόπης.

Η ονομασία του αναφέρεται από τον 12ο αιώνα όταν το όρος υπήρξε απο τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα του Βυζαντίου την περίοδο του 11ου-12ου αιώνα. Ερείπια των μνημείων βρίσκονται στις Ν.-Ν.Δ. πλαγιές του και μεταξύ των οικισμών Πολυάνθος, Ληνός, Σώστης, Μίσχος και Κερασιά.

Από το όρος Παπίκιο σχηματίζονται οι ποταμοί Βοζβόζης (στην αρχή του ονομάζεται Χιονόρεμα) που καταλήγει στην λίμνη Ισμαρίδα και ο Ασπροπόταμος ή Τραύος που καταλήγει στην λίμνη Βιστονίδα. Η ονομασία Μποσμπός ή Ποσπός που αναφέρουν διάφορα βιβλία και χάρτες είναι λανθασμένη (προφέρεται μόνο ένα μέρος του ποταμού από ντόπιους κάτοικους της περιοχής).




Στα Δυτικά και Ν.Δ. του Παπίκιου βρίσκεται ο ποταμός Κομψάτος με την κοιλάδα του, ο οποίος έχει ενταχθεί στο δίκτυο προστατεύομενων περιοχών και έχει χαρακτηριστεί σημαντική περιοχή για τα πουλιά.


Το Παπίκιο διασχίζει και το ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε6 (διερχόμενο απο Σάτρες-Τρίκορφο-Κρυστάλλη-Κερασιά-Σώστης) και καταλήγει στον Ίσμαρο Μαρώνειας. Το βουνό έχει εκτεταμένα δάση απο οξύες, δρυές, μαύρη πεύκη κ.α., ενώ τα πετρώματα που συναντά κανείς είναι γνεύσιοι και σχιστόλιθοι με μάρμαρα.






Πως προσεγγίζουμε την κορυφή. 

Με αφετηρία το βορειοδυτικό κομμάτι της Κομοτηνής και κατεύθυνση προς το Βορρά αφήνουμε στα δυτικά το νεόδμητο οικισμό των Παλιννοστούντων (Νέα Μοσυνούπολη) και ακολουθούμε την άσφαλτο μέχρι τη διασταύρωση των εγκαταστάσεων του Δ.Π.Θ. Ακριβώς μετά τη 2η διασταύρωση (ΤΕΦΑΑ)  αντικρύζοντας την πινακίδα  που δείχνει το ξενοδοχείο ARCADIA και συνεχίζουμε προς το χωριό Θάμνα. Προτού μπούμε στο μειονοτικό χωριό και ακριβώς μετά την πρώτη γέφυρα που συναντάμε, ακολουθούμε τον χωματόδρομο που το κυριότερο μέρος του βρίσκεται σε καλή κατάσταση, εκτός από 1-2 κακοτράχηλα σημεία. 

Στις δύο διασταυρώσεις που θα συναντήσουμε στην ανοδική μας πορεία θα ακολουθήσουμε την πινακίδα προς "Φυλάκιο Μαχαίρα". Εκεί σε υψόμετρο 660 μέτρων βρίσκεται σε μια πλαγιά το πρώην στρατιωτικό φυλάκιο "Μαχαίρα" το οποίο διαχειριστής είναι η Ε.Ο.Δ. Κομοτηνής και είναι κλειστό για τους επισκέπτες. 

Από το σημείο αυτό ξεκινάνε και οι σηματοδοτημένες διαδρομές για την Οροσειρά της Ροδόπης προς το Ορειβατικό Καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Κομοτηνής μέσω "χιονορέματος" καθώς και για την κορυφή του Παπικίου Όρους.

Η Κορυφή  - το Μπαλκόνι του Θρακικού Πελάγους

Από Βόρεια συναντά κανείς ολόκληρη την Οροσειρά της Ροδόπης που ανήκει σε Βουλγάρικο έδαφος-ακριβώς απέναντι είναι η κορυφογραμμή με τις Πυραμίδες που αποτελούν σύνορο Βουλγαρίας - Ελλάδας και τα διάσπαρτα χωριά της Βουλγαρίας και από τη Νότια πλευρά συναντά κανείς την πόλη της Κομοτηνής, τον κάμπο με τις λίμνες του Μητρικού και Βιστονίδας καθώς και  τα παράλια του θρακικού πελάγους. Στα Δυτικά και εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες είναι ορατές οι κορυφές της Δυτικής Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας (Τσάλ, Παγγαίο και το Φαλακρό) .

ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ

ΝΙΨΑ  -  ΔΕΛΤΑ ΕΒΡΟΥ

Όλη η Ευρώπη παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που διαδραματιζονται στην περιοχή του Εβρου με τις ορδές παράνομων λογής λογής ατόμων που ετοιμάζονται να κάνουν απόβαση στη χώρας μας και εμείς.....Καθαρά Δευτέρα πάμε να πετάξουμε στα σύνορα της πατρίδας μας στο Δέλτα του Εβρου

Με σύμμαχο την λιακάδα και καλοκαίρια 2 Μαρτίου 12 φίλοι και φίλες εξοπλισμένα με τα κατάλληλα εργαλεία ....ότι μας είναι απαραίτητο για αυτό το εγχείρημα αλλά και Σαρακοστιανά τρόφιμα κατευθυνομαστε στο επίκεντρο της Κρίσης στην Ευρώπη. 

Η περιοχή γνωστή από την αρχαιότητα αλλά και από την εποχή της ανταλλαγής των πληθυσμών 22 μιας και Πόντιοι εγκατασταθηκαν εδώ..... με την συνθήκη της Λωζανης

Εγώ την άκουσα πρώτη φορά από τον Αντωνιαδη τον παλιό Φωτογράφο της πόλης μας και νουνό μου όταν έλεγε ότι στο στρατιωτικό του...βάζαν Νάρκες στην περιοχή για αποτροπή των εισβολέων.

Οι εποχές άλλαξαν από τότε οι νάρκες έφυγαν άλλα οι εισβολείς παρέμειναν και ήταν απέναντι μας....Μιλάμε οχι για το βόρειο κομμάτι του Εβρου Καστανιές που διαδραματιζεται το επιχειρισιακο αυτό φιάσκο της Τουρκικής Κυβέρνησης αλλά το νότιο το κυρίως Σύνορο με την γειτονική Τουρκία!

Η Κορυφή που αγγίξαμε είναι γνωστή στις Ε.Δ καθότι παρατηρεί την περιοχή από ψηλά Προφήτης Ηλίας 458μ. και το σημείο συνάθροισης το ιστορικό εκκλησάκι του Άι Γιάννη με τα ταμματα!

Ο σύγχρονος οικισμός της Νίψας είναι κτισμένος περίπου 20 χλμ. βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης.  Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το χωριό είναι γνωστό με το όνομα Δομούζ Δερέ και κατοικείται κυρίως από Βουλγάρους. Το 1924 η Νίψα αναγνωρίζεται ως κοινότητα του ελληνικού κράτους και εγκαθίστανται στο χωριό Πόντιοι πρόσφυγες, όπως και στα γειτονικά χωριά Πεύκα και Αετοχώρι.

Πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σημερινού χωριού, βρίσκονται τα ερείπια της παλιάς Νίψας, που ερημώθηκε κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου, μεταξύ 1947 και 1950 Μπορεί κανείς να φτάσει εύκολα μέσω βατής διαδρομής. Εκεί υπάρχει ακόμα ναός του 19ου αιώνα, πιθανώς αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου, με ξεχωριστό καμπαναριό. Πάνω από τη νότια πύλη του ναού υπάρχει επιγραφή με τη χρονολογία 1844, που προσδιορίζει την ανέγερσή του.

Κοντά στη Νίψα του Έβρου οι αρχαιολογικές έρευνες εντόπισαν τείχη αρχαίας ακρόπολης, που χρονολογήθηκε τον 9ο αιώνα π. Χ. Στο σημείο βρέθηκε ακόμα λαξευτός τάφος, ενώ ανατολικότερα της Νίψας, έχει ανακαλυφθεί προϊστορικό ιερό των αρχαίων Θρακών, με λαξευτά σύμβολα του ήλιου, βωμό και αστρικούς σχηματισμούς. Οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως λατρευόταν εδώ ο ήλιος και τα αστέρια ως θεότητες. Σε άλλη θέση, βόρεια της Νίψας αυτή τη φορά, οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει βραχογραφίες με ανθρωπόμορφα σχέδια.

Σύμφωνα με τον Όμηρο, που περιγράφει το λαό της Θράκης με το όνομα Κίκονες, ο ιερέας των Κικόνων Μάρωνας ζούσε σε ένα ιερό άλσος. Σήμερα οι μελετητές το ταυτίζουν με την δασώδη περιοχή πέριξ της Νίψας του Έβρου.

Γτάφει ο Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

Αρχή του 2020 με φρέσκο χιόνι στις ελληνικές Άλπεις στα Ελληνικά Αλπικά λιβάδια και βουνά

Η παρέα των 3 φίλων απο την Θράκη ( Πέτρος - Κώστας- Χρήστος)

Ποιος είπε ότι η Ελλάδα δεν έχει Άλπεις, Αλπικά τοπία και λιβάδια ή βουνά; 

Ότι δεν συναντάς Έλατα και φρεσκοχιονισμένα - πασπαλισμένα όπως ακριβώς οι Χριστουγενιάτικοι κουραμπιέδες, ή δεν υπάρχουν λιβάδια και βλάστηση εφάμιλλη της ξακουστής Οροσειράς της Κεντρικής Ευρώπης;

Μπορεί το υψόμετρο να είναι χαμηλότερο και το όνομα (Περτούλι - Κόζιακας - Ελάτη) της Οροσειράς της Ν. Πίνδου διαφορετικό αλλά οι συνθήκες που συναντήσαμε και το τοπίο παρόμοιο.

Αυτή τη φορά την εξόρμηση πραγματοποιήσαμε - η Τριμελής παρέα από την Θράκη (Χρήστος - Κώστας - Πέτρος) με την 60 μελή ομάδα μας τον συνήθη ύποπτο και διοργανωτή τέτοιων εξορμήσεων Ε.Ο.Σ. στον οποίο συμμετέχουμε εδώ και 13 χρόνια είτε σαν περιπατητές είτε σαν εθελοντές (ΟΜΟ) είτε πάλι σαν αθλητές. Η διοργάνωση για την Περίοδο των Θεοφανείων στην περιοχή του ορεινού όγκου του Ν. Τρικάλων έτυχε μεγάλης εκτίμησης και επιτυχίας μιας και με την έλευση μας στο Βουνό συνέπεσε και η πρώτη ισχυρή χιονόπτωση και η πρώτη ταυτόχρονα για το 2020!

Το Νεραϊδοχώρι ή Βετερνίκ (παλαιά ονομασία) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Πύλης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.140 μέτρων στις πλαγιές των Κόζιακα,. Οι κορυφογραμμές του Κόζιακα Μαρόσα, Νεραϊδα και Λουπάτα υψώνονται σαν γίγαντες γύρω του αφού με το υψόμετρό τους (1980,2000μ.) δείχνουν να αγγίζουν τον ουρανό. Οι πυκνές ελατοσειρές σε συνδυασμό με τις πολλές πηγές που τις διασχίζουν, άλλες με το ήρεμο κελλάρισμά τους και άλλες με το χειμμαρώδες βουητό, δημιουργούν μια από τις ωραιότερες και τις πιο υγιεινές γωνιές του Κόζιακα.

Ιστορία : Η παράδοση αναφέρει ότι υπήρχαν κάποτε στο χωριό δυο πλούσια και όμορφα κορίτσια. Το ένα το έλεγαν Μαρία ¨Μάρω¨ και το άλλο Νεραϊδούλα. Κλέφτες πατήσανε στο χωριό γυρεύοντας να πάρουν αιχμάλωτες τις δυο κοπέλες. Μα εκείνες κατόρθωσαν να ξεφύγουν. Η μια ανέβηκε στην κορυφή του ενός βουνού και η άλλη στην κορυφή του άλλου βουνού. Όταν οι κλέφτες φύγανε τα κορίτσια δεν γυρίσανε στο χωριό. Είχαν χαθεί. Οι γέροι και οι γριές του χωριού λέγανε ότι πολλές φορές, τις φεγγαρόλουστες βραδιές βλέπανε τις σκιές τους και τις σκοτεινές νύχτες ακούγανε τις παραπονιάρικες φωνές τους. Από τότε τα βουνά ονομάστηκαν "Μαρόσα" και "Νεράιδα". Απ' την παράδοση αυτή είναι η μια εκδοχή από την οποία το χωριό έλαβε το όνομα Νεραϊδοχώρι.

Το γεφύρι του Χατζηπέτρου ή γεφύρι της Σμίξης όπως το λένε μερικοί βρίσκεται στο Νεραϊδοχωρι συνεχίζοντας το δρόμο από την πλατεία του χωριού με κατεύθυνση προς το ποτάμι.

Χρηματοδότης του υπήρξε ο αρχιτσέλιγκας Γεώργιος Χατζηπέτρος και γεφυρώνει το Περτουλιώτικο ρέμα. Πρόκειται για μονότοξο γεφύρι με συνολικό μήκος 30,5 μέτρα, ύψος περίπου 8 μέτρα, άνοιγμα τόξου 14,3 μέτρα με το αριστερό του βάθρο να βρίσκεται πάνω σε βράχο. Κατασκευασμένο από ψαμμίτη και λαξευτές πέτρες πιθανότατα τον 18ο αιώνα, περίπου το 1750.

Το γεφύρι αποτέλεσε πέρασμα από τα χωριά του Ασπροποτάμου προς τον Τρικαλινό κάμπο αφού μετά το γεφύρι ακολουθεί η Βλαχόστρατα, ένα παλιό καλντερίμι που σώζεται σε καλή κατάσταση που ήταν το πέρασμα για ανθρώπους και ζώα που ήθελαν να περάσουν. Το μονοπάτι που ακολουθεί μετά το γεφύρι ειναι βατό και εύκολο και μπορεί να το περπατήσει ο οποιοσδήποτε.

Αν διανύσετε όλη τη Βλαχόστρατα θα συναντήσετε μετά από μία ώρα περίπου την βρύση ''Φτελιά'' ή αλλιώς βρύση Σουλεϊμάν που μπορείτε να κάνετε τη στάση σας να πιείτε το νερό της βρύσης και να κάνετε και πικ νικ στο χώρο της βρύσης, τη διαδρομή προς τη βρύση την περπατήσαμε και σας τη παρουσιάζουμε εδώ. Ο χώρος του γεφυριού αποτελεί μία ευχάριστη επίσκεψη για όσους βρίσκονται στο Νεραϊδοχώρι, το Περτούλι και τα γύρω χωριά. Μία πανέμορφη διαδρομή για να διανύσετε χειμώνα-καλοκαίρι. Το χειμώνα με το χιόνι το σκηνικό είναι ειδυλιακό αλλά μη ξεχνάτε οτι και τα νερά από το ποτάμι ειναι περισσότερα και θέλει περισσότερη προσοχή. Το καλοκαίρι ειναι σαφώς πιο εύκολο να το προσεγγίσετε και να περπατήσετε ακόμα και κάτω από το γεφύρι.

ΚΟΖΙΑΚΑΣ: βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της κεντρικής Πίνδου και είναι το Κερκέτιον όρος των αρχαίων. Το σημερινό του όνομα, πιθανόν προέρχεται από την τούρκικη λέξη “Κοτζιά” = μεγάλος και «γιακά» = λαιμός, ήτοι, μεγάλος λαιμός, κατ’ επέκταση μακρύ βουνό. Είναι ένα πανέμορφο μακρόστενο βουνό δυτικά των Τρικάλων, που το μήκος της ενιαίας ράχης του ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα από βορά (Καλαμπάκα/Μετέωρα) μέχρι νότο (Πύλη). Χαρακτηρίζεται από γυμνές και βραχώδεις πλαγιές, φαράγγια δασωμένα με έλατα, οξιές, δρύες και φυλλοβόλα, καθώς και απότομους γκρεμούς. Στις ανατολικές και δυτικές πλευρές του υπάρχουν πυκνά δάση με φυλλοβόλα ενώ πιο ψηλά τα έλατα επικρατούν παντού. Σε όλο τον όγκο του βουνού υπάρχουν πηγές, με εξαιρετική ποιότητα νερού. Είναι μεγάλος βιότοπος για την αρκούδα, που σημάδια της συναντάς σχεδόν παντού στο βουνό.

Σχηματίζει πανέμορφα μικρά οροπέδια και είναι θαυμάσια εκδρομή για όλες τις εποχές του χρόνου.  Οι σουβλερές κορυφές του τρυπούν τα σύννεφα, οι ράχες του σχηματίζουν στον ορίζοντα γιγάντιες ανθρώπινες παραστάσεις. Πλαγιές, φαράγγια, σπηλιές, ρεματιές, περίεργες τρύπες (δολίνες), μεγάλες κλειστές λεκάνες (πόλγες), μικρολίμνες, σάρες, σγκαβαλιές, σταλαχτίτες, αποτελούν πρόκληση προς φυσιολάτρες, τολμηρούς ορειβάτες και αναρριχητές για εξερεύνηση.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ -  ΚΑΛΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

Η ανακοίνωση έλεγε "Επίσκεψη στις Ελληνικές Άλπεις" στην έναρξη της Χρονιάς και εντολέας ήταν ο συνήθης γνωστός μας ΕΟΣ Θεσ/νικης - η ορειβατική μας παρέα δηλαδή με την οποία εκδράμουμε σε μέρη άγνωστα αλλά πολύ όμορφα της Χώρας μας

Η παρέα γνωστή από τα παλιά οι τρεις από την Θράκη Χρήστος - ο υπογράφων - και ο Κώστας και η εκδρομή ξεκίνησε....

Γεφύρι Χατζηπέτρου

Το γεφύρι του Χατζηπέτρου χρηματοδότης του υπήρξε ο αρχιτσέλιγκας Γεώργιος Χατζηπέτρος και γεφυρώνει το Περτουλιώτικο ρέμα. Πρόκειται για μονότοξο γεφύρι με συνολικό μήκος 30,5 μέτρα, ύψος περίπου 8 μέτρα, άνοιγμα τόξου 14,3 μέτρα με το αριστερό του βάθρο να βρίσκεται πάνω σε βράχο. Κατασκευασμένο από ψαμμίτη και λαξευτές πέτρες πιθανότατα τον 18ο αιώνα, περίπου το 1750.Το γεφύρι αποτέλεσε πέρασμα από τα χωριά του Ασπροποτάμου προς τον Τρικαλινό κάμπο αφού μετά το γεφύρι ακολουθεί η Βλαχόστρατα, ένα παλιό καλντερίμι που σώζεται σε καλή κατάσταση που ήταν το πέρασμα για ανθρώπους και ζώα που ήθελαν να περάσουν. Το μονοπάτι που ακολουθεί μετά το γεφύρι είναι βατό και εύκολο και μπορεί να το περπατήσει ο οποιοσδήποτε.

Χ/Κ Περτουλίου Καταφύγιο Κόζιακα


Χιλιομετρική απόσταση 9 χλμ ώρες διαδρομής 4,30
Μέγιστο υψόμετρο 1703m Ελάχιστο υψόμετρο 1142m
Το καταφύγιο του Κόζιακα βρίσκεται σε υψόμετρο 1.750 μ. στην τοποθεσία Μπακόλα, στους πρόποδες της ψηλότερης κορυφής του Αστραπή ή Χαζηπέτρος, από το οποίο διέρχεται το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4. Η θέση που βρίσκεται το καταφύγιο παραχωρήθηκε την δεκαετία του 1950 με βασιλικό διάταγμα στον Ε.Μ.Ο.Τ. (Εκδρομικός και Μορφωτικός Όμιλος Τρικάλων), κατόπιν ενεργειών του αείμνηστου Αχιλλέα Καρανάσιου. Ανάβαση στο καταφύγιο Κόζιακα από τη βάση του Χ/Κ μέσω σηματοδοτημένου μονοπατιού. Αρχικά κινούμαστε μέσω χωματόδρομου και στη συνέχεια μέσα σε ελατόδασος με εναλλαγές στο τοπίο και τη βλάστηση. Το μονοπάτι λίγο πριν το καταφύγιο κάνει διχάλα. Αριστερά καταλήγει σε μια στάνη και ο χωματόδρομος ανηφορικά οδηγεί στο καταφύγιο. Δεξιά η διαδρομή καταλήγει πάλι στο καταφύγιο, είναι όμως πιο σύντομη.

Η διαμονή και τις 2 ημέρες πραγματοποιήθηκε στο σημείο Νεραιδοχώρι το οποίο βρίσκεται πλησίον του ΧΚ του Περτουλίου