Πέμπτη 18 Απριλίου 2019

Στην Πρωτεύουσα της Σλοβακίας για την συμμετοχή στον 14. CboB Marathon




Μπρατισλάβα..... μία από τις νεώτερες πρωτεύουσες του κόσμου σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τον προορισμό των ονείρων σας, ωστόσο μια επίσκεψη θα σας πείσει ότι η πρωτεύουσα της Σλοβακίας είναι μια ευχάριστη έκπληξη της κεντρικής Ευρώπης



Η πρωτεύουσα της Σλοβακίας είναι από τα μέρη εκείνα που δε σε κατακτούν αμέσως. Με την πρώτη ματιά μοιάζει ουδέτερη, συνηθισμένη, ακόμη ίσως και βαρετή. Η κρυμμένη ομορφιά της αποκαλύπτεται στα μάτια του προσεκτικού παρατηρητή, εκείνου που διαθέτει αρκετό χρόνο για να την ανακαλύψει. για το λόφο αυτό και εμείς με την παρέα μας επιχειρήσαμε να την τρέξουμε όχι μια ούτε δύο αλλά τέσσερις φορές μέσα από το γεγονός του 14 Cbob Marathon of Bratislava, του Mercedes Benz Hαlf Marathon, του 10km Birell road race και του Mini Marathon of Bratislava



Η πρωτεύουσα της Σλοβακίας και η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πληθυσμό 500.000 Η Μπρατισλάβα βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Δούναβη, στα σύνορα της Σλοβακίας με την Αυστρία και την Ουγγαρία, και σχετικά κοντά στα σύνορα με την Τσεχία. Απέχει μόλις 50 χλμ. (45-65 λεπτά με το τρένο) από τη Βιέννη. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Κεντρικής Ευρώπης και η μοναδική πρωτεύουσα ευρωπαϊκού κράτους που βρίσκεται σχεδόν πάνω στα σύνορα με άλλο κράτος (Αυστρία). Η οροσειρά των Καρπαθίων ξεκινά εντός της περιοχής της πόλης με τα βουνά Μικρά Καρπάθια (Malé Karpaty).
 Η Μπρατισλάβα είναι η ιδανική πόλη για να κάνει κανείς βόλτες στις όχθες του Δούναβη. Είναι η low cost version της Βιέννης αλλά και η όχι-και-τόσο-ρομαντική version της Βουδαπέστης και γι’αυτό το λόγο μπορεί κανείς να πάει τόσο με παρέα όσο και μόνος του και να μην αισθανθεί άβολα. Μια βόλτα το βράδυ στη γέφυρα Novy Most που ενώνει την παλιά πόλη με την περιοχή Petržalka θα κάνει ακόμα και τους μη ρομαντικούς να αφήσουν “ένα κομμάτι τους” στο Δούναβη



Μόλις 324 χιλιόμετρα από την Πράγα, η Μπρατισλάβα έχει τη διπλή ”ατυχία” όχι μόνο να είναι μόλις 26 χρόνια πρωτεύουσα κράτους αλλά και να επισκιάζεται από το δημοφιλέστερο τουριστικό προορισμό της κεντρικής Ευρώπης, την πρωτεύουσα του κράτους από το οποίο αρκετά χρόνια πάλευε για να αποσχιστεί. Έτσι, παρ’ όλο που σε γενικότερο πλαίσιο αναπτύσσεται ραγδαία, η τουριστική της ανάπτυξη βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο, αν τη συγκρίνουμε με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.


«Για ποιο λόγο να πάω στην Μπρατισλάβα;»

....μα φυσικά για να απολαύσεις τις μπύρες σου....το  αγαπημένο ποτό των Σλοβάκων. Mάλιστα σύμφωνα με έρευνες το φθηνότερο μέρος στον κόσμο για να πιει κανείς μια μπύρα είναι η Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, όπου θα πληρώσει κατα μέσο όρο 1,47 ευρώ. Το ακριβότερο είναι η Λωζάνη της Ελβετίας, όπου η μέση τιμή της μπύρας είναι 8,47 ευρώ. Ανάμεσα στα δύο άκρα βρίσκεται η Αθήνα.


....για τις βόλτες στον Δούναβη (εμείς προτιμήσαμε να διανυκτερεύσουμε πάνω σε αυτόν αφού κλείσαμε διαμονή σε ποταμόπλοιο) Ο Δούναβης απλώνεται μπροστά σου μέσα από τους γοτθικούς πύργους του κάστρου, ενώ τιτιβίσματα συνοδεύουν τη ματιά σου που δεν χορταίνει πράσινο!



...για να διασχίσεις ή τρέξεις μια από τις πεζογεφυρες της πόλης. Εμείς τρέξαμε πάνω στις γέφυρες συνολικά σε όλους τους αγώνες πάνω από 10 φορές διερχόμενοι πάνω από τον Δούναβη.




...για το μεσαιωνικό κάστρο της Μπρατισλάβας



...για την φουτουριστική γέφυρα Novy Most (Καινούρια Γέφυρα), που ενώνει τις όχθες του Δούναβη



...για να βρεθείτε στα αυστριακά λιβάδια της πόλης , Είναι γνωστό ότι η πόλη διαθέτει τεράστια πάρκα, από τα οποία περάσαμε συμμετέχοντας στους παραπάνω αγώνες αλλά και ότι βρίσκεται πάνω στην συνοριογραμμη της Σλοβακίας με την Αυστρία (μέρος της πόλης θεωρείται ότι ανήκει στην Αυστρία) 




Δυο λόγια για την διοργάνωση....


Την διοργάνωση μπορούμε να την αξιολογήσουμε ως ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΗ και να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα αφού και οι 5 φίλοι συμμετείχαμε σε όλες τις εκδηλώσεις συνολικα -4-. Το να τερματίζεις σε 4 διαφορετικούς αγώνες σε λιγότερο από 24 ώρες μας δίνει αναμφισβήτητα αυτό το συμπέρασμα!


Καταρχίν θέλω να πώ το πόσο δέος και σεβασμό αποτίουν οι Σλοβακοι μονο στο άκουσμα της λέξης ότι ερχόμαστε από την Ελλάδα να τρέξουμε Μαραθώνιο στην πόλη τους. Σεβασμό τεράστιο για την ιδέα του Μαραθωνίου, του Ολυμπιακού ιδεώδους και της γενικότερης παιδείας που τρέφουν προς την Αρχαία Αθήνα και Αρχαία Ελλάδα!



Το κόστος συμμετοχής αλλά και ή όλη υποστήριξη θεωρείται πολύ πιο οικονομική από πολλές άλλες διοργανώσεις που συμμετείχαμε εντός και εκτός Ελλάδας -δίχως όμως να πιάσει το best value for money της Κωνσταντινούπολης με κόστος εγγραφής μαραθωνίου εκεί στις 40 T.L. κάπου 6 ευρώ με πλήρες πακέτο.



Έτσι λοιπόν οι τιμές των 33 ευρώ για τον μαραθώνιο, τα 31 για τον Ημί, τα 14 για το 10αρακι και 12 ευρώ για τον mini marathon αποτελούν σημαντικό και δελεαστικό λόγο να συμμετέχεις όταν μάλιστα με κόστος συνολικό 49 ευρώ προσφορά για την παρέα μας πήραμε εκκίνηση και στους 3 αγώνες την στιγμή που σε διπλανή πόλη φίλοι δρομείς επιβαρυνθηκαν για την ίδια διοργάνωση του Μαραθωνίου με κόστος 135 ευρώ (Βιέννη).




Όσον αφορά τις διαδρομές  ήταν βατές και με λίγες ανηφοροκατηφόρες, ιδανικές για προσωπικό ρεκόρ. Η διέλευση μέσα από κατά πράσινα Αυστριακά πάρκα , το κέντρο της παλιάς πόλης κάτω ακριβώς από την Πύλη του Μιχαήλ, πάνω από την Γέφυρα του Δούναβη και μάλιστα αρκετές φορές περίπου 10 τις σε όλους τους αγώνες αλλά και δίπλα από το UFO με την θέα του Δούναβη να σε συντροφεύει στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, καθιστά αναμφισβητητα την διοργάνωση σαν μια από τις ομορφότερες Παραποτάμιες διαδρομές που έχουμε διέλθει!



Τα μετάλλια συμμετοχής-  4 διαφορετικά σε κάθε αγώνα, τα μπλουζάκια δώρο - έκπληξη σε όλους τους τερματίσαντες στους 2 μεγάλους αγώνες, το πάστα πάρτυ πριν, οι μπύρες στον τερματισμό αλλά και την προηγούμενη του αγώνα ( Birell επίσημος χορηγός τους αγώνα) η γενικότερη Υποστήριξη από εθελοντές και διασώστες, κατατάσσουν την όλη διοργάνωση σε άρτια επαρκής και value for money. Μάλιστα η συγκέντρωση του κόσμου στον Μαραθώνιο δεν πρέπει να πέρασαν τις 1200 συμμετοχές στον μεγάλο αγώνα και πάνω από 3500 στον Ημί είναι ότι ακριβώς αναζητά και επιθυμεί ο μέσος Δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Στους μικρότερους αγώνες και επαρκής τροφοδοσία υπήρχε επαρκής αλλά η συμμετοχή ήταν λίγο μεγαλύτερη. 
Στα + της διοργάνωσης η τοποθεσία τερματισμού και εκκίνησης ακριβώς δίπλα στο εμπορικό κέντρο EUROVEA ακριβώς στις παρυφές του Δούναβη και πλάι στα εστιατόρια και μπυραρίες αλλά και γρασίδι οπού μπορείς άνετα να ξεκουραστείς είτε σαν συνοδός είτε σαν συμμετέχοντας! 


Summary (En)


We can evaluate the event as SUCESSFULL and make safe conclusions as all 5 friends have participated in all the celebrations 4. Ending in 4 different races in less than 24 hours gives us this conclusion without doubt!


First of all, I want to declare how much awe and respect the Slovaks only pay attention to Greeks that we come from Greece to run a Marathon in their city. Respect huge for the idea of ​​Marathon, the Olympic Ideal and the general education that feeds to Ancient Athens and Ancient Greece!


The cost of participation, or all the support, is considered much more cost-effective than many other events that we participated in and outside of Greece - but not to catch the best value for money in Istanbul at the cost of marathon registration there at 40 T.L. some 6 euros with a full package.


So the prices of 33 euros for the marathon, 31 for Semi, 14 for the 10km and 12 for the mini marathon are important and tempting to participate if at a cost of a total of 49 euro offer for our company we started and in the 3 rallies at the moment when friends in the next town were charged for the same marathon at a cost of 135 euros (Vienna).




As far as the routes are concerned, they were easy and with few upstairs, ideal for personal records. Passing through green Austrian parks, the center of the old town just below the Michael Gate, over the Danube Bridge and several times around 10 in all the races and next to the UFO with the view of the Danube to accompany you for the most part of the journey, undoubtedly organizes the event as one of the most beautiful Paragliding routes we have passed!



The medals - 4 different in each match, the T-shirts - surprise to all the finalists in the 2 big matches, the pasta party before, the beers at the finish and the previous match (Birell official sponsor of the race) volunteers and rescuers, classify the whole event at a fairly adequate and value for money. In fact, the gathering of the world in the Marathon must not have passed the 1200 entries in the big fight and more than 3500 in Semi is exactly what the average long-distance runner wants and wants. In the smaller races and adequate catering there was sufficient but the participation was a bit bigger.


In + the finish and start-up location right next to the EUROVEA shopping center right on the edge of the Danube and next to the restaurants and beer-gardens, as well as lawn where you can comfortably rest either as a companion or as a participant!




Δευτέρα 25 Μαρτίου 2019

1st Thraki Bike ride festival





Το 1ο Φεστιβάλ Ποδηλάτου που δημιουργήθηκε ποτέ στην Κομοτηνή με τίτλο «THRAKI BIKE FESTIVAL» πέρασε στην Ιστορία. Η Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019, στις 10:00 το πρωί, στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής με την συνδρομή δεκάδων εθελοντών από διάφορους συλλόγους και φορείς αλλά κυρίως με την συμμετοχή εκατοντάδων ποδηλατών και ποδηλατριών από την ευρύτερη περιοχή της Θράκης αλλά και πέρα από αυτήν παρουσίασε το πιο χαρούμενο και χαμογελαστό πρόσωπο της πόλης. Είναι δεδομένο ότι ποδηλασία και σκυθρωπότητα δεν ταιριάζουν για αυτό και οι ποδηλάτες λέγεται είναι οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι στο κόσμο! 




Η Κομοτηνή από την πρώτη στιγμή νωρίς το πρωί γέμισε από κάθε είδους δίκυκλα και ποδηλάτες όλων των ηλικιών αλλά και ποδηλάτες κάθε εξοικείωσης και εμπειρίας με τα δίτροχα  Η πρώτη γιορτή ποδηλασίας περιλάμβανε, δύο ευχάριστες ποδηλατικές διαδρομές μια εντός και μια εκτός πόλης παράλληλα με ενδιαφέρουσες θεματικές δράσεις για τα παιδιά.



Το ποδήλατο είχε την τιμητική του αυτή τη Κυριακή και από πολύ νωρίς το πρωί  η κεντρική πλατεία της Κομοτηνής κατακλύστηκε από ποδήλατα - ποδηλάτες και χαμόγελα. Εξάλλου είναι γνωστό ότι αυτά πάνε μαζί! Το ποδήλατο εκτός από παιχνίδι, είναι ένα οικονομικό μέσο μεταφοράς αλλά και πέρα από αυτό τρόπος ζωής για πολλούς από εμάς που το έχουμε εντάξει στην καθημερινότητα μας. 


Αυτό που απαιτείται σε κάθε περίπτωση είναι πολύ προσοχή από τους οδηγούς,  σεβασμός στο δρόμο, οδηγική παιδεία, γνώση και τήρηση του ΚΟΚ και φυσικά κράνος απο τους ποδηλάτες.


Στη διαδρομή 60 χλμ για την Ιστορία με συμμετοχές από Ελλάδα, Βουλγαρία και Τουρκία, πρώτος αναδείχθηκε ο Nicolas Genov, δεύτερος ο Θεόδωρος Κοσμίδης και τρίτος ο Plamen Dimov. Η συμμετοχή ήταν πραγματικά μεγάλη  (πάνω από 120 ποδηλάτες)



Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε και μια δεύτερη διαδρομή 5 χλμ για μικρούς και μεγάλους με εκατοντάδες συμμετοχές ενώ υπήρχε και ποδηλατική πίστα στην κεντρική πλατεία με παιχνίδια για παιδιά από 2 ετών.





Μεταξύ των όσων στηρίξαν την διοργάνωση ήταν, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (Τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής), η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού, Παιδείας, Αθλητισμού Κομοτηνής, οι Ταξιαρχίες Κομοτηνής, το Σισμανόγλειο, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης ν. Ροδόπης, το ΕΚΑΒ Θράκης, ο ποδηλατικός σύλλογος Θράκας Ιππέας, οι Ζυθεστιάτορες Κομοτηνής, οι Σαμαρείτες του Ερυθρού Σταυρού, ο Μοτοσυκλετιστικός Όμιλος Κομοτηνής, καθώς και δεκάδες εθελοντές


Η πιο ζωντανή και χαρούμενη δρομική παρέα της πόλης αυτής δεν μπορούσε όπως είναι φυσικό να λείψει από τέτοιο γεγονός όντας παρούσα στην εκδήλωση.  Το ποδήλατο είναι Υγεία - Χαρά - Σεβασμός στο περιβάλλον και πάνω από όλα άθληση. Γιατί όπως είπε πριν από εμάς ένας άλλος σημαντικός ποδηλάτης της ανθρωπότητας  «Τίποτα δεν συγκρίνεται με την απλή ευχαρίστηση του να κάνεις ποδήλατο»(Τζον Φ. Κένεντι)




Πηγές - Παραπομπές 











Γράφει ο  : 
Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

Τετάρτη 13 Μαρτίου 2019

2o Vergina Beerun 2019 - H Δοκιμή έγινε, το αποτέλεσμα πέτυχε!










Τριάντα μέρες ακριβώς μας χωρίζουν από την διεξαγωγή του δεύτερου επίσημου Αγώνα τρεξίματος με δοκιμή μπύρας στις εγκαταστάσεις της Ελληνικής Ζυθοποιίας ΒΕΡΓΙΝΑ. Έτσι σήμερα το απόγευμα  24 φίλοι της ομάδας Beerunner Κομοτηνής, βρέθηκαν στο σημείο εκκίνησης του Αγώνα για να δηλώσουν παρών...... να τρέξουν την διαδρομή και να εξετάσουν από πρώτο χέρι τυχόν παραλείψεις να προτείνουν διορθώσεις και παρεμβάσεις και φυσικά να δοκιμάσουν  τις μοναδικές μπύρες κατευθείαν από την πηγή .... της  Παραγωγής.



Η διαδρομή συνολικής απόστασης 6,4 χλμ η οποία είναι ολόκληρη σε άσφαλτο και περιμετρικά του εργοστασίου της ελληνικής Ζυθοποιίας στην ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής έχει συνολική υψομετρική διαφορά 44μ. και ξεκινάει και τερματίζει στην είσοδο της Ελληνικής εταιρείας.



Να υπενθυμίσουμε ότι τέτοιας μορφής δραστηριότητα  πραγματοποιείται για δεύτερη φορά στην χώρα  και όσοι τυχεροί συμμετάσχουν θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν στο τέλος της εκδήλωσης τις μοναδικές σε γεύση μπύρες της Ζυθοποιίας ΒΕΡΓΙΝΑ  που θα διατίθενται μετά το πέρας της εκδήλωσης σε όλους τους συμμετέχοντες από τους ανθρώπους της εταιρείας  σε όλους τους φιλοξενούμενους εντελώς δωρεάν . 



Συνολικά περίπου 300 εγγραφές σημειώθηκαν στο διάστημα που προηγήθηκε και θυμίζουμε ότι οι εγγραφές και η φόρμα εγγραφής για τον αγώνα θα είναι ανοικτές μέχρι τις 31/3/2019  και μόνο με την δήλωση του ενδιαφερομένου και κατάθεση του παράβολου αξίας 10 ευρώ στον Αθλητικό Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρία ΗΡΟΔΙΚΟ θα μπορεί να εξασφαλιστεί η συμμετοχή στο δρομικό αλλά και μετά αγωνιστικό γεγονός που πραγματοποιειται στις εγκαταστάσεις της Μπύρας Βεργίνα ΒΙΠΕ Κομοτηνής.






Η όλη εκδήλωση λαμβάνει μέρος στο 5ο χλμ Κομοτηνής - Σαπών και πραγματοποιείται στις 14-4-2019 και ώρα 12:30 ημέρα Κυριακή. 






Ευχαριστούμε θερμά όλους τους φίλους για τη συμμετοχή, την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Κομοτηνής για την υποστήριξη στην όμορφη απογευματινή βόλτα μας και τέλος την Ελληνική ζυθοποιία Βεργίνα για την θερμή φιλοξενία της.






Μέχρι τότε καλά και ασφαλή χιλιόμετρα σε όλους τους Beerunners της πόλης!










γράφει ο :
Πετρος Ν. Γιαγζόγλου

Mε τους "Αργοναύτες" στον 1ο αγώνα Πρίγκηπου Κωνσταντινουπόλεως






















Πως θα σας φαινόταν αν την τελευταία Κυριακή της αποκριάς σας γινόταν η πρόταση να ντυθείτε και να περιηγηθείτε ως Πρίγκηπες για ένα Σαββατοκύριακο και να κυκλοφορήσετε ως γαλαζοαίματοι στο πιο Πριγκιπικό αλλά και πιο Πράσινο πιο Οικολογικό, πιο ήσυχο πιο όμορφο νησί της θάλασσας του Μαρμαρά; 
Να κάνετε βόλτες δηλαδή με τα ποδήλατα ή τα παϊτόνια, να ανεβείτε στο ψηλότερο σημείο του νησιού εκεί που βρίσκεται η πιο σημαντική ορθόδοξη Εκκλησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου ( Αί Γιώργης ο Κουδουνάς), να περιηγηθείτε στα σοκάκια που κάποτε μεγάλοι Έλληνες Ευεργέτες και σημαντικοί Κωσταντινοπολίτες είχαν τις εξοχικές κατοικίες τους; 


Να φιλοξενηθείτε στο πιο ιστορικό Κτίριο το Anadolu Kulubu στο σημείο που παραθέριζαν και φιλοξενούταν σημαντικότατες προσωπικότητες (Ισμέτ Ινονού, Κεμάλ Αττατούρκ, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ αλλά και Βασίλισσα Ελισσάβετ, Πρίγκηπες κ.α) ως δώρο από την διοργάνωση του δρομικού  γεγονότος; 




η δρομική μας παρέα που αυτή τη φορά μετανομάστηκε σε ARGONAUTES - ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ για ευνόητους λόγους και προσάραξε στον πιο όμορφο απ' όλα τα νησιά.






Εμείς απλά θα σημειώσουμε ότι άλλο ένα μετάλλιο τερματισμού προστέθηκε σε αυτή την όμορφη περιήγηση μας σε όμορφες διαδρομές εντός και εκτός της Ελλάδας  - και μάλιστα ένα μετάλλιο ξεχωριστής σημασίας αφού αποτελεί τον 1ο νησιωτικό μας αγώνα και μάλιστα στην Ήπειρο της Ασίας (έχει προηγηθεί και στο παρελθόν άλλος αγώνας Ασιατικός αλλά στην Ενδοχώρα της Ασίας εδώ.....https://pierregiatzo.blogspot.com/2015/11/blog-post.html




"Τhe Argonauts" 
Οι Αργοναύτες είναι η ελληνική εκδοχή - αποστολή στον πρώτο Μαραθώνιο αγώνα Πριγκηπονήσου στο Βόσπορο Κωνσταντινούπολης. Οι Αργοναύτες στην αρχαιότητα ήταν μια εκστρατευτική ομάδα που διήλθε στην Ανατολική πλευρά του Βοσπόρου για να παραλάβει το χρυσόμαλλο δέρας. Εμείς είμαστε μια δρομική παρέα από την Ελλάδα (συγκεκριμένα από τη Θράκη) που επισκεφτομαστε την Πριγκηπονησο για να δηλώσουμε ότι ο αθλητισμός ενώνει τους λαούς και τις θρησκείες, το τρέξιμο είναι υγεία και να κάνουμε φυσικά νέους φίλους από την τη γειτονική χώρα.


Aya Giorgi Kiliseri 

Δεσπόζει επιβλητικά στην κορυφή του νότιου λόφου της Πριγκήπου, του μεγαλύτερου και ίσως ωραιότερου από όλα τα Πριγκηπονήσια στη θάλασσα του Μαρμαρά. Πρόκειται για το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, όπου ενώνονται οι προσευχές χριστιανών και μουσουλμάνων που συρρέουν κατά χιλιάδες, για να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου και να ζητήσουν να εισακούσει τις παρακλήσεις τους.
Η παράδοση θέλει τη μονή να χτίστηκε το 963, όταν βασίλευε ο Νικηφόρος Φωκάς, και τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου να έχει δοθεί στο μοναστήρι από τη γυναικεία Μονή της Ειρήνης της Αθηναίας. Η εικόνα αυτή έμεινε χωρίς να υποστεί καμία φθορά μέχρι την εύρεσή της από κάποιο βοσκό. Σύμφωνα με το θρύλο, ο βοσκός είδε στον ύπνο του τον Άη Γιώργη να του προτείνει να ανέβει στο λόφο για να τον βρει. Του είπε να σκάψει εκεί όπου θα άκουγε κουδούνια να χτυπούν. Έτσι και έγινε. Ο βοσκός ακολούθησε κατά γράμμα αυτά που του είπε ο Άγιος και βρήκε την εικόνα σκεπασμένη από μια αρμαθιά κουδούνια, γι' αυτό πήρε την ονομασία «Κουδουνάς». Στη συνέχεια, επανίδρυσε τη μονή προς τιμή του Αγίου. Από τότε δίνονται στους χιλιάδες προσκυνητές κουδουνάκια ως ευλογία του Αγίου τα οποία κατά τους ίδιους «θαυματουργούν». Σύμφωνα με την παράδοση και μέχρι σήμερα, όσοι κάνουν τάμα παίρνουν ένα «κουδουνάκι» και όταν υλοποιείται το τάμα τους το επιστρέφουν, φέρνοντας στο μοναστήρι λάδι, χρήματα κ.ά.


Μάλιστα, κάθε χρόνο το επισκέπτονται 250.000 άτομα, κυρίως Τούρκοι, γυναίκες, άντρες και παιδιά που ανεβαίνουν προς το μοναστήρι κρατώντας στα χέρια τους καρουλάκια. Ξετυλίγουν την κλωστή μέχρι να φτάσουν στην είσοδο της εκκλησίας. Δεν επιτρέπεται να μιλάνε όσο ανεβαίνουν. Μπορούν να μιλήσουν μόνο στην επιστροφή όταν θα έχουν αφήσει την ευχή τους στον Άγιο. Μόνο έτσι θα τους ακούσει ο Άγιος και θα πραγματοποιήσει την ευχή τους. Ο καθένας γράφει ό,τι θέλει σε ένα χαρτάκι και το αφήνει στον Άγιο. Πολλοί θα επιστρέψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα για να ευχαριστήσουν τον Άη Γιώργη που άκουσε την προσευχή τους και ικανοποίησε την επιθυμία τους ή βρήκε λύση στο πρόβλημά τους.





Μια βόλτα μέχρι τα Πριγκηπονήσια
Τα Πριγκηπονήσια, είναι ένα σύμπλεγμα νησιών στη Θάλασσα του Μαρμαρά, νότια της Κωνσταντινούπολης, στο στόμιο του κόλπου της Νικομηδείας.

Αποτελείται από 4 μεγάλα νησιά (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος) και 5 μικρότερα (Πίτα, Νέανδρος, Οξειά,Πλάτη, Αντιρόβυθος).
Τα νησιά απέχουν 8 ως 11 μίλια από την Κωνσταντινούπολη. Τα τέσσερα μεγάλα κατοικούνταν ανέκαθεν, ενώ τον 20ο αιώνα κατοικήθηκε και η Αντιρόβυθος.




Τα Πριγκηπονήσια μνημονεύονται για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αριστοτέλη με το όνομα «Χαλκηδόνιοι νήσοι» ή «Δημόνησοι», από το όνομα κάποιου Δημόνησου, ο οποίος πρώτος κατεργάστηκε τον υποθαλάσσιο χαλκό, που ανέσκαπταν στον παρακείμενο βυθό είλωτες εργάτες.
Έκτοτε το νησί ονομάστηκε «Νήσος του Πρίγκηπος» και κατ’ επέκταση τα γύρω νησιά «Πριγκηπόνησα».
η Χάλκη (το δεύτερο μεγαλύτερο με 2500 κατοίκους), ηΑντιγόνη με 1500 κατοίκους και η Πρώτη με 1000 κατοίκους.
Στην καθημερινή ομιλία οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης τα αποκαλούσαν «τα Νησιά», ενώ η σημερινή  επίσημη τουρκική ονομασία τους είναι: Istanbul adalari (Τα νησιά της Πόλης).

Μετά από τους σεισμούς του 1999 υπάρχει μια αξιοσημείωτη επιστροφή Ρωμιών για επιδιορθώσεις σπιτιών καθώς και για προσωρινή μετοίκηση η οποία τονώνει τόσο την τοπική /νησιωτική οικονομία των νησιών όπως και η άφιξη τουριστών από Ελλάδα και Κύπρο.
Τα νησιά αυτά αποτέλεσαν από ενωρίς τόπο εξόρυξης χαλκού, που ήταν πολύτιμο μετάλλευμα εκείνα τα χρόνια, από αποίκους Μεγαρείς, Αιολείς και Μιλησίους.
Η σημερινή ονομασία προήλθε από την εποχή που το μεγαλύτερο νησί υπήρξε ιδιοκτησία του βυζαντινού πρίγκηπα Ιουστίνου Κουροπαλάτη, στα 569 μ.Χ., ο οποίος έκτισε και ανάκτορο σε αυτό.
Πλήθος πριγκήπων και βυζαντινών αξιωματούχων κατέφευγαν στα ειδυλλιακά αυτά νησιά για ξεκούραση και συλλογισμό.
Τον 19ο αιώνα τα νησιά έγιναν τόπος παραθερισμού για τις πλούσιες οικογένειες της Κωνσταντινούλης οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν έμποροι και τραπεζίτες, Ελληνικής και Εβραϊκής καταγωγής.
Τα Πριγκηπονήσια -ο παράδεισος για τους ντόπιους αστούς πλέον- αποτέλεσαν σημαντικό κέντρο για τον Ελληνισμό της Τουρκίας.



Πληθώρα αρχοντικών τονίζει την παρουσία των Ρωμιών στα νησιά..
Η Πρώτη συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό Αρμενίων και Εβραίων αναλογικά για κοινότητα στη Τουρκία.
Η Αντιγόνη διαθέτει εξίσου μοιρασμένο πληθυσμό όπως και τα δυο μεγαλύτερα νησιά.

Νησιά και Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης
Τα Πριγκηπονήσια αποτέλεσαν το αγαπημένο καλοκαιρινό θέρετρο παραθερισμού για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων της Πόλης.
Πολλά σπίτια, αρχοντικά καθώς και παραθεριστικές κατοικίες χτίστηκαν από το 1850 και ύστερα ενώ η ελληνική παρουσία πάνω στα νησιά ανέκαθεν ήταν έντονη.
Πολλές σημαντικές οικογένειες της Πόλης προέρχονταν από εδώ ή είχαν τα εξοχικά τους.

Σημαντικού ελληνικού ενδιαφέροντος είναι η Μονή του Αγίου Γεωργίου στην Πρίγκηπο και η Μονή της Αγίας Τριάδας στη Χάλκη,
Η Σχολή της Χάλκης μέχρις ότου έκλεισε ήταν ο θεσμός που έδινε στο Πατριαρχείο Έμψυχο δυναμικό αφού από αυτήν αποφοίτησαν διάκονοι.
Η Σχολή  σύμφωνα με τον νόμο 433/1924 ήταν θρησκευτικό ίδρυμα το οποίο υπαγόταν στο Τουρκικό Υπουργείο Παιδείας με αυτοδιοικούμενο Δ.Σ.
Η Θεολογική Σχολή λειτουργούσε έως και τον Αύγουστο του 1971 οπότε και έκλεισε. Το λύκειο της Σχολής λειτούργησε έως και το 1983 οπότε και έκλεισε λόγο έλλειψης μαθητών αλλά και της μείωσης της Ελληνικής κοινότητας που κατοικεί στα Πριγκηπονήσια.
Σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής με μεγάλες φθορές έπρεπε να έχει ανασκευασθεί από την αρχή εξ’ολοκλήρου.



Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου 

Το 1903 με δωρεά της Ελένης Ζαρίφης προς το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στεγάστηκε το Εθνικό Ορφανοτροφείο. Λειτούργησε μέχρι και το 1964 και προσέφερε πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε 5744 παιδιά
Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ξύλινα κατασκευάσματα στην Ευρώπη, είναι πενταόροφο και διαθέτει 206 δωμάτια, αίθουσες χορού, τραπεζαρίες και άλλους χώρους.
Σήμερα στα Πριγκηπονήσια βρίσκεται σχετικά μικρός Αριθμός Ελλήνων ο οποίος όμως πολλαπλασιάζεται την περίοδο του καλοκαιριού.

Στα νησιά μπορείτε να μεταβείτε σχετικά εύκολα απο την Ανατολική (Ασιατική) ή την Δυτική ακτή τηςΑπλά θα πληρώσετε το προκαθορισμένο αντίτιμο για την μετάβαση σε οποιοδήποτε από αυτά.
Βασικός κανόνας: Δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα παρά μόνο δημόσιας ανάγκης και κρατικά οχήματα.



Τα Πριγκιποννήσια στην θάλασσα του Μαρμαρά είναι από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσε να κάνει κάποιος που επισκέπτεται την μητροπολιτική περιοχή της Κωνσταντινούπολης, αναζητώντας μια όαση μακριά από τα πλήθη της πολύβουης αλλά αγαπημένης στους αιώνες μεγαλούπολης, πρωτεύουσα για πάνω από χίλια έτη σημαντικών Αυτοκρατοριών. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επιλέξεις το νησί της αρεσκείας σου και να επιβιβαστείς στο φέρι μποτ! 
Αποτελούν αγαπημένο προορισμό ιδίως το καλοκαίρι, διότι τα Πριγκιπόννησα διαθέτουν μοναδικό φυσικό κάλος και βρίσκονται μια ανάσα από την Πόλη. Εδώ οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα (τρέξιμο, κολύμβηση, πεζοπορία, ποδήλατο) λαμβάνουν μια ανεπανάληπτη κατανυκτική διάσταση! 
Τα νησιά διακρίνονται από πολλά σημεία της Κωνσταντινούπολης και της Χαλκηδόνας (Kadıköy), ενώ μπορείς να φτάσεις εκεί μέσα σε 30-45 λεπτά χρησιμοποιώντας τα τακτικά δρομολόγια των τοπικών πλοίων. Στις Νήσους των Πριγκίπων θα νιώσετε ότι χάνεστε πίσω στον χρόνο. Οι ήχοι από τις άμαξες (φαετόνια), τα άλογα που καλπάζουν, μικροί και μεγάλοι που κάνουν βόλτες με το ποδήλατο, τα αρώματα της φύσης θα σας μεταφέρουν μια γλυκιά νοσταλγία την ώρα που ατενίζετε ανάμεσα σε πανέμορφες επαύλεις που χτίστηκαν πριν από εκατό χρόνια. Τα πλοία αποπλέουν από τα πορθμεία Sirkeci & Eminönü στο ιστορικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, κάτω από το παλάτι Τοπ Καπί και την Αγία Σοφία, Από το λιμάνι της Χαλκηδόνας (Kadıköy) στην Ασιατική πλευρά, από τα πορθμεία του Μποσταντζί (Bostancı) και Καρτάλ (Kartal) πολύ κοντά στην Χαλκηδόνα και πλησίον του Ασιατικού Αεροδρομίου της Πόλης Σαμπιχά Γκιοκτσέν (Sabiha Gökçen),  και τέλος από το λιμάνι του Καμπατάς (Kabataş) που βρίσκεται δίπλα από το παλάτι Ντολμά Μπαχτσέ και κάτω από την πλατεία Ταξίμ και τον Πύργο του Γαλατά.
Ας δούμε αναλυτικά τα 4 μεγαλύτερα Πριγκιποννήσια:

1. Πρίγκηπος (Büyükada = Μεγαλόνησος)
Είναι το μεγαλύτερο από το σύμπλεγμα των νήσων και το πιο ανεπτυγμένο. Υπάρχει ένας μεγάλος ποδηλατόδρομος για όσους θέλουν να κάνουν τον γύρο του νησιού με πετάλι, ενώ παράλληλα προσφέρεται η πιο ξεκούραστη λύση της βόλτας με τις άμαξες, τα παραδοσιακά Παετόνια (Fayton). Αρκετοί προτιμούν να περπατήσουν το μονοπάτι που οδηγεί στο ψηλότερο σημείο του νησιού. Εκεί, βρίσκεται η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και μια φανταστική πανοραμική θέα που μαγεύει τον επισκέπτη. Το μοναστήρι του Χριστού και το Ελληνικό Ορφανοτροφείο είναι δύο ακόμα σημαντικά σημεία ενδιαφέροντος, ενώ οι βόλτες σας μπορούν να γίνουν πιο δροσιστικές με ένα πεντανόστιμο παγωτό από το λιμάνι!



2. Αντιγόνη (Burgazada = Πυργονήσι)
Η Αντιγόνη είναι το δεύτερο στην σειρά νησί ερχόμενοι με το καραβάκι από την Κωνσταντινούπολη και το τρίτο σε μέγεθος. Το όνομά της το οφείλει στο Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο οποίος έκτισε εκεί ένα κάστρο και έδωσε στο νησί το όνομα του πατέρα του, Αντίγονου του Μονόφθαλμου. Το 19ο αιώνα η Αντιγόνη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη αφού εξελίχθηκε σε θέρετρο διακοπών των εύπορων Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης. Είχαν το ναό, το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου Καρύπη και σχολεία αρρένων και θηλέων. Ο σεισμός του 1894 ανέκοψε κάπως τους ρυθμούς αλλά σύντομα ξανακτίστηκε και συνέχισε να προσελκύει παραθεριστές. Μεγάλα αρχοντικά δημιουργήθηκαν και πολλά εμπορικά μαγαζιά.



Η παρουσία των Ρωμιών άρχισε να λιγοστεύει από τη δεκαετία 1960-70, ύστερα από τις ανασφαλείς συνθήκες που επικράτησαν για τον ελληνισμό της Τουρκίας. Το 1965 άνοιξε το πρώτο τουρκικό μαγαζί στην αγορά του νησιού. Το 1978 έκλεισε και το τελευταίο ρωμαϊικο μαγαζί που λειτουργούσε ακόμα, το μπακάλικο του Χαράλαμπου Σπυρόπολου. Σήμερα στο νησί ζουν μόνο δεκαπέντε μόνιμοι Έλληνες κάτοικοι. 



Στο κέντρο του νησιού υπάρχει οροπέδιο ύψους 170 μ., στο οποίο παλιότερα ορθωνόταν η εντυπωσιακή Μονή Θεοκορυφώτου, κτισμένη τον 9ο αιώνα στα χρόνια της βασιλείας του βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ Μακεδόνα. Τη μονή ανήγειρε ο ίδιος ο Βασίλειος ως μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού, πιθανόν του Διός. Μετονομάστηκε σε μονή Θεοκορυφώτου από μεταγενέστερους μοναχούς. Ο περίβολος της μονής καταλάμβανε σχεδόν όλο το οροπέδιο. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού (δάση, βουνά κλπ) αποτελούσε ιδιοκτησία της, πλην των κήπων και των αμπελώνων γύρω από τη Χώρα, το μοναδικό οικισμό της Αντιγόνης. Επίσης, κατείχε εκτάσεις στην απέναντι ασιατική ακτή.
Εκτός από την ιστορική μονή Θεοκορυφώτου, στο νησί υπάρχει και δεύτερο μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου "Καρύπη", χτισμένο σε ειδυλλιακή τοποθεσία, σε μια έυφορη πλαγιά, απέναντι από τη νήσο Πρώτη. Το σημερινό βαρύ πέτρινο κτίριο της μονής είναι κτίσμα του 19ου αιώνα. Πότε κτίστηκε η μονή αυτή δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Πάντως, δεν είναι παλιότερη του 17ου αιώνα, αφού δεν αναφέρεται από κανέναν παλιότερο περιηγητή. Πρώτος ο Μελέτιος μιλά για ένα μοναστήρι στο νησί το 1728, χωρίς να το κατονομάζει. Το 1774 μετά το τέλος των ρωσοτουρκικού πολέμου στη μονή Αγ. Γεωργίου Καρύπη εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Τένεδο. Τότε έχουμε την πρώτη σαφή αναφορά στη μονή.




Μετέπειτα είναι γνωστό ότι η μονή αποτελούσε μετόχι της μονής Μεγάλου Σπηλαίου των Καλαβρύτων. Μάλιστα, στα χρόνια της επανάστασης του 1821 στη μονή έγιναν πολλές συγκεντρώσεις Φιλικών. Το 1894 το καθολικό της μονής έπαθε μεγάλες ζημιές από σεισμό. Είναι χαρακτηριστικό, πως οι ρωγμές έφτασαν ως τα θεμέλια. Την εκ νέου ανέγερση του ναού ανέλαβε ο Συμεωνάκης Σινιόσογλου, ο οποίος ανακηρύχτηκε μέγας ευεργέτης της μονής. Η μονή υπάρχει ακόμα και στο καθολικό της συγκεντρώνονται πλήθος προσκυνητές, όχι μόνο χριστιανοί αλλά και μουσουλμάνοι.




3. Πρώτη (Kınalıada = Κοκκινονήσι της Χέννας)
Η Πρώτη είναι το πιο κοντινό προς την Κωνσταντινούπολη νησί του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, χρησίμευε ως τόπος εξορίας, με πιο διάσημο εξορισθέντα τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ' Διογένη.

Η Πρώτη έχει το λιγότερο πράσινο από όλα τα Πριγκηπονήσια και η θάλασσά της έχει κοκκινωπό χρώμα, από τα ορυχεία χαλκού και σιδήρου που βρίσκονταν εκεί.

Το 1761 περίπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωαννίκιος Γ΄ Καρατζάς πούλησε την Πρώτη μαζί με τη Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος στον άρχοντα Πιτάρη κυρίτζη Διαμαντή, ο οποίος την μεταπούλησε στον Αλέξανδρο Ιωάννου Υψηλάντη, ηγεμόνα της Βλαχίας. Ως τα χρόνια της επανάστασης του εικοσιένα το νησί αποτελούσε μετόχι της μονής Καμαριώτισσας της Χάλκης. Όταν η ελληνική κοινότητα αυξήθηκε, έκτισε το ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χώρο που υπήρχε άλλοτε η Κάτω Μονή. Επίσης, ίδρυσε τριτάξιο σχολείο. Ναό διατηρούσε και η αρμενική κοινότητα, η οποία τη νεότερη εποχή ήταν πάντα πολυπληθέστερη της ελληνικής.



Το 1906 στα κτίρια της Μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ιδρύθηκε το "Εθνικό του Γένους Ορφανοτροφείο Θηλέων" από τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, έπειτα από γενναία ευεργεσία του Συμεωνάκη Σινιόσογλου.




Κατά τον 20ό αιώνα στο νησί κτίστηκαν κάποιες αρχοντικές κατοικίες από Έλληνες, Λεβαντίνους και Αρμένιους (οικίες: Σεϊμήρη, Φρυδά, Ράκα, Αρσενάκη, Νικολαΐδη, Ελισσαίου, Menevich, Servichen κ.ά.) χωρίς να χάσει τον ψαράδικο χαρακτήρα του. Αποτελούσε θέρετρο των πλούσιων οικογένειών της Πόλης. Για πολλά χρόνια λειτουργούσε το πολυτελές ξενοδοχείο Chahab από την ομώνυμη αρμένικη οικογένεια, που κατεδαφίστηκε το 1960. Η Πρώτη όπως πάντοτε, είχε την μικρότερησε αριθμόελληνική κοινότητα των Πρίγκηπονήσων με 50 κατοίκους. Παλαιότερα υπήρχε και τριταξια σχολή που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.Η μοναδική εκκλησία, Ελλήνων στο νησί είναι ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.



4. Χάλκη (Heybeliada)
Το χειμώνα, ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 3.000 άτομα, αλλά το καλοκαίρι, ο συνολικός πληθυσμός του νησιού φτάνει και τα 10.000 άτομα. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι αποτελεί θέρετρο και γίνονται μικρές υπαίθριες συναυλίες, καθόσον υπάρχει μια λέσχη κολύμβησης και γυμναστήρια δίπλα στη θάλασσα. Επί της βόρειας ακτής της σε ύψωμα βρίσκεται το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του 11ου αιώνα, η Αγία Τριάδα, το οποίο στέγαζε την περιώνυμη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, την κύρια ελληνορθόδοξη θεολογική σχολή στην Τουρκία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό το μοναστήρι προσελκύει πολλούς τουρίστες από Ελλάδα και Τουρκία.



Ο παλιός οικισμός εκτεινόταν από το λιμάνι και τον παλαιό ναό του Αγ. Νικολάου και αναπτυσσόταν σε στενά καλντερίμια και στριφογυριστά αδιέξοδα δρομάκια, συχνά καμαροσκέπαστα. Η ναυτική πολιτεία είχε ως επίκεντρο την πλατεία της Γλύφας, όπου το κεντρικό πηγάδι που είχε ανοιχτεί το 1768. Υπήρχαν επίσης άλλες οκτώ αστείρευτες πηγάδες. Το νερό ήταν πάντα λιγοστό στη Χαλκη και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τα σπίτια ήταν πάντα ξεκλείδωτα, οι κάτοικοι διπλοκλείδωναν τα πηγάδια και τις στέρνες τους για να ασφαλίσουν το πολύτιμο νερό. Στις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη καταστράφηκε δυο φορές από πυρκαγιά και χτίστηκε ξανά.



Ο ενοριακός ναός του Αγίου Νικολάου υπήρχε από τη βυζαντινή εποχή και ήταν κτισμένος σε ερείπια αρχαίου ναού. Ξαναοικοδομήθηκε το 18ο αιώνα και πάλι το 1857 λαμπρότερος και εντυπωσιακός σε σχέδια του Χατζή Στεφανή Γαϊτανάκη. Σε αυτή τη μορφή υπάρχει μέχρι σήμερα.



Το 1907 κτίστηκε το κτίριο του κοινοτικού σχολείου του νησιού με δαπάνη του μεγάλου ευεργέτη Κωνσταντίνου Ηλιάσκου, ο οποίος διατηρούσε επιβλητικό αρχοντικό στην παραλία με 22 δωμάτια κτισμένο το 1860. Ο ίδιος χρηματοδότησε την επισκευή της στέγης και του τρούλου του ναού.





Πολλά από τα εντυπωσιακά θέρετρα των εύπορων Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα και ορισμένα έχουν αναπαλαιωθεί φανερώνοντας την παλιά αρχοντιά του νησιού.

Πέρα από την πόλη απλώνονταν το ύψωμα του Κουτρουλόμυλου και ο λόφος της Αγίας Τριάδας. Οι πέραν της χώρας περιοχές του νησιού ανήκαν στα τρία μοναστήρια που υπήρχαν στη Χάλκη: της Παναγίας Καμαριώτισσας, της Αγίας Τριάδας (όπου και η περίφημη Θεολογική Σχολή) και του Αγίου Γεωργίου, που ήταν μετόχι του Πανάγιου Τάφου. Στο νησί υπήρχαν επίσης δύο σκήτες (σώζεται αυτή του Αγίου Σπυρίδωνα) και τα σκηνώματα δέκα πατριαρχών.



Οι Έλληνες κάτοικοι του νησιού συντηρούν μια μικρή ενορία 310 κατοίκων. Όπως σε όλα τα γύρω Πριγκηπόνησα έτσι και στη Χάλκη υπάρχει ένας αέρας επιστροφής Ελλήνων κατοίκων. Το καλοκαίρι οι Έλληνες κάτοικοι πολλαπλασιάζονται και φτάνουν κάπου στους 1000. Οι εκκλησίες στο νησί είναι οι ακόλουθες:

Ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Νικολάου (ενορία με 310 άτομα), σε άριστη κατάσταση
Ο Κοιμητηριακός ναός της Αγίας Βαρβάρας




Summary (EN)

This is one of the best places to run in Istanbul, if you have time for an excursion. Büyükada is the largest of the Prince Islands, with a population of 7,000. Most interestingly, there are no cars! Only horse-drawn carriages and bikers. The island is reachable by ferry and takes about 2 hours. 


There are gorgeous water views and good shaded sections.






It is possible to do a loop of the entire island, which is 11.8 km, (7.3 miles), following the perimeter road. There are water views for much of the way, though the road does turn inland for some sections. There are interesting Ottoman era buildings, and lovely trees and flowers — a very Mediterranean feel.



Istanbul's Prince Islands | 
The Prince Islands are among the most preferred destinations in the summer as they are close to the city and have natural beauty. Here any kind of workout and every fitness activity (running, cycling, trekking, swimming) becomes a unique experience by its own...
The islands can be seen from many parts of Istanbul and you can get there in 30-45 minutes with sea bus services. On the Prince Islands you can hear carriage sounds and see children riding their bikes while enjoying the nostalgia of the island and seeing century-old mansions. You can travel by ferries departing from Sirkeci, Eminönü, Kadıköy, Bostancı, Kabataş and Kartal.




1. BÜYÜKADA or Pringipos

The biggest of the Prince Islands, Büyükada is also the most advanced one. There is a wide bike path for those who want to ride around Büyükada, while carriage tours are a tradition.
People who trek up the island’s hill deserve the spectacular views Aya Yorgi Church, located on the highest point of the island. The Hristos Monastery and Greek Orphanage are other places to visit on the island. You can also take a delightful tour of the island while having an ice cream from Roma Ice Cream, located at the center of the island.


2. BURGAZADA or Antigoni

Burgazada, the next stop after Kınalıada, is the third largest of the Princes Islands. The flag hill atop the island promises a spectacular view. You can reach the flag hill by renting a bike or a 45-minute walk. Another important point on the island is the restaurant located on the top of Kalpazankaya hill. Here you can get the chance to watch the sunset while sipping your drinks. Faik Abasıyanık’s mansion, where he lived years ago, is also among the places to visit on the island.






3. KINALIADA or Proti

Although there are not so many historic buildings on Kınalıada, the ferry first stop, it enchants visitors with its beautiful nature. Kınalıada has many beaches where people choose to swim. You can also breathe in the fresh air of the island while sitting in the cozy tea gardens.


4. HEYBELİADA or Chalki



Heybeliada, the second largest island, stands out as the richest one in terms of green areas. Therefore, it is the right address for those who want a picnic. The Aya Triada Monastery, on the top of the island’s highest hill, can be visited with special permission. You can also enjoy this green island by joining a bike or carriage tour.




Πηγές - Παραπομπές







Γράφει ο : 
Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου