Mε τους "Αργοναύτες" στον 1ο αγώνα Πρίγκηπου Κωνσταντινουπόλεως

Πως θα σας φαινόταν αν την τελευταία Κυριακή της αποκριάς σας γινόταν η πρόταση να ντυθείτε και να περιηγηθείτε ως Πρίγκηπες για ένα Σαββατοκύριακο και να κυκλοφορήσετε ως γαλαζοαίματοι στο πιο Πριγκιπικό αλλά και πιο Πράσινο πιο Οικολογικό, πιο ήσυχο πιο όμορφο νησί της θάλασσας του Μαρμαρά; 

https://www.relive.cc/view/2201740054

Να κάνετε βόλτες δηλαδή με τα ποδήλατα ή τα παϊτόνια, να ανεβείτε στο ψηλότερο σημείο του νησιού εκεί που βρίσκεται η πιο σημαντική ορθόδοξη Εκκλησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου ( Αί Γιώργης ο Κουδουνάς), να περιηγηθείτε στα σοκάκια που κάποτε μεγάλοι Έλληνες Ευεργέτες και σημαντικοί Κωσταντινοπολίτες είχαν τις εξοχικές κατοικίες τους; 

Να φιλοξενηθείτε στο πιο ιστορικό Κτίριο το Anadolu Kulubu στο σημείο που παραθέριζαν και φιλοξενούταν σημαντικότατες προσωπικότητες (Ισμέτ Ινονού, Κεμάλ Αττατούρκ, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ αλλά και Βασίλισσα Ελισσάβετ, Πρίγκηπες κ.α) ως δώρο από την διοργάνωση του δρομικού  γεγονότος; 

η δρομική μας παρέα που αυτή τη φορά μετανομάστηκε σε ARGONAUTES - ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ για ευνόητους λόγους και προσάραξε στον πιο όμορφο απ' όλα τα νησιά.

Εμείς απλά θα σημειώσουμε ότι άλλο ένα μετάλλιο τερματισμού προστέθηκε σε αυτή την όμορφη περιήγηση μας σε όμορφες διαδρομές εντός και εκτός της Ελλάδας  - και μάλιστα ένα μετάλλιο ξεχωριστής σημασίας αφού αποτελεί τον 1ο νησιωτικό μας αγώνα και μάλιστα στην Ήπειρο της Ασίας (έχει προηγηθεί και στο παρελθόν άλλος αγώνας Ασιατικός αλλά στην Ενδοχώρα της Ασίας εδώ.....https://pierregiatzo.blogspot.com/2015/11/blog-post.html

"Τhe Argonauts" 

Οι Αργοναύτες είναι η ελληνική εκδοχή - αποστολή στον πρώτο Μαραθώνιο αγώνα Πριγκηπονήσου στο Βόσπορο Κωνσταντινούπολης. Οι Αργοναύτες στην αρχαιότητα ήταν μια εκστρατευτική ομάδα που διήλθε στην Ανατολική πλευρά του Βοσπόρου για να παραλάβει το χρυσόμαλλο δέρας. Εμείς είμαστε μια δρομική παρέα από την Ελλάδα (συγκεκριμένα από τη Θράκη) που επισκεφτομαστε την Πριγκηπονησο για να δηλώσουμε ότι ο αθλητισμός ενώνει τους λαούς και τις θρησκείες, το τρέξιμο είναι υγεία και να κάνουμε φυσικά νέους φίλους από την τη γειτονική χώρα.

Aya Giorgi Kiliseri 

Δεσπόζει επιβλητικά στην κορυφή του νότιου λόφου της Πριγκήπου, του μεγαλύτερου και ίσως ωραιότερου από όλα τα Πριγκηπονήσια στη θάλασσα του Μαρμαρά. Πρόκειται για το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, όπου ενώνονται οι προσευχές χριστιανών και μουσουλμάνων που συρρέουν κατά χιλιάδες, για να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου και να ζητήσουν να εισακούσει τις παρακλήσεις τους.

Η παράδοση θέλει τη μονή να χτίστηκε το 963, όταν βασίλευε ο Νικηφόρος Φωκάς, και τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου να έχει δοθεί στο μοναστήρι από τη γυναικεία Μονή της Ειρήνης της Αθηναίας. Η εικόνα αυτή έμεινε χωρίς να υποστεί καμία φθορά μέχρι την εύρεσή της από κάποιο βοσκό. Σύμφωνα με το θρύλο, ο βοσκός είδε στον ύπνο του τον Άη Γιώργη να του προτείνει να ανέβει στο λόφο για να τον βρει. Του είπε να σκάψει εκεί όπου θα άκουγε κουδούνια να χτυπούν. Έτσι και έγινε. Ο βοσκός ακολούθησε κατά γράμμα αυτά που του είπε ο Άγιος και βρήκε την εικόνα σκεπασμένη από μια αρμαθιά κουδούνια, γι' αυτό πήρε την ονομασία «Κουδουνάς». Στη συνέχεια, επανίδρυσε τη μονή προς τιμή του Αγίου. Από τότε δίνονται στους χιλιάδες προσκυνητές κουδουνάκια ως ευλογία του Αγίου τα οποία κατά τους ίδιους «θαυματουργούν». Σύμφωνα με την παράδοση και μέχρι σήμερα, όσοι κάνουν τάμα παίρνουν ένα «κουδουνάκι» και όταν υλοποιείται το τάμα τους το επιστρέφουν, φέρνοντας στο μοναστήρι λάδι, χρήματα κ.ά.

Μάλιστα, κάθε χρόνο το επισκέπτονται 250.000 άτομα, κυρίως Τούρκοι, γυναίκες, άντρες και παιδιά που ανεβαίνουν προς το μοναστήρι κρατώντας στα χέρια τους καρουλάκια. Ξετυλίγουν την κλωστή μέχρι να φτάσουν στην είσοδο της εκκλησίας. Δεν επιτρέπεται να μιλάνε όσο ανεβαίνουν. Μπορούν να μιλήσουν μόνο στην επιστροφή όταν θα έχουν αφήσει την ευχή τους στον Άγιο. Μόνο έτσι θα τους ακούσει ο Άγιος και θα πραγματοποιήσει την ευχή τους. Ο καθένας γράφει ό,τι θέλει σε ένα χαρτάκι και το αφήνει στον Άγιο. Πολλοί θα επιστρέψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα για να ευχαριστήσουν τον Άη Γιώργη που άκουσε την προσευχή τους και ικανοποίησε την επιθυμία τους ή βρήκε λύση στο πρόβλημά τους.

Μια βόλτα μέχρι τα Πριγκηπονήσια

Τα Πριγκηπονήσια, είναι ένα σύμπλεγμα νησιών στη Θάλασσα του Μαρμαρά, νότια της Κωνσταντινούπολης, στο στόμιο του κόλπου της Νικομηδείας.

Αποτελείται από 4 μεγάλα νησιά (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος) και 5 μικρότερα (Πίτα, Νέανδρος, Οξειά,Πλάτη, Αντιρόβυθος).

Τα νησιά απέχουν 8 ως 11 μίλια από την Κωνσταντινούπολη. Τα τέσσερα μεγάλα κατοικούνταν ανέκαθεν, ενώ τον 20ο αιώνα κατοικήθηκε και η Αντιρόβυθος.

Τα Πριγκηπονήσια μνημονεύονται για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αριστοτέλη με το όνομα «Χαλκηδόνιοι νήσοι» ή «Δημόνησοι», από το όνομα κάποιου Δημόνησου, ο οποίος πρώτος κατεργάστηκε τον υποθαλάσσιο χαλκό, που ανέσκαπταν στον παρακείμενο βυθό είλωτες εργάτες.
Έκτοτε το νησί ονομάστηκε «Νήσος του Πρίγκηπος» και κατ’ επέκταση τα γύρω νησιά «Πριγκηπόνησα».
η Χάλκη (το δεύτερο μεγαλύτερο με 2500 κατοίκους), ηΑντιγόνη με 1500 κατοίκους και η Πρώτη με 1000 κατοίκους.
Στην καθημερινή ομιλία οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης τα αποκαλούσαν «τα Νησιά», ενώ η σημερινή  επίσημη τουρκική ονομασία τους είναι: Istanbul adalari (Τα νησιά της Πόλης).

Μετά από τους σεισμούς του 1999 υπάρχει μια αξιοσημείωτη επιστροφή Ρωμιών για επιδιορθώσεις σπιτιών καθώς και για προσωρινή μετοίκηση η οποία τονώνει τόσο την τοπική /νησιωτική οικονομία των νησιών όπως και η άφιξη τουριστών από Ελλάδα και Κύπρο.

Τα νησιά αυτά αποτέλεσαν από ενωρίς τόπο εξόρυξης χαλκού, που ήταν πολύτιμο μετάλλευμα εκείνα τα χρόνια, από αποίκους Μεγαρείς, Αιολείς και Μιλησίους.

Η σημερινή ονομασία προήλθε από την εποχή που το μεγαλύτερο νησί υπήρξε ιδιοκτησία του βυζαντινού πρίγκηπα Ιουστίνου Κουροπαλάτη, στα 569 μ.Χ., ο οποίος έκτισε και ανάκτορο σε αυτό.

Πλήθος πριγκήπων και βυζαντινών αξιωματούχων κατέφευγαν στα ειδυλλιακά αυτά νησιά για ξεκούραση και συλλογισμό.

Τον 19ο αιώνα τα νησιά έγιναν τόπος παραθερισμού για τις πλούσιες οικογένειες της Κωνσταντινούλης οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν έμποροι και τραπεζίτες, Ελληνικής και Εβραϊκής καταγωγής.

Τα Πριγκηπονήσια -ο παράδεισος για τους ντόπιους αστούς πλέον- αποτέλεσαν σημαντικό κέντρο για τον Ελληνισμό της Τουρκίας.

Πληθώρα αρχοντικών τονίζει την παρουσία των Ρωμιών στα νησιά..

Η Πρώτη συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό Αρμενίων και Εβραίων αναλογικά για κοινότητα στη Τουρκία.

Η Αντιγόνη διαθέτει εξίσου μοιρασμένο πληθυσμό όπως και τα δυο μεγαλύτερα νησιά.

Νησιά και Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης

Τα Πριγκηπονήσια αποτέλεσαν το αγαπημένο καλοκαιρινό θέρετρο παραθερισμού για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων της Πόλης.

Πολλά σπίτια, αρχοντικά καθώς και παραθεριστικές κατοικίες χτίστηκαν από το 1850 και ύστερα ενώ η ελληνική παρουσία πάνω στα νησιά ανέκαθεν ήταν έντονη.

Πολλές σημαντικές οικογένειες της Πόλης προέρχονταν από εδώ ή είχαν τα εξοχικά τους.

Σημαντικού ελληνικού ενδιαφέροντος είναι η Μονή του Αγίου Γεωργίου στην Πρίγκηπο και η Μονή της Αγίας Τριάδας στη Χάλκη,

Η Σχολή της Χάλκης μέχρις ότου έκλεισε ήταν ο θεσμός που έδινε στο Πατριαρχείο Έμψυχο δυναμικό αφού από αυτήν αποφοίτησαν διάκονοι.

Η Σχολή  σύμφωνα με τον νόμο 433/1924 ήταν θρησκευτικό ίδρυμα το οποίο υπαγόταν στο Τουρκικό Υπουργείο Παιδείας με αυτοδιοικούμενο Δ.Σ.

Η Θεολογική Σχολή λειτουργούσε έως και τον Αύγουστο του 1971 οπότε και έκλεισε. Το λύκειο της Σχολής λειτούργησε έως και το 1983 οπότε και έκλεισε λόγο έλλειψης μαθητών αλλά και της μείωσης της Ελληνικής κοινότητας που κατοικεί στα Πριγκηπονήσια.

Σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής με μεγάλες φθορές έπρεπε να έχει ανασκευασθεί από την αρχή εξ’ολοκλήρου.

Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου 

Το 1903 με δωρεά της Ελένης Ζαρίφης προς το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στεγάστηκε το Εθνικό Ορφανοτροφείο. Λειτούργησε μέχρι και το 1964 και προσέφερε πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε 5744 παιδιά

Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ξύλινα κατασκευάσματα στην Ευρώπη, είναι πενταόροφο και διαθέτει 206 δωμάτια, αίθουσες χορού, τραπεζαρίες και άλλους χώρους.

Σήμερα στα Πριγκηπονήσια βρίσκεται σχετικά μικρός Αριθμός Ελλήνων ο οποίος όμως πολλαπλασιάζεται την περίοδο του καλοκαιριού.

Στα νησιά μπορείτε να μεταβείτε σχετικά εύκολα απο την Ανατολική (Ασιατική) ή την Δυτική ακτή τηςΑπλά θα πληρώσετε το προκαθορισμένο αντίτιμο για την μετάβαση σε οποιοδήποτε από αυτά.

Βασικός κανόνας: Δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα παρά μόνο δημόσιας ανάγκης και κρατικά οχήματα.

Τα Πριγκιποννήσια στην θάλασσα του Μαρμαρά είναι από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσε να κάνει κάποιος που επισκέπτεται την μητροπολιτική περιοχή της Κωνσταντινούπολης, αναζητώντας μια όαση μακριά από τα πλήθη της πολύβουης αλλά αγαπημένης στους αιώνες μεγαλούπολης, πρωτεύουσα για πάνω από χίλια έτη σημαντικών Αυτοκρατοριών. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επιλέξεις το νησί της αρεσκείας σου και να επιβιβαστείς στο φέρι μποτ! 

Αποτελούν αγαπημένο προορισμό ιδίως το καλοκαίρι, διότι τα Πριγκιπόννησα διαθέτουν μοναδικό φυσικό κάλος και βρίσκονται μια ανάσα από την Πόλη. Εδώ οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα (τρέξιμο, κολύμβηση, πεζοπορία, ποδήλατο) λαμβάνουν μια ανεπανάληπτη κατανυκτική διάσταση! 

Τα νησιά διακρίνονται από πολλά σημεία της Κωνσταντινούπολης και της Χαλκηδόνας (Kadıköy), ενώ μπορείς να φτάσεις εκεί μέσα σε 30-45 λεπτά χρησιμοποιώντας τα τακτικά δρομολόγια των τοπικών πλοίων. Στις Νήσους των Πριγκίπων θα νιώσετε ότι χάνεστε πίσω στον χρόνο. Οι ήχοι από τις άμαξες (φαετόνια), τα άλογα που καλπάζουν, μικροί και μεγάλοι που κάνουν βόλτες με το ποδήλατο, τα αρώματα της φύσης θα σας μεταφέρουν μια γλυκιά νοσταλγία την ώρα που ατενίζετε ανάμεσα σε πανέμορφες επαύλεις που χτίστηκαν πριν από εκατό χρόνια. Τα πλοία αποπλέουν από τα πορθμεία Sirkeci & Eminönü στο ιστορικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, κάτω από το παλάτι Τοπ Καπί και την Αγία Σοφία, Από το λιμάνι της Χαλκηδόνας (Kadıköy) στην Ασιατική πλευρά, από τα πορθμεία του Μποσταντζί (Bostancı) και Καρτάλ (Kartal) πολύ κοντά στην Χαλκηδόνα και πλησίον του Ασιατικού Αεροδρομίου της Πόλης Σαμπιχά Γκιοκτσέν (Sabiha Gökçen),  και τέλος από το λιμάνι του Καμπατάς (Kabataş) που βρίσκεται δίπλα από το παλάτι Ντολμά Μπαχτσέ και κάτω από την πλατεία Ταξίμ και τον Πύργο του Γαλατά.

Ας δούμε αναλυτικά τα 4 μεγαλύτερα Πριγκιποννήσια:

1. Πρίγκηπος (Büyükada = Μεγαλόνησος)

Είναι το μεγαλύτερο από το σύμπλεγμα των νήσων και το πιο ανεπτυγμένο. Υπάρχει ένας μεγάλος ποδηλατόδρομος για όσους θέλουν να κάνουν τον γύρο του νησιού με πετάλι, ενώ παράλληλα προσφέρεται η πιο ξεκούραστη λύση της βόλτας με τις άμαξες, τα παραδοσιακά Παετόνια (Fayton). Αρκετοί προτιμούν να περπατήσουν το μονοπάτι που οδηγεί στο ψηλότερο σημείο του νησιού. Εκεί, βρίσκεται η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και μια φανταστική πανοραμική θέα που μαγεύει τον επισκέπτη. Το μοναστήρι του Χριστού και το Ελληνικό Ορφανοτροφείο είναι δύο ακόμα σημαντικά σημεία ενδιαφέροντος, ενώ οι βόλτες σας μπορούν να γίνουν πιο δροσιστικές με ένα πεντανόστιμο παγωτό από το λιμάνι!

2. Αντιγόνη (Burgazada = Πυργονήσι)

Η Αντιγόνη είναι το δεύτερο στην σειρά νησί ερχόμενοι με το καραβάκι από την Κωνσταντινούπολη και το τρίτο σε μέγεθος. Το όνομά της το οφείλει στο Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο οποίος έκτισε εκεί ένα κάστρο και έδωσε στο νησί το όνομα του πατέρα του, Αντίγονου του Μονόφθαλμου. Το 19ο αιώνα η Αντιγόνη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη αφού εξελίχθηκε σε θέρετρο διακοπών των εύπορων Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης. Είχαν το ναό, το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου Καρύπη και σχολεία αρρένων και θηλέων. Ο σεισμός του 1894 ανέκοψε κάπως τους ρυθμούς αλλά σύντομα ξανακτίστηκε και συνέχισε να προσελκύει παραθεριστές. Μεγάλα αρχοντικά δημιουργήθηκαν και πολλά εμπορικά μαγαζιά.

Η παρουσία των Ρωμιών άρχισε να λιγοστεύει από τη δεκαετία 1960-70, ύστερα από τις ανασφαλείς συνθήκες που επικράτησαν για τον ελληνισμό της Τουρκίας. Το 1965 άνοιξε το πρώτο τουρκικό μαγαζί στην αγορά του νησιού. Το 1978 έκλεισε και το τελευταίο ρωμαϊικο μαγαζί που λειτουργούσε ακόμα, το μπακάλικο του Χαράλαμπου Σπυρόπολου. Σήμερα στο νησί ζουν μόνο δεκαπέντε μόνιμοι Έλληνες κάτοικοι. 

Στο κέντρο του νησιού υπάρχει οροπέδιο ύψους 170 μ., στο οποίο παλιότερα ορθωνόταν η εντυπωσιακή Μονή Θεοκορυφώτου, κτισμένη τον 9ο αιώνα στα χρόνια της βασιλείας του βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ Μακεδόνα. Τη μονή ανήγειρε ο ίδιος ο Βασίλειος ως μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού, πιθανόν του Διός. Μετονομάστηκε σε μονή Θεοκορυφώτου από μεταγενέστερους μοναχούς. Ο περίβολος της μονής καταλάμβανε σχεδόν όλο το οροπέδιο. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού (δάση, βουνά κλπ) αποτελούσε ιδιοκτησία της, πλην των κήπων και των αμπελώνων γύρω από τη Χώρα, το μοναδικό οικισμό της Αντιγόνης. Επίσης, κατείχε εκτάσεις στην απέναντι ασιατική ακτή.

Εκτός από την ιστορική μονή Θεοκορυφώτου, στο νησί υπάρχει και δεύτερο μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου "Καρύπη", χτισμένο σε ειδυλλιακή τοποθεσία, σε μια έυφορη πλαγιά, απέναντι από τη νήσο Πρώτη. Το σημερινό βαρύ πέτρινο κτίριο της μονής είναι κτίσμα του 19ου αιώνα. Πότε κτίστηκε η μονή αυτή δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Πάντως, δεν είναι παλιότερη του 17ου αιώνα, αφού δεν αναφέρεται από κανέναν παλιότερο περιηγητή. Πρώτος ο Μελέτιος μιλά για ένα μοναστήρι στο νησί το 1728, χωρίς να το κατονομάζει. Το 1774 μετά το τέλος των ρωσοτουρκικού πολέμου στη μονή Αγ. Γεωργίου Καρύπη εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Τένεδο. Τότε έχουμε την πρώτη σαφή αναφορά στη μονή.

Μετέπειτα είναι γνωστό ότι η μονή αποτελούσε μετόχι της μονής Μεγάλου Σπηλαίου των Καλαβρύτων. Μάλιστα, στα χρόνια της επανάστασης του 1821 στη μονή έγιναν πολλές συγκεντρώσεις Φιλικών. Το 1894 το καθολικό της μονής έπαθε μεγάλες ζημιές από σεισμό. Είναι χαρακτηριστικό, πως οι ρωγμές έφτασαν ως τα θεμέλια. Την εκ νέου ανέγερση του ναού ανέλαβε ο Συμεωνάκης Σινιόσογλου, ο οποίος ανακηρύχτηκε μέγας ευεργέτης της μονής. Η μονή υπάρχει ακόμα και στο καθολικό της συγκεντρώνονται πλήθος προσκυνητές, όχι μόνο χριστιανοί αλλά και μουσουλμάνοι.

3. Πρώτη (Kınalıada = Κοκκινονήσι της Χέννας)

Η Πρώτη είναι το πιο κοντινό προς την Κωνσταντινούπολη νησί του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, χρησίμευε ως τόπος εξορίας, με πιο διάσημο εξορισθέντα τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ' Διογένη.

Η Πρώτη έχει το λιγότερο πράσινο από όλα τα Πριγκηπονήσια και η θάλασσά της έχει κοκκινωπό χρώμα, από τα ορυχεία χαλκού και σιδήρου που βρίσκονταν εκεί.

Το 1761 περίπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωαννίκιος Γ΄ Καρατζάς πούλησε την Πρώτη μαζί με τη Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος στον άρχοντα Πιτάρη κυρίτζη Διαμαντή, ο οποίος την μεταπούλησε στον Αλέξανδρο Ιωάννου Υψηλάντη, ηγεμόνα της Βλαχίας. Ως τα χρόνια της επανάστασης του εικοσιένα το νησί αποτελούσε μετόχι της μονής Καμαριώτισσας της Χάλκης. Όταν η ελληνική κοινότητα αυξήθηκε, έκτισε το ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χώρο που υπήρχε άλλοτε η Κάτω Μονή. Επίσης, ίδρυσε τριτάξιο σχολείο. Ναό διατηρούσε και η αρμενική κοινότητα, η οποία τη νεότερη εποχή ήταν πάντα πολυπληθέστερη της ελληνικής.

Το 1906 στα κτίρια της Μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ιδρύθηκε το "Εθνικό του Γένους Ορφανοτροφείο Θηλέων" από τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, έπειτα από γενναία ευεργεσία του Συμεωνάκη Σινιόσογλου.

Κατά τον 20ό αιώνα στο νησί κτίστηκαν κάποιες αρχοντικές κατοικίες από Έλληνες, Λεβαντίνους και Αρμένιους (οικίες: Σεϊμήρη, Φρυδά, Ράκα, Αρσενάκη, Νικολαΐδη, Ελισσαίου, Menevich, Servichen κ.ά.) χωρίς να χάσει τον ψαράδικο χαρακτήρα του. Αποτελούσε θέρετρο των πλούσιων οικογένειών της Πόλης. Για πολλά χρόνια λειτουργούσε το πολυτελές ξενοδοχείο Chahab από την ομώνυμη αρμένικη οικογένεια, που κατεδαφίστηκε το 1960. Η Πρώτη όπως πάντοτε, είχε την μικρότερησε αριθμόελληνική κοινότητα των Πρίγκηπονήσων με 50 κατοίκους. Παλαιότερα υπήρχε και τριταξια σχολή που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.Η μοναδική εκκλησία, Ελλήνων στο νησί είναι ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

4. Χάλκη (Heybeliada)

Το χειμώνα, ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 3.000 άτομα, αλλά το καλοκαίρι, ο συνολικός πληθυσμός του νησιού φτάνει και τα 10.000 άτομα. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι αποτελεί θέρετρο και γίνονται μικρές υπαίθριες συναυλίες, καθόσον υπάρχει μια λέσχη κολύμβησης και γυμναστήρια δίπλα στη θάλασσα. Επί της βόρειας ακτής της σε ύψωμα βρίσκεται το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του 11ου αιώνα, η Αγία Τριάδα, το οποίο στέγαζε την περιώνυμη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, την κύρια ελληνορθόδοξη θεολογική σχολή στην Τουρκία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό το μοναστήρι προσελκύει πολλούς τουρίστες από Ελλάδα και Τουρκία.

Ο παλιός οικισμός εκτεινόταν από το λιμάνι και τον παλαιό ναό του Αγ. Νικολάου και αναπτυσσόταν σε στενά καλντερίμια και στριφογυριστά αδιέξοδα δρομάκια, συχνά καμαροσκέπαστα. Η ναυτική πολιτεία είχε ως επίκεντρο την πλατεία της Γλύφας, όπου το κεντρικό πηγάδι που είχε ανοιχτεί το 1768. Υπήρχαν επίσης άλλες οκτώ αστείρευτες πηγάδες. Το νερό ήταν πάντα λιγοστό στη Χαλκη και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τα σπίτια ήταν πάντα ξεκλείδωτα, οι κάτοικοι διπλοκλείδωναν τα πηγάδια και τις στέρνες τους για να ασφαλίσουν το πολύτιμο νερό. Στις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη καταστράφηκε δυο φορές από πυρκαγιά και χτίστηκε ξανά.

Ο ενοριακός ναός του Αγίου Νικολάου υπήρχε από τη βυζαντινή εποχή και ήταν κτισμένος σε ερείπια αρχαίου ναού. Ξαναοικοδομήθηκε το 18ο αιώνα και πάλι το 1857 λαμπρότερος και εντυπωσιακός σε σχέδια του Χατζή Στεφανή Γαϊτανάκη. Σε αυτή τη μορφή υπάρχει μέχρι σήμερα.

Το 1907 κτίστηκε το κτίριο του κοινοτικού σχολείου του νησιού με δαπάνη του μεγάλου ευεργέτη Κωνσταντίνου Ηλιάσκου, ο οποίος διατηρούσε επιβλητικό αρχοντικό στην παραλία με 22 δωμάτια κτισμένο το 1860. Ο ίδιος χρηματοδότησε την επισκευή της στέγης και του τρούλου του ναού.

Πολλά από τα εντυπωσιακά θέρετρα των εύπορων Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα και ορισμένα έχουν αναπαλαιωθεί φανερώνοντας την παλιά αρχοντιά του νησιού.

Πέρα από την πόλη απλώνονταν το ύψωμα του Κουτρουλόμυλου και ο λόφος της Αγίας Τριάδας. Οι πέραν της χώρας περιοχές του νησιού ανήκαν στα τρία μοναστήρια που υπήρχαν στη Χάλκη: της Παναγίας Καμαριώτισσας, της Αγίας Τριάδας (όπου και η περίφημη Θεολογική Σχολή) και του Αγίου Γεωργίου, που ήταν μετόχι του Πανάγιου Τάφου. Στο νησί υπήρχαν επίσης δύο σκήτες (σώζεται αυτή του Αγίου Σπυρίδωνα) και τα σκηνώματα δέκα πατριαρχών.

Οι Έλληνες κάτοικοι του νησιού συντηρούν μια μικρή ενορία 310 κατοίκων. Όπως σε όλα τα γύρω Πριγκηπόνησα έτσι και στη Χάλκη υπάρχει ένας αέρας επιστροφής Ελλήνων κατοίκων. Το καλοκαίρι οι Έλληνες κάτοικοι πολλαπλασιάζονται και φτάνουν κάπου στους 1000. Οι εκκλησίες στο νησί είναι οι ακόλουθες:

Ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Νικολάου (ενορία με 310 άτομα), σε άριστη κατάσταση

Ο Κοιμητηριακός ναός της Αγίας Βαρβάρας

Summary (EN)

This is one of the best places to run in Istanbul, if you have time for an excursion. Büyükada is the largest of the Prince Islands, with a population of 7,000. Most interestingly, there are no cars! Only horse-drawn carriages and bikers. The island is reachable by ferry and takes about 2 hours. 

https://www.relive.cc/view/2203225369

There are gorgeous water views and good shaded sections.

It is possible to do a loop of the entire island, which is 11.8 km, (7.3 miles), following the perimeter road. There are water views for much of the way, though the road does turn inland for some sections. There are interesting Ottoman era buildings, and lovely trees and flowers — a very Mediterranean feel.

Istanbul's Prince Islands | 

The Prince Islands are among the most preferred destinations in the summer as they are close to the city and have natural beauty. Here any kind of workout and every fitness activity (running, cycling, trekking, swimming) becomes a unique experience by its own...

The islands can be seen from many parts of Istanbul and you can get there in 30-45 minutes with sea bus services. On the Prince Islands you can hear carriage sounds and see children riding their bikes while enjoying the nostalgia of the island and seeing century-old mansions. You can travel by ferries departing from Sirkeci, Eminönü, Kadıköy, Bostancı, Kabataş and Kartal.

1. BÜYÜKADA or Pringipos

The biggest of the Prince Islands, Büyükada is also the most advanced one. There is a wide bike path for those who want to ride around Büyükada, while carriage tours are a tradition.

People who trek up the island’s hill deserve the spectacular views Aya Yorgi Church, located on the highest point of the island. The Hristos Monastery and Greek Orphanage are other places to visit on the island. You can also take a delightful tour of the island while having an ice cream from Roma Ice Cream, located at the center of the island.

2. BURGAZADA or Antigoni

Burgazada, the next stop after Kınalıada, is the third largest of the Princes Islands. The flag hill atop the island promises a spectacular view. You can reach the flag hill by renting a bike or a 45-minute walk. Another important point on the island is the restaurant located on the top of Kalpazankaya hill. Here you can get the chance to watch the sunset while sipping your drinks. Faik Abasıyanık’s mansion, where he lived years ago, is also among the places to visit on the island.

3. KINALIADA or Proti

Although there are not so many historic buildings on Kınalıada, the ferry first stop, it enchants visitors with its beautiful nature. Kınalıada has many beaches where people choose to swim. You can also breathe in the fresh air of the island while sitting in the cozy tea gardens.

4. HEYBELİADA or Chalki

Heybeliada, the second largest island, stands out as the richest one in terms of green areas. Therefore, it is the right address for those who want a picnic. The Aya Triada Monastery, on the top of the island’s highest hill, can be visited with special permission. You can also enjoy this green island by joining a bike or carriage tour.

Πηγές - Παραπομπές

http://buyukadakosusu.com/en/

http://runnismos.blogspot.com/2017/11/istanbuls-prince-islands.html

http://constantinoupoli.com/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CF%8C%CE%BB%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%B7%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1/

Γράφει ο : 

Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

"Αγαπάτε αυτό που κάνετε..... " δηλώνουν οι Beerunners Barcelona και Κομοτηνής

Είναι δρομείς, τους αρέσει πολύ να τρέχουν και ακόμη περισσότερο να αναπληρώνουν τη δαπανημένη ενέργεια από ότι κάνουν, με ένα ποτήρι μπύρας.

Συναντήθηκαν τυχαία τον 14ο Ημιμαραθώνιο της πλέον τουριστικής πόλης της Ευρώπης - οι μεν ως οικοδεσπότες και ως φιλοξενούμενοι οι δεύτεροι και ανανέωσαν το ραντεβού τους την μεθεπόμενη μέρα, για να κάνουν ακριβώς αυτό που αγαπάνε πιο πολύ.  Αυτή τη φορά συγκεντρώθηκαν για να τρέξουν μία τουριστική και μη ανταγωνιστική διαδρομή μέσα στα Πάρκα (Guell - MUHBA) και δίπλα απο τις εκκλησίες (Sagrada) του πλέον διάσημου κάτοικου της πόλης της Καταλανίας. (Antonio Gaudi)

Υποστηρίζουν  και δηλώνουν με πάθος  ότι ο αθλητισμός και το τρέξιμο πρέπει να ενώνει τους λαούς, και όχι να τους χωρίζει και δηλώνουν με θέρμη την Αγάπη τους για την μπύρα αλλά και τα όσα πρεσβεύει η ευγενής άμιλλα και ο Υγιής ανταγωνισμός.  

Ο λόγος για τους Beerunners Barcelona και Beerunners Komotinis που από προχθές είναι αδέλφια μιας και έγινε ανεπίσημα η τελετή αδελφοποίησης μετά από μια κοινή δράση τρεξίματος 10χλμ στην  πόλη της Καταλανίας.

Οι δύο ομάδες - παρέες αντάλλαξαν στο τερματισμό της δράσης τους και πάντα αναπληρώνοντας την ενέργεια με ένα ποτήρι κρύας τοπικής Cerveza = Μπύρα,  αναμνηστικά δώρα, σημαίες, λάβαρα, μπλουζάκια όπως συνηθίζεται να γίνεται στο τέλος τέτοιων εκδηλώσεων. 
Από πλευράς Beerunners Komotinis οι φιλοξενούμενοι Πέτρος και Χρήστος, προσκάλεσαν τους φίλους τους να επισκεφτούν στη πόλη της Κομοτηνής στις 14-4-19 για το μοναδικό στην Ελλάδα μη ανταγωνιστικο γεγονός του 2ου Vergina beerun, που είναι ο μοναδικός αγώνας μπύρας που γίνεται στην Ελλάδα.

Θυμίζουμε ότι στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου παραγωγής Μπύρας Βεργίνα οι συμμετέχοντες θα τρέξουν και θα δοκιμάσουν τοπικά προϊόντα της Ποτοποιίας Αν. Μακ. Θράκης Βεργίνα

Οι Καταλανοί Beerunners είναι μία μόλις από τις 50 ομάδες - παρέες beerunners σε ολόκληρη την Ισπανία και  φημίζονται τόσο για την φιλοξενία τους όσο και την αγάπη τους για το τρέξιμο αλλά και στήριξη στα τοπικά προϊόντα όπως ακριβώς και οι Θρακιώτες. Οι Βαρκελωνέζοι δέχτηκαν την πρόσκληση των Ελλήνων Beerunners της μοναδικής ομάδας που υπάρχει στη χώρα μας - και βρίσκεται στη Κομοτηνή και μένει να δούμε την συνέχεια της συνεργασίας αυτής.

Θυμίζουμε ότι η φόρμα επικοινωνίας και εγγραφής στην εκδήλωση είναι ανοιχτή και η ημερομηνία της εκδήλωσης είναι η 14/4/2019 

η φόρμα εκδήλωσης του 2ου VERGINA BEERUN 

: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScnoID9g-CkG2Dmw4fU_iDHAi0KAgD7toOZIIn8HhNQRyJkOw/viewform








https://www.relive.cc/view/2142099741

CATALUNYA

RESUM

Τhe Beerunners Barcelona i Beerunners Komotinis que han estat germans des del dia de la cerimònia d'agermanament no oficials després d'una actuació conjunta de 10 km a la ciutat de Catalunya.
Us recordem que el formulari de contacte i registre de l'esdeveniment està obert i la data de l'esdeveniment és el 04/4/2019

Els dos grups: els becaris van canviar al final de la seva acció i sempre van reposar l'energia amb un got de cervesa local freda = regals commemoratius de cervesa, banderes, estendards, samarretes, com és habitual al final d'aquests esdeveniments.
Argumenten i diuen apassionadament que l'esport i el footing han d'unir els pobles, no dividir-los i declarar el seu amor per la cervesa amb fervor, sinó també el que implica la noblesa rivalitat i la competència.






ENGLISH

SUMMARY 


Τhe Beerunners Barcelona and Beerunners Komotinis who have been brothers since the day since the twinning ceremony was unofficially following a 10km joint action run in the city of Catalonia.
We remind you that the contact and registration form for the event is open and the date of the event is 14/4/2019
The two groups - fellows exchanged at the end of their action and always replenishing the energy with a glass of cold local Cerveza = beer commemorative gifts, flags, banners, t-shirts as usual at the end of such events.
They argue and say passionately that sport and jogging must unite the peoples, not divide them and declare their love for beer with fervor, but also what the noble rivalry and competition imply.

ΓΡΑΦΕΙ 

ο Πέτρος Γιαγτζόγλου

Πολύ Τρέξιμο και περισσότεροι Beerunners και στο 2019

https://photos.app.goo.gl/DqY53bRvECG478Wu7

Το πρώτο beerun του 2019 μας βρήκε στο γνωστό στέκι της παρέας μας Cotton CLUB στην Βενιζέλου για τρέξιμο μπύρες και χορό!

Στη συνάντηση - πρώτη για το 2019, και παρόλη τη καταρρακτώδη βροχή, παρευρέθησαν πάνω από 40 φίλοι του δρομικού κινήματος και της πιο ζωντανής παρέας της πόλης μας, οι οποίοι αφού κάποιοι από τους πλέον τολμηρούς έτρεξαν απόσταση 7χλμ εντός πόλης τηρώντας το έθιμο, στη συνέχεια ευχήθηκαν ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ , κόβοντας τη βασιλόπιτα τους.

Πολλά συγχαρητήρια και στους 3 τολμηρούς δρομείς που βγήκαν στους δρόμους της πόλης για τρέξιμο Νόνα Μιχαλούδη, Τάσο Μπόμπολα και Παναγιώτη Γαντζίδη ειδικά στο τελευταίο, αφού ήταν και ο νικητής του φλουριού της Βασιλόπιτας κερδίζοντας ένα βιβλίο "BORN TO RUN" προσφορά του καταστήματος της πόλης μας BOOKSTOP του επίσης Beerunner Δημήτρη Μπασδάνη.

Ενημερώνουμε τους φίλους της δρομικής παρέας μας ότι οι αγωνιστικές δράσεις και υποχρεώσεις της χρονιάς έχουν ξεκινήσει και ότι τόσο οι προπονήσεις όσο και οι συναντήσεις της παρέας πραγματοποιούνται κανονικά την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα.

Έως την επόμενη συνάντηση στις 6 Φεβρουαρίου ........

BEERRRRRRRR..........

Γράφει 
ο Pedro Giatzo

Καλά Χριστούγεννα με Υγεία και πολλα χιλιόμετρα στα πόδια μας!!!!

Υπάρχει μια σοφή λαϊκή παροιμία που λένε στην Κρήτη οι γέροντες και αυτή είναι : 

"Στην ζωή σου εύχομαι να έχεις Ζεστά πόδια - άδειο στομάχι και κρύο κεφάλι"




Τι θέλει να πει ο ποιητής όταν μας παρακινεί να έχουμε ζεστά πόδια; 
Αυτό που θέλει να μας μεταφέρει είναι η ευχή του να είμαστε πάντα σε εγρήγορση να τρέξουμε ή περπατήσουμε να είμαστε πάντα σε mood και διάθεση Προθέρμανσης και ανά-πάσα στιγμή να κινούμαστε από το να είμαστε στατικοί και πρόθυμοι πάντα για συμμετοχή, γλέντι, χορό, βόλτα ή τρέξιμο.

Έτσι λοιπόν ανήμερα των φετινών Χριστουγέννων λαμβάνοντας την πρόσκληση δύο φορές για συμμετοχή σε δρομική πανηγυρική εξόρμηση ξεχυθήκαμε στη πόλη της Αλεξανδρούπολης το πρωί αλλά και της Κομοτηνής το βράδυ, και αν υπήρχε και τρίτη θα συμμετείχαμε και σε αυτήν.....τηρώντας το έθιμο που θέλει ανήμερα των εορτών να κάνουμε μια αστική Χριστουγεννιατικη βόλτα πάντα με τους φίλους μας!

Ο καλός φίλος Γιάννης, από την γειτονική Αλεξανδρούπολη μας ειδοποίησε εδώ και πολύ καιρό....μάζεψε την παρέα σου και ελάτε θα περάσουμε όμορφα και θα έχουμε και πολλά Happening με τα παιδιά της Αλεξανδρούπολης. Και έτσι κάναμε ....

Ο Γιάννης βέβαια ετοίμασε τα πάντα, την ειδοποίηση και πρόσκληση της παρέας, την χαρτογράφηση της διαδρομής των 10χλμ  την Υποδοχή μας στο Γυμναστήριο EΝ ΣΩΜΑΤΙ μέχρι την αποκατάσταση μας με διάφορα καλά και ωραία πράγματα και όλα αυτά εντελώς δωρεάν σαν δείγμα φιλοξενίας από την γειτονική πόλη και τους φίλους μας. Τσάγια αποκαταστασης από το πολύ καλό μαγαζί της πόλης Tea Baron με ζεστά ροφήματα και υγιεινή διατροφή, καφέδες Αποκατάστασης από το κατάστημα Espresionist για όλους τους Χριστουγεννιατικους δρομείς, γεύματα αποκαταστασης και αποθεραπείας μέχρι και μετάλλια συμμετοχής με την Επιγραφή Winner σε κάθε συμμετέχοντα!

Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους έτρεξαν την όμορφη αυτή διαδρομή μαζί μας και την χαρά να ανταλλάξουμε ευχές αγάπης και σύμπνοιας τρέχοντας όλοι μαζί στους δρόμους της Αλεξανδρούπολης!

Δεύτερη πρόσκληση για δρομική χαρά την ίδια μέρα και αυτή τη φορά από τα Παιδικά χωριά SOS Θράκης. Το όλο εγχείρημα παραγματοποιήθηκε για καλό σκοπό με τον τίτλο "Τρέχουμε για το καλό" Όχι ότι δλδ τρέχουμε ποτέ και για άλλο λόγο....είτε για να περάσουμε καλά είτε για να πιούμε καμία μπύρα .....άλλα αυτή τη φορά είχε φιλανθρωπικό χαρακτήρα η εκδήλωση. Η Πρόεδρος των παιδικών Χωριών κ. Καζάκου μαζί με τον Μιχάλη και την βοήθεια της δρομικής παρέας Beerunners διοργάνωσαν την εκδήλωση αυτή και καταφέραμε όλοι μαζί να συγκεντρώσουμε το αξιοσέβαστο ποσό των 500 ευρω. Όλοι οι δρομείς από ηλικίας από 4 έως 64 ετών καταφέραμε να διαθέσουμε τα χρήματα αυτά ώς δωρεά στα παιδιά των χωριών αυτών!

Η διαδρομή πιο μικρή 3χλμ μέσα στην πόλη και με πανηγυρική- γιορτινή ατμόσφαιρα!!!

Όλοι Νικητές στην εκδήλωση και στο τερματισμό μια κρύα Ελληνική Μπύρα ΒΕΡΓΙΝΑ και ένα κολατσιό μαζί με ένα εύγε από τους διοργανωτές και τα παιδιά των χωριών μας περίμενε και τους 80 συμμετέχοντες!!

Χρόνια πολλά και Καλά Χριστούγεννα σε όλους !!!





Γράφει ο: 
Πέτρος Ν. Γιαγτζόγλου

Με δύο επιτυχίες και πολλά χαμόγελα σε Βέροια και Δράμα έκλεισε αγωνιστικά το 2018 για τους χαρούμενους Δρομείς της πόλης μας. Καλές Γιορτές σε όλους!!

 

Με τον καλύτερο τρόπο το 2018 φεύγει, μας χαιρετά αναχωρεί με γοργούς ρυθμούς έχοντας αρχίσει ήδη την αντιστροφή μέτρηση. Οι αγωνιστικές δράσεις των φίλων της πιο χαρούμενης δρομικής παρέας της πόλης μας διαδέχονται η μια την άλλη - οι οποίοι όπου σταθούν και όπου βρεθούν δηλώνουν αφενός την αγάπη τους για το τρέξιμο (η δεύτερη σημαντική είναι η Μπύρα) αλλά και αφετέρου επιδεικνύουν την μέγιστη αγωνιστική αφοσίωση καταλαμβάνοντας σημαντικές διακρίσεις, αξιέπαινους χρόνους τερματισμού και φυσικά την αναγνώριση από τους απανταχού δρομείς εθελοντές και φίλους της Μπύρας αλλά και του τρεξίματος.

Στην γειτονική πόλη της  Δράμας (Βαλδρίκεια 2018) συμμετείχαν  οι φίλοι μας: Γιώργος Ψάλτου, Άννα Δουλκερίδου, Παντελής Κουτσοδήμος, Δημητριάδης Γρηγόρης, Λούστης Δημήτρης  και Τσικρικάς Βασίλης πετυχαίνοντας σημαντικότατους χρόνους της παρέας στον αγώνα των 10 χλμ και άλλος ένας,  ο διηπειρωτικός δρομέας Χρήστος Τεπελής στον αγώνα δρόμου των 5 χλμ ο οποίος μάλιστα και κατέκτησε την τιμητική 3η θέση στην ηλικιακή κατηγορία του για τους άνδρες.

Ο αγώνας Βαλδρίκεια 2018 ο οποίος πραγματοποιείται για 12η συνεχόμενη χρονιά από τον Σύλλογο Δρομέων Υγείας Δράμας στην πόλη της Δράμας προς τιμήν ενός σημαντικότατου δρομέα Πανελληνιονίκη  αθλητή και γυμναστή Ν.Βαλδίρκα και παράλληλα με την λειτουργία των εκδηλώσεων της Ονειρούπολης Δράμας, στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και την συμμετοχή τουλάχιστον 700 δρομέων από την Περιφέρεια Αν.Μακ. Θράκης και ακόμη πιο μακριά!

 

Εξάλλου στην Πρωτεύουσα της Αρχαίας Μακεδονίας - έδρα των Αιγών και πόλη που βρίσκεται το Μουσείο Ταφής και σημείο ανεύρεσης της χρυσής Λάρνακας (με το χρυσό 16ακτινο Ήλιο της Βεργίνας) του Φιλίππου Β' - πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και  Βασιλιά των Μακεδόνων     πραγματοποιήθηκε για 7η χρονιά ο αγώνας δρόμου "Φιλίππειος". 

 

Στον πρωινό Αγώνα ο οποίος  ξεκινά από τους αρχαίους Βασιλικούς τάφους του Φιλίππου μέχρι την πόλη της Βέροιας περνώντας  από την τεχνιτή λίμνη του Αλιάκμονα (μεγαλύτερος ποταμός της χώρας) συνολικής απόστασης 14,5 χλμ συμμετείχαν από την Δρομική παρέα των BEERUNNERS οι ακόλουθοι: Δημήτρης Χατζηιωάννου, Φωτιάδου Στέλλα, Γιαγτζόγλου Πέτρος καθώς και ο αρχαιότερος ηλικιακά δρομέας τους αγώνα 78χρονος   Χρήστος Γεραντίδης αναμεσα σε 600 άλλους δρομείς μεταξύ των οποίων ο Γκελαούζος Κώστας Πρωταθλητής Ελλάδας στον Μαραθώνιο.

Την προηγούμενη δηλαδή στις 8-12 στην πόλη της Βέροιας πραγματοποιήθηκε  ο Νυχτερινός αγώνας των 5χλμ (με την συμμετοχή 212 δρομεων μεταξύ των οποίων και του Παναγιώτη Καραϊσκου Πρωταθλητή Ελλάδας)   παράλληλα με τον 3ο Πανελλήνιο αγώνα δρόμου Νομικών και Δικαστικών. Στον νυχτερινό αγώνα της πόλης συνδιοργανωτής ήταν ο Δικηγορικός Σύλλόγος της Βέροιας.  Από την ομάδα της πόλης μας  συμμετοχή είχαμε με τον υπογράφων το άρθρο ο όποιος πέτυχε την 2η θέση στη κατηγορία των Νομικών και Δικαστικών λαμβάνοντας μάλιστα έναν πολύ όμορφο χειροποίητο αμφορέα αντί για αργυρό μετάλλιο και Κύπελλο για την σημαντική του διάκριση στον Πανελλήνιο Πρωτάθλημα των Δικηγόρων και Δικαστικών.

Εκ μέρους των συναθλητών BEERUNNERS  της πιο ζωντανής και εύθυμης δρομικής παρέας της πόλης - Σας ευχόμαστε  - Ολόψυχα Καλές Γιορτές και καλή αγωνιστική και Υγιή χρονιά - Χαρούμενα και Ασφαλή Χιλιόμετρα μέσα στο 2019!!!

Για τους Beerunners Κομοτηνής

Γιαγτζόγλου Ν. Πέτρος